Μια νίκη που έπρεπε να έρθει για να μην υπάρχουν ...αναγούλες. Ο Άρης ξεπέρασε το πρώτο εμπόδιο του Βόλου και πανηγύρισε το πρώτο του τρίποντο στο πρωτάθλημα, έχοντας εν τέλει παραπάνω κόσμο (από το αναμενόμενο) στο πλευρό του.
Μπορεί κάποια διαστήματα του πρώτου ημιχρόνου οι παίκτες του Ουζουνίδη να έδειχναν τσαπατσούληδες στα τελειώματα τους, όμως αδιάφορους δεν τους λες... Κάθε άλλο. Από το φιλικό με τον Αστέρα και έπειτα ο Άρης δείχνει να βρίσκεται μονίμως με το πόδι πατημένο στο γκάζι και να θέλει να αποδείξει πράγματα.
Επομένως η κριτική τύπου "στο πρώτο ημίχρονο δεν βλέπονταν η ομάδα..." δεν στέκει. Ξαναλέμε΄ ΔΕΝ παίζεις μόνος!
Ο Άρης κατάφερε να βάλει την ομάδα του Βόλου στα καρέ της για σχεδόν ένα ολόκληρο παιχνίδι, όπως το ίδιο έπραξε και απέναντι στον Αστέρα, και το ίδιο φιλοδοξεί να κάνει κόντρα σε κάθε ομάδα μεσαίας ταχύτητας φέτος. Αυτά τα ματς θα σου δώσουν το boost των βαθμών που σου λείπει τα τελευταία χρόνια. Αυτές οι εμφανίσεις θα σου δώσουν πίστωση χρόνου για να δουλέψεις με μεγαλύτερη ηρεμία, χωρίς γκρίνια και αναθέματα.
Καλώς ή κακώς ο Άρης γεννήθηκε για να έχει μόνιμη πίεση και μεγαλεπίβολα "πρέπει" πάνω από το κεφάλι του. Ο κόσμος του περίμενε τη σέντρα του αγώνα για να δει αν η ομάδα θα του δώσει μισό λόγο να γκρινιάξει. Όμως, προς έκπληξη του, άπαντες (με ελάχιστες εξαιρέσεις) ήταν διαβασμένοι και έτοιμοι να κάνουν το αυτονόητο.
Αν εξαιρέσουμε τον αγχωμένο Μεντίλ, όλοι οι υπόλοιποι ήταν θετικοί.
Σημείωση: Πλευρά με Μεντίλ και Ντιαντί δεν υπάρχει. Διορθώστε το αυτό. Τα ματάκια μας...
Από κει και πέρα, επιθετικά η ομάδα της Θεσσαλονίκης παράγει πολλές και ποιοτικές ευκαιρίες, έχει μεγάλη πίεση στο τελευταίο τέταρτο του γηπέδου, είναι βελτιωμένη στο ριπρέςς και στα εξ θρεατς και έχει πολυκοσμία στο μεσοεπιθετικό της κομμάτι, για να παίρνει λύσεις ακόμη και στην κακή μέρα των...μισών. Το να τελειώσει τις φάσεις είναι το ένα από τα δύο κομμάτια του παζλ που λείπει.
Το άλλο είναι η έκρηξη του"6"ριου, στο τρανζίσιον.
Σημείωση 2η: Το οποίο βέβαια πρόβλημα λύνεται αν έχεις τον αντίπαλο στα δίχτυα και δεν τον αφήνεις να πάρει ανάσα. Το ερώτημα όμως που γεννάται είναι ένα: Μπορείς να το κάνεις και στα ντέρμπι αυτό;
Ένας παίκτης που κρατάει όλο και περισσότερο ο Άρης το τελευταίο διάστημα είναι ο Τεχέρο. Ακούραστος, ασταμάτητος, ποιοτικός, επιθετικογενής αλλά και συνεπής στα αμυντικά του καθήκοντα. Τα κάνει όλα και συμφέρει...
Από το αποψινό παιχνίδι κρατά και τον Μάικιτς. Κέρβερος κάτω από τα δοκάρια, σωτήριος στις επεμβάσεις του στο 0-0 και...ε! αν έκανε και μια έξοδο του Μεσολογγίου στο 2-0 και κόντεψε να μας βγει η ψυχή, του το συγχωρούμε.
Μέχρι και ο Γιένσεν άρεσε σήμερα. Τελικά όταν δεν κρύβεται και βγαίνει μπροστά, με νεύρο, ο παίκτης μπορεί ΟΝΤΩΣ να παίξει σε υψηλό επίπεδο.
Τέλος, θα ήθελα να ξαναπώ κάτι, που έχει περάσει στα... ψιλά (Ευχαριστώ φίλε για την διόρθωση προψέ* στα σχόλια), το ρόστερ του Άρη, αναφορικά με τα πρόσωπα και την ποιότητα που δύναται να παίρνει η ομάδα στα επόμενα παιχνίδια, το έχει δει κανείς; Έχετε παρατηρήσει πως ο Άρης είχε αλλαγές τύπου Μορουτσάν, Μισεουί, Δώνη (που δεν έπαιξε ακόμη), Καντεβέρε κλπ; Πλέον από την ανακοίνωση της αποστολής στα παιχνίδια βγάζεις άνετα μιάμιση - δύο ενδεκάδες.
Αν ο Ουζουνίδης έχει όντως δίκιο και η ομάδα παρουσιαστεί ακόμη πιο έτοιμη στο επόμενο εντός, το επίπεδο εκτοξεύεται και πάει σε πρωτόγνωρα σημεία...
Αν...
Όμως ακόμη δεν φτάσαμε εκεί.
Βήμα το βήμα οι κιτρινόμαυροι βελτιώνονται και θα συνεχίσουν να έχουν ανοδική πορεία. Το ζητούμενο είναι να μην υπάρχουν παραφωνίες και αναποδιές.
...πότε όμως ήταν η τελευταία φορά που έγινε κάτι τέτοιο;
Ο κόσμος παραμένει απαισιόδοξος και καχύποπτος. Στο χέρι της ομάδας και των παικτών είναι να βλέπουν τον κόσμο δίπλα τους και όχι απέναντι τους. Εξάλλου, αυτοί τον πλήγωσαν πρώτοι - αυτοί πρέπει να τον κάνουν ξανά χαρούμενο.
ΥΓ Γιαννιώτα, 11 σαν εσένα ήθελα στον τελικό του Βόλου. Αλλά οι "Έλληνοι" τότε ήταν αντιεμπορικοί.
ΥΓ2 Σωκράτη έλα σπίτι σου! Φέτος είναι η χρονιά!
