Σε ορισμένες περιπτώσεις τα αδικήματα παραγράφηκαν (Koriopolis) και σε άλλες οι μάρτυρες έπαψαν να θυμούνται περιστατικά που είχαν γίνει προ δεκαπενταετίας (παράνομος στοιχηματισμός). Παρά τις διαρκείς διακηρύξεις του υπουργείου Δικαιοσύνης ότι ο χρόνος της έκδοσης δικαστικών αποφάσεων θα μειωθεί δραστικά, το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει.
Στην υπόθεση της δολοφονίας Λυγγερίδη ο δικηγόρος της οικογένειας του αδικοχαμένου αστυνομικού Βασίλης Καπερνάρος πρόβλεψε ότι η δεύτερη μεγάλη δίκη θα κρατήσει χρόνια! Εχει 150 κατηγορούμενους και καταρχήν είναι αμφίβολο αν θα βρεθεί η κατάλληλη αίθουσα για να στεγάσει τους ίδιους, τους δικηγόρους και τους μάρτυρες.
Σε μία άλλη δικογραφία, αυτήν του κυκλώματος παράνομου στοιχηματισμού, ήδη καταγράφονται 183 κατηγορούμενοι και δεν αποκλείεται ο αριθμός τους να διευρυνθεί. Ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η ανάκριση και για να οδηγηθούμε σε βούλευμα πρέπει όλοι αυτοί οι άνθρωποι να απολογηθούν με τους απαιτούμενους δικονομικούς όρους. Αυτό σημαίνει πως θα χρειαστεί τουλάχιστον μία πενταετία για να υπάρξει την πρώτη ετυμηγορία.
Στη Δυτική Ευρώπη, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντιμετωπίζουν αυτά τα ζητήματα με εξωδικαστικούς συμβιβασμούς. Κάθονται σ’ ένα τραπέζι ο εισαγγελέας και οι δικηγόροι, αντιπαραθέτουν τις απόψεις τους και οδηγούνται σε συμφωνία. Πολιτισμένα πράγματα.
Στην Ελλάδα δεν καταφέραμε ούτε σε πολύ μικρότερες δίκες να ξεπεράσουμε τον κάβο των χρονοκαθυστερήσεων. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η διαβόητη ακροαματική διαδικασία για τον αγώνα Πανιωνίου –Ντιναμό Τιφλίδας, που διεξήχθη το 2004. Ο κατηγορούμενος ήταν ένας και μοναδικός. Καταδικάστηκε πρωτοδίκως, αλλά η εφετειακή δίκη του αναβλήθηκε 19 φορές! Μοιραία φτάσαμε σε παραγραφή των αδικημάτων, παρότι οι δικαστές μιλούσαν ανοιχτά για ένα προδήλως προσυνεννοημένο ματς.
Επί υπουργίας Παπαληγούρα έγινε η πρώτη προσπάθεια για την ταχύτερη απονομή Δικαιοσύνης. Απέτυχε παταγωδώς. Τα προβλήματα έγιναν πολύ πιο σύνθετα, μέχρι που οι δικαστές άρχισαν να ελπίζουν ότι η τεχνολογία θα ήταν η λύση.
Δυστυχώς δεν δόθηκαν τα κατάλληλα εργαλεία, καθώς ακόμη θυμόμαστε τον ανακριτή του Koriopolis να ψάχνει ίντερνετ σε μία γωνία του κτιρίου 6 της Ευελπίδων. Ούτε εξαφανίστηκαν τα καροτσάκια των σούπερ μάρκετ με τα οποία μεταφέρονται ογκοδέστατες δικογραφίες και ατέλειωτο χαρτομάνι.
Αποδείχτηκε πως η συντόμευση των διαδικασιών απαιτεί και την ανθρώπινη θέληση. Δεν είναι μόνο θέμα δικαιακού συστήματος. Σε αυτό το πλαίσιο κινείται ο σημερινός υπουργός Γιώργος Φλωρίδης, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να γνωρίζει τυα πράγματα εκ των έσω. Είτε ο ίδιος ως δικηγόρος είτε με τον αδελφό του που είναι εισαγγελέας στον Άρειο Πάγο. Αρκεί; Ο χρόνος θα το δείξει.
