Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Η ενδεχόμενη επιλογή του Αλέσιο Λίσι για τον πάγκο του ΠΑΟΚ φαίνεται πως συγκεντρώνει από την πρώτη στιγμή μεγαλύτερη αποδοχή απ’ τον κόσμο της ομάδας, σε σχέση με την περίπτωση του Μαρίνου Πούσιτς. Όχι επειδή ο Ιταλός διαθέτει πιο βαρύ βιογραφικό ή περισσότερους τίτλους, αλλά επειδή τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά κι η ποδοσφαιρική του φιλοσοφία συνδέονται πιο άμεσα με όσα ζητεί παραδοσιακά η κερκίδα της Τούμπας. Θυμίζω απλώς πως όταν ήρθε ο Λουτσέσκου δεν τον συνόδευε κάποια ιδιαίτερη επιτυχία. Ο 40χρονος Ιταλός τεχνικός μπορεί να είναι σχετικά νέος ηλικιακά, όμως κουβαλά ήδη δεκαπέντε χρόνια παρουσίας στο ισπανικό ποδόσφαιρο, έχοντας διαμορφώσει μία ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα. Οι ομάδες του παίζουν με ένταση, πιέζουν ψηλά, βγάζουν επιθετικότητα και επιδιώκουν να έχουν πρωτοβουλία μέσα στο γήπεδο. Πρόκειται για στοιχεία που διαχρονικά ο φίλαθλος του ΠΑΟΚ εκτιμά και ταυτίζει με τη νοοτροπία που θέλει να βλέπει απ’ την ομάδα του.
Παράλληλα, ο Λίσι δεν παρουσιάζεται ως ένας προπονητής προσκολλημένος σε συγκεκριμένες ιδέες ή συστήματα. Μπορεί ν’ αλλάζει σχηματισμούς κι αγωνιστική προσέγγιση ανάλογα με τις ανάγκες κάθε αγώνα, έχοντας ως βασικό στόχο το αποτέλεσμα. Αυτή η ευελιξία δημιουργεί την αίσθηση ενός τεχνικού που έρχεται να υπηρετήσει τις απαιτήσεις του ΠΑΟΚ και όχι για να επιβάλει δογματικά τη δική του φιλοσοφία. Σημαντικό ρόλο παίζει και το γεγονός ότι η επιλογή του αποτελεί προϊόν της νέας ποδοσφαιρικής δομής που διαμορφώνεται στον σύλλογο. Οι Λέο Μάτος και Αντρέ Βιεϊρίνια επένδυσαν στην περίπτωσή του ύστερα από εκτεταμένη αξιολόγηση και πολλές επαφές, γεγονός που προσδίδει στην απόφαση μία αίσθηση ποδοσφαιρικής λογικής και σχεδιασμού. Σε αντίθεση με τον Πούσιτς, ο οποίος αντιμετωπιζόταν από αρκετούς ως μία πιο «ασφαλής» κι αναμενόμενη επιλογή, ο Λίσι φέρνει μαζί του την προοπτική, τη φιλοδοξία και την αίσθηση του προπονητή που θέλει ν’ αποδείξει πράγματα. Αυτό είναι κάτι που παραδοσιακά συγκινεί τον κόσμο του ΠΑΟΚ, ο οποίος συχνά αγκαλιάζει περισσότερο όσους έρχονται με δίψα να γράψουν τη δική τους ιστορία στην Τούμπα. Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή αυτή θα αντιμετωπιστεί με μεγαλύτερη ανοχή απ’ τον αναστατωμένο κόσμο της ομάδας.
ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - LIVE SPORT
Στο Μουντιαλ του 1994, όταν είχα πάει εκεί με την Εθνική μας ομόδα, κατάλαβα γρήγορα ότι η σχέση των ντόπιων με το ποδόσφαιρο ήταν όση η δική μου με... το κρίκετ! Κι όμως, τη μέρα που η Εθνική τους νίκησε με 2-1 την Κολομβία, με το περίφημο αυτογκόλ του Εσκομπάρ (που κατέληξε λίγο καιρό μετά στη δολοφονία του), κανείς από όσους παρακαλουθούσαν δεν σκέφτηκε να αλλάξει κανάλι για να δει τον τελικό του ΝΒΑ που γινόταν την ίδια ώρα, οι περισσότεροι άρχοσαν να κάνουν ζάπινγκ, μόνο αφού πανηγύρι σαν στο τέλος του ποδοσφαιρικού παιχνιδιού, πράγμα πρωτοφανές για την τότε αθλητική κουλτούρα. τους. Σήμερα, 32 χρόνια μετά τα πράγματα έχουν αλλάξει. Απόδειξη ότι ο Μέσι κυριαρχεί στο star system και τοποθετεί με την παρουσία του την μπάλα σε μία από τις πρώτες προτεραιότητες.
Αλλά και η εθνική ομάδα σε «ξένους» βασίζεται. Για παράδειγμα, ο Μπαλογκάν, που είναι μακράν ο πιο επιδραστικός στην ομάδα, κατάγεται από τη Νιγηρία, μια χώρα που ο Τραμπ έχει προσβάλει αρκετές φορές με τη ρατσιστική ρητορική του. Όμως, το ποδόσφαιρο
έκανε τη δουλειά του. Κατάφερε να ενώσει αρμονικά τόσο διαφορετικά χαρακτηριστικά ανθρώπων απ' όλες τις γωνιές της γης και να ενθουσιάσει το κοινό που φωνάζει εκστασιασμένο «Γιου Ες. Ει-Γιου Ες Ει», χωρίς να ξεχωρίζει φυλές και χρώματα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ
Η ουσία στον μεταγραφικό σχεδιασμό του Ολυμπιακού δεν είναι αν θα «κλείσει» μία υπόθεση σήμερα ή αύριο, αλλά ποιοι παίκτες θα βρίσκονται διαθέσιμοι και ενσωματωμένοι στην ομάδα την κατάλληλη στιγμή. Και αυτή η στιγμή έχει ήδη οριστεί 3 Ιουλίου, όταν οι «ερυθρόλευκοι» θα βρίσκονται στην Ολλανδία για το βασικό στάδιο της προετοιμασίας τους. Εκεί είναι που θα πρέπει να έχουν συγκεντρωθεί τα βασικά κομμάτια του παζλ. Παίκτες όπως ο Σμαΐλοβιτς, ο Κάρμο, ο Ρόκα, ο Καντιού, ενδεχομένως ο Στάνιτς, αλλά και οι θέσεις που εκκρεμούν όπως του αριστερού μπακ (σε πε ρίπτωση αποχώρησης του Ορτέγκα) και του τερματοφύλακα πίσω από τον Τζολάκη, συν θέτουν ένα πακέτο υποθέσεων που πρέπει να «τρέξουν» με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Και φυσικά θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η Ελλάδα δεν είναι το κέντρο του ποδοσφαιρικού πλανήτη. Δεν είμαστε η πρώτη επιλογή για τους ξένους παίκτες. Ο Ολυμπιακός το γνωρίζει καλά αυτό και για τον λόγο αυτόν δουλεύει παράλληλα περισσότερες από μία περιπτώσεις για κάθε θέση. Δεν μπορείς να επενδύσεις τα πάντα σε έναν στόχο, γιατί, αν χαθεί, κινδυνεύεις να μείνεις πίσω χρονικά και ουσιαστικά. Γι' αυτό και βλέπουμε ότι πάντοτε υπάρχουν εναλλακτικές, «δεύτερες» και «τρίτες» επιλογές, που μπορούν να ενεργοποιηθοῦν άμεσα. Αυτό που μετράει στο τέλος της ημέρας δεν είναι ποιο όνομα «έπαιξε» περισσότερο στο ρεπορτάζ, αλλά ποιος παίκτης θα είναι παρών στην προετοιμασία, θα αρχίσει να δουλεύει με την ομάδα και φυσικά αν θα είναι σε θέση να βοηθήσει και να μην έχει ρόλο... κομπάρσου. Εκεί κρίνονται όλα. Ο Ολυμπιακός έχει «καεί» την τελευταία διετία με τις μεταγραφές, καθώς το ποσοστό επιτυχημένων επιλογών ήταν πολύ χαμηλό.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ – ΩΡΑ
Στον κόσμο της ΑΕΚ η κουβέντα για τον MVP της σεζόν αρέσει. Εγώ φέτος «ερωτεύτηκα» τον Μαρίν, ο οποίος κατ’ εμέ τα διαθέτει όλα. Στοιχεία και χαρακτηριστικά που έλειπαν από την ΑΕΚ και ολοκληρώνει τέλεια το «παζλ» με τον Πινέδα. Ταίριαξαν απόλυτα. Αλλά αν με ρωτούσε κανείς για τον MVP, θα έλεγα τον Κοϊτά. Θεωρώ πως άλλαξε τη μοίρα της ΑΕΚ και το γκολ του στο «Καραϊσκάκης» θα μείνει για πάντα χαραγμένο. Έκανε μια σούπερ σεζόν και όποτε δεν αγωνιζόταν, αυτό είχε αντίκτυπο στην αγωνιστική εικόνα της ομάδας.
Αλλά ο Ορμπελίν Πινέδα είναι διαχρονικά ο MVP της ΑΕΚ. Κάθε σεζόν του είναι εξαιρετική. Για εμένα είναι ο χαφ με την καλύτερη υποδοχή μπάλας που έχω δει. Τον πώς αλλάζει την πορεία του και γίνεται… αίλουρος κόντρα στους αντιπάλους του, είναι μοναδικό. Είναι λογικό ο κόσμος να τον ψηφίσει MVP και να είναι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ για φέτος. Ο συνδυασμός του Πινέδα με τον Μαρίν ήταν κορυφαίος. Είναι μεγάλη μαγκιά για τον Μάρκο Νίκολιτς, που βρήκε τη μαγιά και για τους δύο. Τι μπορεί να γίνει άραγε άμα έρθει ακόμα μια χαφάρα; Δηλαδή να μπει και τρίτος στην εξίσωση των δύο… Ένας χαφ υψηλού επιπέδου, με διαφορετικά προφανώς χαρακτηριστικά από των δύο προαναφερθέντων. Αυτός ο παίκτης θα μπορεί να κάνει τη διαφορά και να δώσει το κάτι παραπάνω. Και για μένα αυτός είναι μονόδρομος. Διότι τη νέα σεζόν, είτε με Τσάμπιονς Λιγκ, είτε με Γιουρόπα Λιγκ, η ΑΕΚ χρειάζεται έναν ποδοσφαιριστή ακόμα στον άξονα.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Ένας μίνι σεισμός γίνεται αυτό το διάστημα ή ακόμη σωστότερα, τους τελευταίους μήνες στη Θεσσαλονίκη. Λες και μετακινείται λίγο το ενδιαφέρον και το Μπάσκετ παλεύει να αποκτήσει μια άλλη διάσταση, να μην είναι τόσο αθηνοκεντρικό όπως τα τελευταία (πολλά) χρόνια.
Να αναβιώνει, άραγε, η δυναμική της Θεσσαλονίκης; Ίσως. Το βέβαιο είναι πως ο ΠΑΟΚ και ο Άρης κάνουν ηχηρές κινήσεις και προσπαθούν για το καλύτερο προς αυτήν την κατεύθυνση. Ο μεν Δικέφαλος με την εδώ και κάμποσο διάστημα συμφωνία με τον Αντρέα Τρινκιέρι, έναν προπονητή επιπέδου Ευρωλίγκας και μάλιστα πολύ ικανό. Ο δε Άρης πέτυχε διάνα όταν έκανε τη συμφωνία με τον Βασίλη Σπανούλη. Όχι μόνο σε αγωνιστικό ή προπονητικό επίπεδο, αλλά κυρίως γιατί η άφιξη την περασμένη Κυριακή του κόουτς δημιούργησε κύμα ενθουσιασμού στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο και έφερε άνεμο αναγέννησης στον πάλαι ποτέ Αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ. Φυσικά, το να προβλέψει κάποιος πως θα πετύχουν οι Τρινκιέρι και Σπανούλης σε ΠΑΟΚ και Άρη αντίστοιχα, είναι κάτι πολύ επιπόλαιο. Οι θρίαμβοι δεν προεξοφλούνται σε κανένα επίπεδο. Ωστόσο, οι αιώνιοι της Θεσσαλονίκης πασχίζουν να βγουν από την αφάνεια και η πόλη θα βιώσει στιγμές όπως εκείνα τα χρόνια που οι εκπρόσωποί της φάνταζαν ως οι μοναδικοί διεκδικητές της κορυφής.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
