Μόλις γύρισα από το γήπεδο του Άρη και τολμώ να πω πως το αίσθημα είναι κάθε φορά και πιο ευχάριστο. Η ομάδα δίνει όλο και περισσότερη ποικιλία στο παιχνίδι της και τροφή για ικανοποίηση στον κόσμο της, που "χτυπάει" τα sold out σαν καραμέλες, βλέπει την αγαπημένη του ομάδα και αποχωρεί χαμογελαστός και αήττητος στον ναό του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Από την αρχή του αγώνα η ομάδα του Βασίλη Σπανούλη πάτησε το γκάζι και πριν το 14ο - 15ο λεπτό το ματς είχε ήδη κριθεί. Η Ρίγκας δεν κατάφερε να μπει ποτέ στην διεκδίκηση και περιορίστηκε σε παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, με τον Άρη να βρίσκει σκορ με κάθε δυνατό τρόπο, με κάθε διαθέσιμο παίκτη και όποτε ήθελε να προσφέρει θέαμα και τέμπο. Παράλληλα, η άμυνα ήταν ασφυκτική, οι γηπεδούχοι είχαν κλεψίματα, τάπες, γρήγορα πόδια και δραστήρια χέρια και έδειξαν πως η Χάποελ ήταν μια εφιαλτική παρένθεση, όπου όλοι οι πλανήτες ευθυγραμίστηκαν, ώστε να έρθει το εν λόγω αποτέλεσμα.
Στο τέλος της αποψινής αναμέτρησης η χαλαρότητα και ο... Πέρκινς (παίκτης είναι, μην ψάχνετε τα ονόματα των διαιτητών) έβαλαν το χεράκι τους για να μην φτάσει η διαφορά 40-50 πόντους, με το τελικό σκορ 105-81 να είναι ιδιατέρως κολλακευτικό για την φιλοξενούμενη ομάδα, η οποία ήρθε, όπως και οι υπόλοιπες της διοργάνωσης, ως "προσκυνητής" στο ιερό Αλεξάνδρειο.
Για τον Βασίλη Σπανούλη και τις άπειρες εργατοώρες δουλειάς που πέφτουν μαζί με τους συνεργάτες του έχουμε μιλήσει πολλάκις. Θα ήθελα να σταθώ ιδιαιτέρως σε αυτό το κείμενο στον Μήτρου Λονγκ. Το καλοκαίρι ο Έλληνας καλαθοσφαιριστής ήταν... σύμφωνα πάντα με τις φήμες... εκτός ρόστερ και ο Άρης συζητούσε μαζί του για το μέλλον του. Ο ίδιος ο παίκτης όμως, δίχως εντάσεις και γκρίνιες, ζήτησε από τους κιτρινόμαυρους μια ευκαιρία, ώστε να αποδείξει πως μπορεί να προσφέρει πράγματα στην φετινή ομάδα. "Θα με δοκιμάσετε το καλοκαίρι και αν δεν σας κάνω θα το δεχτώ".
Και μας κάνει...
Ο περσινός Μήτρου Λονγκ, με τα λάθη, την βιασύνη και το όχι και τόσο ώριμο παιχνίδι του δε θα μπορούσε να αγωνιστεί λεπτό στην φετινή ομάδάρα του Σπανούλη. Όμως εδώ φαίνεται πως ένας παίκτης έχει πραγματική επιθυμία να δουλέψει, να αλλάξει και να δικαιωθεί. Έκτοτε ο Μήτρου Λονγκ έχει μόνο ανοδική πορεία, είναι τα πρώτα σηκωμένα χέρια στην άμυνα, έχει βάλει "κόφτες" στα λάθη στην επίθεση και μπορεί να λέει περήφανα πως αποτελεί μια αξιόπιστη λύση για το ρόστερ της ομάδας της Θεσσαλονίκης, η οποία "χτυπάει" ξεκάθαρα Eurocup.
Κρατάω τον καυτό Μόργκαν, για τον οποίο έχουμε πει εξ αρχής πως ήρθε για το σκοράρισμα. Κρατάω τον Μοκόκα, που εκτός από την σκληρή άμυνα απόψε προσέφερε και στην επίθεση, καθώς και τον Τολιόπουλο, που, για ακόμη μία φορά δείχνει πόσο γουστάρει να τα βάζει με κάθε πιθανό τρόπο και να βάζει την κερκίδα (του γηπέδου ...του Άρη!) στο παιχνίδι.
Θετική η αύρα της παρουσίας του Βασίλη Λυπηρίδη το Nick Galis Hall. Πρέπει να υπάρχει η ιστορική σύνδεση του "τότε" με το "τώρα", ώστε να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί. Μια ζωντανή ιστορία για τον σύλλογγο. 6 πρωταθλήματα, 5 κύπελλα, 1 σούπερ καπ, 1 κυπελλούχων, 3 φάιναλ φορ.
Μακάρι να γίνουν περισσότερα σε αυτό το γήπεδο ή στο επόμενο, το οποίο αργά ή γρήγορα θα έρθει. Γιατί ο Άρης γύρισε σελίδα και δεν κοιτάζει πίσω πλέον. Σφύζει από υγεία και όραμα!
ΥΓ Από όλα τα χιουμοριστικά που προέκυψαν σήμερα, θέλω να κάνω μια αναφορά και στον κόσμο του Ηρακλή, ο οποίος δίνει τρομερό κόντεντ κάθε φορά, με τελευταίο του "χτύπημα" το πανό με τον Κώστα Μακεδόνα, απέναντι στην ομάδα των Σκοπίων. Από τα καλύτερα που έχουμε δει σε γήπεδο. Respect.
