Ξεκίνησε ως «ατελής» συνήθεια. Στην πορεία εξελίχθηκε σε τετράτροχη λατρεία: το να βλέπει την πλάτη του Κίμι Αντονέλι ο Τζορτζ Ράσελ μέσα στο 2026 είναι, πια, μία σταθερή συνθήκη.
Παρά το γεγονός πως διαθέτει περισσότερη εμπειρία και αν και ξεκίνησε με νίκη στην Αυστραλία, ο Βρετανός πιλότος των «Ασημένιων Βελών» κάνει μία μετρίως μέτρια σεζόν κι έχει ακούσει, δικαίως, τα εξ αμάξης.
Ναι, αλλά διαθέτει ΤΟ αμάξι: με την Μερσέντες να είναι ένας κινούμενος πύραυλος σε συσκευασία Φόρμουλα 1, ο Ράσελ έχει την ευκαιρία να κερδίσει σε κάθε grand prix- ιδίως, για παράδειγμα, αν ο Αντονέλι ξεκινάει 16ος λόγω δικού του λάθους. Λέμε τώρα.
Και αυτό ακριβώς συνέβη στο Αζερμπαϊτζάν: ο Τζορτζ όντως κέρδισε, αν και στο διάβα του βρέθηκε ένας μηχανοκίνητος σωρός από προκλήσεις.
Ο poleman, παρά το ότι εκκίνησε με τη μέση γόμα και Λεκλέρκ-Πιάστρι-Χάτζαρ πίσω του είχαν τη μαλακή, έμεινε μ' εμφατικό τρόπο μπροστά μόλις έσβησαν τα κόκκινα φώτα και χάθηκε, κατά την προσφιλή συνήθεια της Μερσέντες, στο βάθος.
Κάτι όμως η στούκα του Άλμπον, κάτι η παράνοια του Κολαπίντο (η επιτομή του «ΠΡΟΣΟΧΗ ΡΕ ΜΛΚ!»), και να τα δύο Αυτοκίνητα Ασφαλείας στην πίστα.
Ο Ράσελ, όμως, παρά το ότι βρέθηκε να τον κυνηγάει ο χειρότερος δυνατός οδηγός (λέγε με «Μαξ»), οδήγησε και πάλι καταπληκτικά υπό πίεση, δε λύγισε ούτε στον τελευταίο γύρο όταν ο Φερστάπεν, λόγω της εξόδου του Μπότας, βρέθηκε κυριολεκτικά δίπλα του, και πήρε την 3η του νίκη μέσα στο 2026.
Α, ναι, ξεχάσαμε να σας πούμε με τη διαφορά από τον δεύτερο: με το... αστρονομικό 0.1 sec!
Ξέρουμε ότι με την παραπάνω περιγραφή σκοτώσαμε την αγωνία, αλλά τι να κάνουμε; Ο Μαξ τερμάτισε 2ος, εκμεταλλευόμενος τη δυναμική, στο συγκεκριμένο σιρκουί, της Ρεντ Μπουλ. Οι Ταύροι αγώνα με τον αγώνα πηγαίνουν καλύτερα, διαθέτουν κι έναν τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή στο ένα τους κόκπιτ και, κάπως έτσι, να τα 5 βάθρα στους 6 τελευταίους αγώνες. Καθόλου άσχημα, για ένα μονοθέσιο που στην αρχή της χρονιάς ήταν σαν τις κρύες αγκινάρες: ΧΑΛΙΑ, δηλαδή.
Το βάθρο συμπλήρωσε η έτερη Ρεντ Μπουλ. Ο Ισάκ Χάτζαρ μπορεί να μην έχει 4 τίτλους στο παλμαρέ του, όμως είναι ένας σπουδαίος πιλότος κι αυτό φάνηκε στο Μπακού: στον πρώτο του αγώνα μετά την αποχή του λόγω τραυματισμού, όχι απλά ανέβηκε «στα ίσα» στο βάθρο, αλλά υπήρξαν πολλά κομμάτια μέσα στο grand prix που ήταν ταχύτερος του υπερταλαντούχου team-mate του. Δεν το λες και λίγο, έτσι δεν είναι;
Λεκλέρκ, Αντονέλι (έχει κάνει αδιανόητη σεζόν, μα και η Θεά Τύχη δεν του χαμογελά απλά φέτος αλλά μιμείται τον Τζόκερ κάθε φορά που τον βλέπει...), Χάμιλτον ("Sitting Ducks" ξανά η Φεράρι, όπως ορθώς τις περιέγραψε ο Άγγλος), Λίντμπλαντ, Οκόν, Μπέρμαν και Σάινθ συμπλήρωσαν τη βαθμολογούμενη δεκάδα ενός αγώνα που δεν μας πήρε ακριβώς το μυαλό, κι ας είχε το φινάλε που είχε.
Στα αξιο-τι έκανες ρε άνθρωπε-σημείωτα του Μπακού η στιγμή παραφροσύνης του Κολαπίντο, την οποίαν αναφέραμε παραπάνω αλλά αξίζει να ξαναδείτε. Απολαύστε υπεύθυνα, σα να πίνατε αλκοόλ. Άλλωστε, μιλάμε για μεθυστική εμπειρία:
Κινητή τελειότητα από τον Ράσελ σήμερα, λοιπόν. Ο Βρετανός διατηρεί ζωντανές τις (όποιες) ελπίδες του για τον τίτλο, όμως βλέπει πως ακόμη και στις χειρότερες βραδιές του ο Αντονέλι περιορίζει σημαντικά την απώλεια.
Αυτό που πρέπει να κάνει τώρα ο συμπαχαχαχαχαχθής Τζορτζ είναι ν' αποκτήσει άλλου είδους συνήθειες: να σταματήσει να τρώει αγωνιστικό ξύλο από τον μικρό και να κερδίζει κάθε, μα κάθε, αγώνα από δω και πέρα.
Μπορεί;
Ελάτε τώρα.
Μη μας αναγκάζετε να μιμηθούμε τον Μεταξά μεσημεριάτικο...
Βαθμολογία οδηγών
1. Aντονέλι 302
2. Ράσελ 236
3. Χάμιλτον 199
4. Νόρις 186
5. Λεκλέρκ 179
6. Φερστάπεν 163
7. Πιάστρι 120
8. Χάτζαρ 86
9. Λόσον 59
10. Γκασλί 41
11. Λίντμπλαντ 37
12. Κολαπίντο 27
13. Mπέρμαν 20
14. Μπορτολέτο 10
15. Χούλκενμπεργκ 7
16. Οκόν 7
17. Σάινθ 7
18. Άλμπον 5
19. Αλόνσο 3
20. Τσουνόντα 1
21. Πέρεζ 0
22. Στρολ 0
23. Μπότας 0
Βαθμολογία κατασκευαστών
1. Μερσέντες 538
2. Φεράρι 378
3. ΜακΛάρεν 306
4. Ρεντ Μπουλ 263
5. Ρέισινγκ Μπουλς 83
6. Αλπίν 68
7. Χάας 27
8. Άουντι 17
9. Ουίλιαμς 12
10. Άστον Μάρτιν 3
11. Κάντιλακ 0
