Τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει μια συζήτηση που επεκτείνεται σε όλα τα αθλήματα και αφορά το «χάσμα» που υπάρχει στις αμοιβές των αθλητών και των αθλητριών. Φέτος όμως είχαμε την κορύφωση, αρχικά με το κίνημα «Pay Us What You Owe Us» στο WNBA και εν συνεχεία με τις δηλώσεις αθλητριών του τένις για τις διαφορετικές αμοιβές στα τουρνουά, την προσπάθεια για ένωση της ATP με την WTA αλλά και το περίφημο ματς του Κύργιου με την Σαμπαλένκα, το «Battle of Sexes».
Το καλοκαίρι είχα πάρει σαφή θέση όσον αφορά την προσπάθεια των παικτριών του WNBA να αξιώσουν ανάλογους μισθούς με αυτούς των συναδέρφων τους στο NBA. Η πραγματικότητα λοιπόν είναι πως όλοι οι αθλητές και οι αθλήτριες, πληρώνονται ανάλογα με τα έσοδα που δημιουργούν και το μέγεθος που αποκτά η αγορά του αθλήματός τους. Από εκεί προκύπτουν τα τηλεοπτικά έσοδα, τα εισιτήρια, οι πωλήσεις προϊόντων, οι διαφημίσεις και γενικότερα κάθε άλλη πηγή χρημάτων.
Όσο ο γυναικείος αθλητισμός δεν προσελκύει το ίδιο κοινό, δεν πρόκειται να παράξει ποτέ τα ανάλογα έσοδα και επομένως να δώσει τους αντίστοιχους μισθούς. Και είναι δύσκολο να προσελκύσει το ίδιο κοινό, γιατί δεν προσφέρει το ανάλογο θέαμα. Όχι λόγω ανικανότητας, αλλά επειδή αυτό προβλέπει η ίδια η βιολογία. Οι αντοχές, η δύναμη, η ταχύτητα, τα άλματα... Σε όλα αυτά ο μέσος αθλητής υπερτερεί της μέσης αθλήτριας και μάλιστα με πολύ μεγάλη διαφορά.
Τα παραδείγματα γυναικείων ομάδων ποδοσφαίρου που παίζουν με εφηβικές ή παιδικές ομάδες και χάνουν εύκολα, είναι πάρα πολλά. Το «Battle of Sexes» στο τένις ήταν άλλη μια απόδειξη. Η Αρίνα Σαμπαλένκα, το Νο.1 του κόσμου, αντιμετώπισε τον Νικ Κύργιο. Νο.671, ο οποίος έχει ταλαιπωρηθεί από τραυματισμούς, είναι εκτός τουρ εδώ και ουσιαστικά 2 χρόνια και έχει μόλις μία νίκη αυτό το διάστημα. Η Λευκορωσίδα μάλιστα είχε κατά 9% μικρότερο κορτ (!!!), ενώ αφαιρέθηκε το δεύτερο σερβίς και από τους δύο, κάτι που θεωρητικά αφαίρεσε ένα μεγάλο πλεονέκτημα του Ελληνοαυστραλού (να ρισκάρει για άσσο στο πρώτο σερβίς). Ο Κύργιος παρουσίασε εμφανή σημάδια κόπωσης από πολύ νωρίς, αλλά πήρε μια πολύ εύκολη νίκη με 6-3, 6-3. Στο δεύτερο σετ επέστρεψε από το 1-3 και πήρε 5 γκέιμς στην σειρά. Η εικόνα του αγώνα μάλιστα ήταν τέτοια που έδειχνε ότι αν... ανέβαζε ρυθμούς, θα μπορούσε να φτάσει πολύ πιο γρήγορα στο θετικό αποτέλεσμα. Κι αν οι δύο τους έπαιζαν επί ίσοις όροις, είναι αμφίβολο αν θα έπαιρνε κάποιο γκέιμ η Σαμπαλένκα.
Γιατί τα αναφέρω όλα αυτά; Για να εξηγήσω ότι είναι ανώφελο να υπάρχουν τέτοιου είδους συγκρίσεις... Και είναι εξίσου ανώφελο να υπάρχει η απαίτηση για ίδιες αμοιβές, όταν δεν υπάρχουν τα ίδια κέρδη. Ενδεικτικά, το οικονομικό έτος 2024 η ATP είχε έσοδα 293 εκατ. δολαρίων και παρουσίασε πλεόνασμα ύψους 52 εκατ. δολαρίων. Το ίδιο έτος, η WTA εμφάνισε έσοδα 142.6 εκατ. δολάρια (λιγότερα από τα μισά) και στο τέλος παρουσίασε έλλειμμα 4.9 εκατ. δολαρίων. Μια κατάσταση αντίστοιχη με αυτή του NBA και του WNBA, που είχα αναλύσει σε προηγούμενο άρθρο.
Είναι απόλυτα θεμιτό ο καθένας να διεκδικεί το μάξιμουμ που μπορεί, αλλά κάπου πρέπει να υπάρχει και μια λογική σε όλο αυτό. Στο WNBA η σεζόν διαρκεί 4-5 μήνες και τα παιχνίδια είναι μισά σε σχέση με το NBA. Στην WTA όλα τα τουρνουά είναι στα 2 νικηφόρα σετ, συμπεριλαμβανομένων των Grand Slams, όταν οι άνδρες παίζουν στα 3 νικηφόρα σετ τα μεγάλα τουρνουά. Οι συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι άνδρες αθλητές είναι δυσκολότερες, η επιβάρυνσή τους πολύ μεγαλύτερη, το κοινό που προσελκύουν μεγαλύτερο, τα έσοδα που δημιουργούν μεγαλύτερα, επομένως και οι αμοιβές τους είναι πολύ μεγαλύτερες...
Το WNBA επιβιώνει από την στιγμή που ιδρύθηκε χάρη στα χρήματα που προσφέρει το NBA. Χωρίς ουσιαστική ανταπόδωση, ουσιαστικά τα λεφτά αυτά απλώς κρατούν ζωντανό το γυναικείο Πρωτάθλημα. Η WTA παρουσιάζει έλειμμα και επιδιώκει ένωση με την κερδοφόρα ATP και μοιρασιά των εσόδων. Με ποια λογική; Ποιος θα ευνοηθεί από μια τέτοια ενέργεια και ποιος θα χάσει έσοδα;
Οι αθλήτριες στο τένις έχουν διαμαρτυρηθεί που στα Grand Slams έχουν μικρότερες αμοιβές, αλλά όταν ο Στέφανος Τσιτσιπάς είπε ότι αν θέλουν τα ίδια χρήματα, θα πρέπει να παίζουν κι αυτές στα 3 νικηφόρα σετ, τον χλεύασαν.
Δεν γίνεται όμως να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο... Και όπως σε άλλα επαγγέλματα οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερες αμοιβές από τους άνδρες (όπως το μόντελινγκ), μιας και παράγουν πολύ περισσότερα έσοδα και δημιουργούν πολύ μεγαλύτερες αγορές, έτσι και στον αθλητισμό οι άνδρες πληρώνονται περισσότερο, γιατί παράγουν περισσότερα έσοδα.
Καλό θα ήταν να το αντιληφθούν άπαντες αυτό, ώστε να σταματήσει -επιτέλους- να θεωρείται έμφυλη διάκριση κάτι απόλυτα προφανές και λογικό, που προκύπτει από τους ίδιους τους νόμους της αγοράς...