«Pay Us What You Owe Us» ήταν το μήνυμα που έφεραν στα μπλουζάκια τους οι παίκτριες του WNBA πριν από το All-Star Game. Ήταν ένας ακόμα τρόπος να εκφράσουν το αίτημά τους για αυξήσεις μισθών, καθώς θεωρούν ότι αδικούνται μπροστά στα τεράστια ποσά που εισπράττουν οι άνδρες συνάδερφοί τους. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι απλή, ξεκάθαρη και προκύπτει απλά από τους αριθμούς. ΟΧΙ!
Είναι γεγονός πως οι υπέρογκοι μισθοί των αθλητών αποτελούσαν πάντα αντικείμενο έντονης κριτικής. Σίγουρα σε μια εποχή μεγάλης ακρίβειας και με την φτώχεια σε υψηλά επίπεδα, φαντάζει προκλητικό κάποιοι άνθρωποι να πληρώνονται με δεκάδες εκατομμύρια για να κλωτσάνε ή να σκάνε μια μπάλα. Ουδείς διαφωνεί σε αυτό. Ωστόσο, η... λεπτομέρεια που πολλοί παραλείπουν, είναι πως τα χρήματα αυτά δεν τα παίρνουν από το κράτος και το δημόσιο, δεν τα στερούν δηλαδή από συνανθρώπους τους που τα έχουν ανάγκη. Αντιθέτως, τα παράγουν οι ίδιοι σε μια αγορά κλειστή, η οποία δημιουργεί τεράστια κέρδη και ως αποτέλεσμα ανταμείβει τους εργαζόμενους με ποσοστό αυτών.
Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει κάποιον να λέει ότι είναι απαράδεκτο να λαμβάνει εκατομμύρια ένας ποδοσφαιριστής και μετά βίας να επιβιώνει ένας γιατρός ή ένας δάσκαλος; Για αναλογιστείτε όμως... Τι παράγει ως κέρδος (μιλάμε αποκλειστικά με χρηματικούς όρους, για την κοινωνία είναι αυτονόητο ότι είναι απείρως πιο πολύτιμος) ο δάσκαλος; Ουσιαστικά τίποτα... Μπορεί να είναι άδικο, αλλά αυτοί είναι οι κανόνες της αγοράς. Οι αθλητές λαμβάνουν μερίδιο από την τεράστια πίτα (χορηγοί, τηλεοπτικά δικαιώματα, εισιτήρια, πωλήσεις προϊόντων, στοίχημα κτλ) που δημιουργείται χάρη στους ίδιους. Παράγουν στις ομάδες και τις διοργανώσεις δισεκατομμύρια και ανταμείβονται για αυτό.
Ας επιστρέψουμε όμως στο μπλουζάκι των παικτριών του WNBA και το μήνυμά τους, κι ας δούμε δύο ενδεικτικούς αριθμούς. Το 2024 το NBA είχε κέρδος μεγαλύτερο των 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων και το WNBA ΑΠΩΛΕΙΕΣ σχεδόν 50 εκατομμυρίων δολαρίων. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι οι NBAers παρήγαγαν ένα κέρδος 11 δισ. δολαρίων και για αυτό λαμβάνουν αυτά τα... αστρονομικά συμβόλαια. Αντιθέτως, οι συναδέρφισσές τους έβαλαν μέσα τον Οργανισμό κατά 50 εκατ. δολάρια. Κάτι που συμβαίνει συστηματικά, κάθε χρόνο. Πρόκειται για μια Λίγκα μη κερδοφόρα, που ουσιαστικά επιβιώνει χάρη στην επένδυση του NBA πάνω της.
Με απλά μαθηματικά, αυτό σημαίνει πως αναλογούν σε κάθε μία από τις 153 παίκτριες του WNBA... -326.797 δολάρια τον χρόνο. Να πληρώσουν δηλαδή αυτά τα χρήματα στην Λίγκα. Αντ' αυτού, οι παίκτριες λαμβάνουν τους μισθούς τους (μηδαμινοί μπροστά στο NBA, αλλά υψηλοί μπροστά σε άλλα επαγγέλματα) και συνεχίζουν να παίζουν μπάσκετ.
Κάτι ανάλογο ισχύει λίγο - πολύ σε σχεδόν όλα τα γυναικεία αθλήματα. Το θέαμα που παράγουν είναι φτωχότερο, το κοινό που προσελκύουν μικρότερο, η αγορά που δημιουργούν πολύ πιο περιορισμένη και έτσι τα κέρδη ασύγκριτα μικρότερα μπροστά σε αυτά των ανδρών. Αυτό όμως είναι κάτι που μόνο με έναν τρόπο μπορεί να αλλάξει. Κι αυτός δεν είναι οι απαιτήσεις για αυξήσεις σε μισθούς και αμοιβές. Είναι το να καταφέρουν οι ίδιες οι διοργανώσεις, οι ομάδες, οι αθλήτριες, να προσελκύσουν περισσότερο κόσμο. Να μεγαλώσουν το κοινό τους, τα έσοδά τους και κατ' επέκταση τις απολαβές τους.
Διαφορετικά θα έπρεπε και οι παίκτες σωματείων της Α' ΕΣΚΑ ή της Α2 να διαμαρτύρονται για τις ανισότητες μισθών σε σχέση με την Euroleague και να αξιώνουν εκατομμύρια. Ή οι παίκτες της Γ' Εθνικής να ζητούν αυξήσεις λόγω των χρημάτων που λαμβάνει ο Μέσι και ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Γίνεται; Δεν γίνεται... Θα θεωρούσε κανείς λογική μια τέτοια απαίτηση; Όχι. Όταν όμως αυτή γίνεται προτάσσοντας το φύλο, ξαφνικά το πράγμα αλλάζει...
Μόνο που εν προκειμένω δεν τίθεται κανένα θέμα έμφυλης ανισότητας ή διάκρισης κατά των γυναικών. Είναι απλά οι κανόνες της αγοράς. Είτε μας αρέσουν, είτε όχι, αυτοί είναι. Κι αν τα γήπεδα στο μπάσκετ και το ποδόσφαιρο γυναικών αρχίσουν να συγκεντρώνουν περισσότερο κόσμο από το ανδρικό, εάν αυξηθεί το ενδιαφέρον και τα κανάλια πληρώνουν περισσότερο για το WNBA παρά για το NBA, τότε οι όροι θα αντιστραφούν.
Το αν θα γίνει ποτέ κάτι τέτοιο, δεν μένει παρά να φανεί.
