Game 5 για τον Παναθηναϊκό. «Αυτοκτονία» επειδή χρειάζεται να ξαναπαίξει στη Βαλένθια για να κυνηγήσει ένα ακόμη διπλό, μπας και περάσει στο Final Four. Έδωσε ο ίδιος δικαιώματα, τα εκμεταλλεύτηκε η διοργάνωση με τους διαιτητές και προέκυψε η επιστροφή των Ισπανών.
Ένας αγώνας έμεινε, προφανώς το δίκαιο είναι να περάσει αυτός που θα είναι καλύτερος. Σε μια σειρά που είναι από τις πλέον ισορροπημένες μπασκετικά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Για το ίδιο το μπασκετικό ενδιαφέρον όμως, ισορροπία δεν υπάρχει. Ο Παναθηναϊκός μαζί με τη Ρεάλ Μαδρίτης, είναι τα μεγαλύτερα μεγέθη ιστορικά στην Euroleague. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως πρέπει να έχουν υποχρεωτικά θέση στο Final Four.
Ούτε καν το γεγονός πως φέτος θα διεξαχθεί στην Αθήνα η τελική φάση, σημαίνει πως ο Παναθηναϊκός πρέπει να έχει θέση εκεί. Από τη δική του πλευρά είναι το πρέπει και αν δεν το κατορθώσει θα είναι τεράστιο κάζο. Από μπασκετικής πλευράς, το δίκαιο είναι αυτό που μετράει. Όσο αστείο κι αν ακούγεται να μιλάμε για δικαιοσύνη στην Euroleague.
Εμπορικά και σε επίπεδο ενδιαφέροντος του φίλαθλου κόσμου, δεν υπάρχει σύγκριση του Final Four με τη Βαλένθια σε αυτό, αντί του Παναθηναϊκού. Ξαφνικά θα είναι σαν να έχει ετοιμαστεί ένα ωραίο φαγητό, αλλά να έχουν ξεχάσει να βάλουν αλάτι. Και να μην υπάρχει και διαθέσιμο για να διορθωθεί το λάθος.
Στην τωρινή μορφή της Euroleague, το να υπάρχουν οι «αιώνιοι», η Φενέρμπαχτσε και η Ρεάλ Μαδρίτης στο Final Four, φαντάζει η πιο ενδιαφέρουσα σύνθεση της τετράδας. Αν αφαιρεθεί από εκεί ο Παναθηναϊκός για να μπει η Βαλένθια, χάνεται το 50% του ενδιαφέροντος. Ίσως και περισσότερο.
Η αναμονή του να υπάρξει ένας τελικός «αιωνίων», θυμίζει στο Παγκόσμιο Κύπελλο του ποδοσφαίρου την θέληση του κοινού να δει Αργεντινή-Βραζιλία. Ειδικά οι «πράσινοι» ως μέγεθος και ιδιοσυγκρασία εδώ και δεκαετίες, είναι η κλασική περίπτωση ομάδας την οποία είτε θα τη λατρεύει κανείς, είτε θα τη μισεί. Στοιχείο που χαρακτηρίζει τα μεγάλα κλαμπ άλλωστε.
Η προσμονή και η προσδοκία των φιλάθλων και της μπασκετικής κοινότητας συνολικά, είναι ξεκάθαρα με το να βρίσκεται ο Παναθηναϊκός στο Final Four. Ακόμη και οι δηλώσεις που έκανε ο Μπόλντγουιν, φανερώνουν την αλήθεια.
Ενώ έχει μπροστά τον ημιτελικό με τον Ολυμπιακό, περισσότερο ασχολήθηκαν αυτοί που τον ρωτούσαν και ο ίδιος φυσικά, στο ενδεχόμενο να παίξει τελικό με τον Παναθηναϊκό. Λόγω και της κόντρας που υπάρχει μετά τις προκλήσεις του στο «Telekom Center Athens».
Στην εξέδρα, στην τηλεόραση και στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, οι «πράσινοι» ως μέγεθος και δυναμική, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τη Βαλένθια. Φυσικά αυτό πρέπει να πιστοποιηθεί αγωνιστικά, κάτι που πλέον έχει γίνει υπερβολικά δύσκολο με το πέμπτο ματς να είναι στην Ισπανία και την ψυχολογία ξεκάθαρα υπέρ των «πορτοκαλί».
Είτε κάποιος αγαπά τον Παναθηναϊκό, είτε τον μισεί όμως, μέσα του γνωρίζει καλά πως το Final Four με τους «πράσινους» θα έχει από κάθε άποψη διπλάσιο και τριπλάσιο ενδιαφέρον. Πανευρωπαϊκά και όχι μόνο στον μικρόκοσμό μας.
