Η σύγκριση, με βάση τα στοιχεία της Eurostat, αναδεικνύει τη μεγάλη απόσταση που εξακολουθεί να χωρίζει τους Έλληνες εργαζομένους από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά και τις περιορισμένες δυνατότητες ενίσχυσης των εισοδημάτων μέσω του συστήματος κοινωνικής προστασίας.
Ειδικότερα, ο μέσος ετήσιος προσαρμοσμένος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα διαμορφώθηκε το 2025 σε μόλις 18.800 ευρώ, όταν στην ΕΕ έφτασε τα 41.500 ευρώ.
Η χώρα μας κατατάσσεται προτελευταία μεταξύ των 27 κρατών-μελών, ξεπερνώντας μόνο τη Βουλγαρία, όπου οι αντίστοιχες ετήσιες αποδοχές περιορίζονται στα 16.200 ευρώ.
Αμέσως υψηλότερα από την Ελλάδα βρίσκεται η Ουγγαρία, με 20.100 ευρώ, ενώ στην κορυφή της ευρωπαϊκής κατάταξης συναντάμε το Λουξεμβούργο με 85.600 ευρώ, τη Δανία με 73.500 ευρώ και την Ιρλανδία με 64.400 ευρώ.
Κάτω από το μισό του ευρωπαϊκού μισθού
Η σύγκριση είναι αποκαλυπτική. Οι ελληνικές ετήσιες αποδοχές αντιστοιχούν μόλις στο 45,3% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, με τη διαφορά να φτάνει τα 22.700 ευρώ ετησίως.
Δηλαδή, για κάθε 100 ευρώ μέσων μισθολογικών αποδοχών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Ελλάδα αντιστοιχούν περίπου 45 ευρώ.
Παρά την άνοδο των ονομαστικών μισθών τα τελευταία χρόνια, η απόσταση παραμένει ιδιαίτερα μεγάλη. Επιπλέον, οι ανατιμήσεις στα τρόφιμα, στη στέγαση, στην ενέργεια και σε βασικές υπηρεσίες περιορίζουν το όφελος των αυξήσεων για τα νοικοκυριά.
Ο συγκεκριμένος δείκτης αφορά ονομαστικούς μισθούς προσαρμοσμένους σε ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης και δεν συνιστά σύγκριση αγοραστικής δύναμης.
Ουραγός και στην αύξηση των κοινωνικών παροχών
Εξίσου δυσμενής είναι η εικόνα στον τομέα της κοινωνικής προστασίας.
Σύμφωνα με την Eurostat, το 2025 οι συνολικές δαπάνες για κοινωνικές παροχές στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυξήθηκαν κατά 4,9%, φτάνοντας τα 5,18 τρισ. ευρώ.
Στην Ελλάδα η αύξηση περιορίστηκε σε μόλις 0,6%, τη χαμηλότερη μεταξύ των κρατών-μελών.
Η διαφορά με την ευρωπαϊκή επίδοση φτάνει τις 4,3 ποσοστιαίες μονάδες.
Αντίθετα, σημαντική αύξηση κοινωνικών δαπανών καταγράφηκε στην Κροατία κατά 15,4%, στη Βουλγαρία κατά 12,1% και στη Λιθουανία κατά 11,6%.
Ως ποσοστό του ΑΕΠ, η Ελλάδα διαθέτει περίπου 22% για κοινωνικές παροχές, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ φτάνει το 27,5%.
Μάλιστα, η αύξηση 0,6% αφορά ονομαστικές δαπάνες και όχι την πραγματική αξία των παροχών μετά την επίδραση του πληθωρισμού.
Διπλή επιβάρυνση για τα ελληνικά νοικοκυριά
Τα στοιχεία αποτυπώνουν μια δυσμενή πραγματικότητα: οι εργαζόμενοι διαθέτουν από τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη, ενώ οι κοινωνικές παροχές ενισχύονται με εξαιρετικά περιορισμένο ρυθμό.
Η μικρή αύξηση των κοινωνικών δαπανών αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν συνεκτιμηθεί ότι οι σχετικές ενισχύσεις καλούνται να στηρίξουν συνταξιούχους, οικογένειες, ανέργους, άτομα με αναπηρία και οικονομικά ευάλωτους πολίτες.
Η σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη αναδεικνύει την ανάγκη ουσιαστικής βελτίωσης των πραγματικών αποδοχών και αποτελεσματικότερης κοινωνικής προστασίας, ώστε η οικονομική ανάπτυξη να μεταφράζεται σε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για περισσότερα νοικοκυριά.
Πηγή: newsit.gr