Οδεύουμε, λοιπόν, προς την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης του πρώτου Nations League της ιστορίας. Μίας διοργάνωσης που μας συστήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβρη και πλέον βρίσκεται στις τελευταίες της ημέρες των ομίλων. Τα πρώτα, συμπεράσματα για το νέο αυτό τουρνουά μπορούν να εξαχθούν. Άλλωστε, η επόμενη φάση του αργεί και δεν μπορεί να επηρεάσει τον χαρακτηρισμό της ιδέας ως επιτυχημένη. Μπορεί η Εθνική μας ομάδα να μην κατάφερε να πετύχει τον στόχο της που φυσικά δεν ήταν άλλος από την κατάληψη της πρώτης θέσης, ωστόσο, μπορεί να γίνει μία πρώτη αποτίμηση συνολικά της διοργάνωσης.
Ξεκινώντας από την πρώτη Λίγκα που εμπεριείχε και τα μεγαλύτερα ονόματα της Γηραιάς Ηπείρου παρατηρεί κανείς πως οι ομάδες δεν είδαν την συμμετοχή τους στη διοργάνωση ως αγγαρεία. Οι σπουδαίες κόντρες ανάμεσα σε Κροατία, Ισπανία και Αγγλία αποτελούν την πιο πειστική απόδειξη αυτού, όπως και εκείνες ανάμεσα σε Γαλλία, Γερμανία και Ολλανδία. Είδαμε τους φιναλίστ του πρόσφατου Παγκοσμίου Κυπέλλου να συνθλίβονται από τους Ίβηρες και λίγες εβδομάδες αργότερα να δίνουν τα πάντα προκειμένου να ρεφάρουν αυτό το αποτέλεσμα και να καταφέρνουν τελικώς να παίρνουν τη νίκη.
Άλλωστε, για συγκροτήματα όπως οι «οράνιε» που απέχουν από τις κατακτήσεις τροπαίων αρκετά χρόνια, μοιάζει ως μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για μία επιτυχία σε ένα όχι και τόσο καλό «φεγγάρι» για εκείνα. Εκ των πραγμάτων γνωρίζαμε πως ίσως το μεγαλύτερο συγκριτικό πλεονέκτημα του τουρνουά αυτού ήταν πως θα έφερνε αντιμέτωπες ομάδες παρόμοιας δυναμικότητας. Αυτό είχε άμεσο αντίκτυπο τόσο στους «μεγάλους» όσο και στους «μικρούς».
Το αναφέρουμε αυτό διότι και για τις πιο αδύναμες εθνικές της Ευρώπης ήταν μία ευκαιρία να διεκδικήσουν κάτι που υπό άλλες συνθήκες δεν θα είχαν την παραμικρή ρεαλιστική πιθανότητα να καταφέρουν, αντιμετωπίζοντας ομάδες του ίδιου επιπέδου. Αυτό είχε ως συνέπεια να δούμε ακόμα και συγκροτήματα όπως το Γιβραλτάρ, το Κόσοβο και το Λουξεμβούργο των αρκετών ερασιτεχνών ποδοσφαιριστών να πανηγυρίζουν νίκες παίζοντας, μάλιστα, ποδόσφαιρο και όχι απλά περιμένοντας στην άμυνα έχοντας ουσιαστικά αποδεχθεί τον ρόλο του κομπάρσου σε έναν όμιλο δίχως την παραμικρή τύχη.
Από την άλλη για ομάδες όπως η δική μας, ήταν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία πέραν της διεκδίκησης μίας θέσης που οδηγεί στο επόμενο Euro να δουν τις όποιες ανορθογραφίες και να τις διορθώσουν ενόψει των προκριματικών. Θα ήταν πολύ διαφορετικά αν τα όποια λάθη στον σχεδιασμό γίνονταν αντιληπτά μέσα στην ροή ενός ομίλου προκριματικών όπου παίζοντας με ομάδες δεδομένα καλύτερες και κάποιες άλλες δεδομένα χειρότερες μπορούν να βρεθούν αρκετές αφορμές να προσπεραστούν. Εκ του αποτελέσματος θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει ως πετυχημένη την «ιδέα» της νεοσύστατης διοργάνωσης του Nations League καθώς πλέον ολοκληρώνεται η πρώτη φάση των ομίλων.
Όλα αυτά, βεβαίως, γνωρίζοντας πως το Nations League ήρθε ουσιαστικά για να αντικαταστήσει τα αδιάφορα φιλικά παιχνίδια. Το αναφέρουμε αυτό θέλοντας να εξηγήσουμε πως δεν σημαίνει πως αν δεν υπήρχε αυτή η νεοσύστατη διοργάνωση οι παίκτες θα είχαν την ευκαιρία να πάρουν ανάσες από τις αυξημένες υποχρεώσεις τους με τις ομάδες τους. Από την πλευρά του ο κόσμος ανά την Ευρώπη έδειξε να αγκαλιάζει αυτό το νέο τουρνουά γεμίζοντας τα γήπεδα σε χώρες που διψούν για μία ευκαιρία διάκρισης. Φυσικά, δεν μπορεί στο συγκεκριμένο στοιχείο να ληφθεί υπόψιν το παράδειγμα της Ελλάδας όπου οι λόγοι που ο κόσμος δεν βρέθηκε στο γήπεδο δεν αφορούν την φύση της διοργάνωσης.
