Η κυρίαρχη αίσθηση που επικρατούσε πριν το παιχνίδι ότι ο Ολυμπιακός είναι το απόλυτο φαβορί του αγώνα επιβεβαιώθηκε στο έπακρο από το πρώτο λεπτό με τους φιλοξενούμενους να πιέζουν ψηλά όποτε η ΑΕΚ είχε τη μπάλα, να ηγεμονεύουν χωρίς δυσκολία στο χώρο της μεσαίας γραμμής και να πατάνε την αντίπαλη περιοχή με όποιον τρόπο θέλουν. Η ΑΕΚ από τη μεριά της δυσκολευόταν εξαιρετικά να κρατήσει μπάλα και να κάνει μια ορθολογική επίθεση: χαρακτηριστικό είναι πως δεν είχε καν τελική στο πρώτο ημίχρονο.
Προτού η υπεροχή των «ερυθρολεύκων» μετουσιωθεί σε γκολ στο 39' είχαν χάσει τουλάχιστον 5 μεγάλες ευκαιρίες με τον Αλ Αραμπί να μην καταφέρνει, σε ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές εξ' αυτών, να σκοράρει μέσα από την περιοχή με κεφαλιά. Η μεγαλύτερη ευκαιρία του πρώτου ημιχρόνου ωστόσο άνηκε στον Φορτούνη που είχε δοκάρι με μακρινό σουτ. Τελικά, στο 39΄ με εντυπωσιακό βολ πλανέ στην κίνηση ο Ελ Αραμπί άνοιξε το σκορ και στα εναπομείναντα λεπτά η πίεση του Ολυμπιακού αυξήθηκε με αποτέλεσμα, ο Καμαρά να σκοράρει με πλασέ στην κίνηση λίγο πριν τη λήξη του ημιχρόνου.
Στην επανάληψη η εικόνα της αναμέτρησης άλλαξε άρδην. Ο Ολυμπιακός μπήκε με μια λογική να κάνει συντήρηση δυνάμεων και η ΑΕΚ το εκμεταλλεύτηκε παίρνοντας πολλά μέτρα στο γήπεδο, ανεβάζοντας τις γραμμές της και τελικά, κατέληξε να πιέζει τους «ερυθρόλευκους» στο μεγαλύτερο διάστημα του 45λέπτου. Ο Αραούχο ήταν αυτός που μείωσε στο 66' με κοντινή, διπλή προσπάθεια και αφού είχε προηγηθεί επέμβαση του Σα σε κεφαλιά του Αργεντινού.
Ο Ολυμπιακός κλείστηκε, η ΑΕΚ όσο περνούσε η ώρα έμοιαζε να πιστεύει όλο και περισσότερο στην ισοφάριση και στο τελευταίο δεκάλεπτο αύξησε για τα καλά την πίεση της με αποτέλεσμα να αγχώσει τους φιλοξενούμενους. Εν τέλει το 1-2 παρέμεινε και με το τελικό σφύριγμα και ο Ολυμπιακός εξασφάλισε και μαθηματικά το 45ο πρωτάθλημά του.
