Ήταν το παιχνίδι που ξεκίνησε πιο αργά στην ιστορία του ΠΑΟΚ. Έπρεπε να περάσουν 100 χρόνια για να παίξουμε 22.15.
Όλη τη μέρα, δεν μιλάμε απλά για ζέστη. Καίει το σύμπαν. Πάμε στη Τούμπα, αρχίζει να βρέχει. Δροσούλα λες. Ξαφνικά εμφανίζεται ο Δίας και μας δείχνει τα μεζέα του. Μισό αιώνα πάω στη Τούμπα, δεν θυμάμαι κάτι αντίστοιχο.
Ο ΠΑΟΚ ποδοσφαιρικά ήταν πολύ ανώτερος. Το δίδυμο Τέιλορ – Σανταμαρία είχε σωστές αποστάσεις, ο Ούγκρεσιτς στο ντεμπούτο του έδειξε πολλά ενθαρρυντικά στοιχεία, ο Μπαταούλας ήταν πολύ πιο πειστικός στις παρεμβάσεις του από τους πολύπειρους συμπαίκτες του και η ομάδα έκανε λίγες φάσεις στο πρώτο, πολλές περισσότερες στο δεύτερο, όμως δεν κατάφερε να σκοράρει. Την μοναδική φορά που σκόραρε, ο Πολυχρόνης με τον Φωτιά έδωσαν φάουλ υπέρ του Χριστογιώργου.
Ο Ούγκρεσιτς με το καλημέρα μας έδειξε πως είναι σοβαρό πρότζεκτ γιατί γύρισε στο 8 μετά την αναγκαστική αλλαγή του Σανταμαρία και η ομάδα δεν έχασε καθόλου σε ισορροπία. Ο Σορετίρε μπήκε στο δέκα και παρά το βαρύ και σε πολλά σημεία με λίμνες χλοοτάπητα ο ΠΑΟΚ κυκλοφόρησε την μπάλα.
Ο ΟΦΗ αμύνθηκε άγαρμπα αλλά στο τέλος αποτελεσματικά, δεν δημιούργησε τον παραμικρό κίνδυνο στην εστία του Τσιφτσή και έφυγε από την Τούμπα με έναν βαθμό.
Εκτιμώ πως δύο πράγματα έπαιξαν το ρόλο τους για αυτό. Το δύσκολο τερέν που δεν επέτρεψε σε πολλές περιπτώσεις να μη γίνουν οι τελικές όπως έπρεπε και ο Πολυχρόνης.
Απορώ πως αυτός ο άνθρωπος έχει γίνει διεθνής. Δεν θυμάμαι ένα του καλό παιχνίδι. Είναι μαζί με τον Ζαμπαλά, τα μεγαλύτερα ερωτηματικά που έχω με τους διαιτητές.
Διέκοψε φάσεις με καλές προϋποθέσεις, δεν έδωσε καθαρά φάουλ υπέρ του ΠΑΟΚ εκτός περιοχής του Χριστογιώργου, έδωσε ανύπαρκτα φάουλ υπέρ του ΟΦΗ και το μόνο που δεν μπορώ να του χρεώσω είναι την κόκκινη στον Τέιλορ. Εκεί ήταν έργο Φωτιά.
Για τον Φωτιά αυτό που μπορώ να πω ήταν πως θα μπορούσε να δώσει ένα ελαφρυντικό στον Τέιλορ λόγω του ότι το τερέν ήταν άθλιο μετά από τόνους βροχής. Φώναξε τον Πολυχρόνη και ο ΠΑΟΚ θα πάει στο ΟΑΚΑ με μισό 6άρι.
Λίγες μέρες πριν, ο Φωτιάς βρήκε ελαφρυντικό στον Κοϊτά σε φάση που έγινε μπροστά στα μάτια του. Το δωράκι του, το έλαβε ο γρήγορος ο Νίκολιτς και έκανε τον παίκτη του αλλαγή στο 28΄. Και στη δική μας περίπτωση, ο αγώνας ήταν στο 92΄. Τα κριτήριά τους θα πρέπει να είναι τα ίδια. Όταν λοιπόν δεν είναι, υπάρχει πρόβλημα.
Καταλήγοντας, ο ΠΑΟΚ έχει σφυγμό, βρήκε ισορροπία, Ούγκρεσιτς και Μπαταούλας συστήθηκαν εμφατικά, όμως η ισορροπία προήλθε κυρίως από την σύνθεση χαρακτηριστικών των χαφ. Κάτι που για να βγει σε διάρκεια, η ομάδα χρειάζεται καλό εξάρι.
Η περίπτωση του Γιάκιτς κουμπώνει ακριβώς. Γρήγορος, δυνατός, με την μπάλα μια χαρά και θέλει να έρθει. Απορώ πως δεν έχει έρθει ακόμα. Αν κλείσει ο Κροάτης και ο φορ που μιλάει ο ΠΑΟΚ, είμαστε καλά. Θα το παλέψουμε. Το αφήγημα πως είναι πολλοί οι παίκτες είναι σωστό, αλλά από τη στιγμή που λείπουν χαρακτηριστικά, πρέπει να ζήσεις με αυτό.
Για τον Λίσι, αυτό που δεν μου αρέσει είναι πως επιλέγει να παίξει 4-4-2 χωρίς περιφερειακό φορ. Αν ο άλλος που έρθει είναι καλύτερος με την μπάλα και ξέρει να κινηθεί περιφερειακά, καλώς. Σήμερα και δεν είχε τα χαρακτηριστικά να το παίξει και το έκανε νωρίς. Θα το δικαιολογούσα στο τελευταία δεκάλεπτο.
Όμως και αυτός νέος προπονητής είναι, μαθαίνει την ομάδα του και σε κάποια φάση θα το βρει. Ήδη οι περισσότερες παρεμβάσεις του είτε στο αρχικό σχήμα, είτε στη διάρκεια έχουν λογική.
