Τρομερά ολοκληρωμένη μεσοεπιθετική λειτουργία
Ο Παναθηναϊκός για πρώτη φορά τα τελευταία πολλά χρόνια, διαθέτει πλέον όλα τα στοιχεία που χρειάζονται στην μεσοεπιθετική του λειτουργία. Όπου κι αν κοιτάξεις, βλέπεις μια καλοσχεδιασμένη ομάδα που επιθετικά δεν της λείπει απολύτως τίποτα.
Απέναντι σε κλειστές άμυνες ή σε ομάδες που θα πιέσουν ψηλά, Κοτσόλης και Νίστρουπ σχεδίασαν μια ομάδα, ένα ρόστερ που θα μπορεί να ανταποκριθεί με αξιοπρέπεια. Κύριο χαρακτηριστικό που μπορείς να διακρίνεις, είναι πως ο σχεδιασμός που έγινε αφορά έναν φύση επιθετικό Παναθηναϊκό που θα μπορεί απέναντι και σε πιο δυνατές ομάδες να παίξει ποδόσφαιρο και να διεκδικεί αποτελέσματα παίζοντας με την μπάλα και όχι κλεφτοπόλεμο. Αυτό, οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού το έχουν μεγάλη ανάγκη.
Ο Ντέσερς είναι ένας εξαιρετικός finisher που μπορεί να βρει τελικές προσπάθειες χωρίς ιδιαίτερο κόπο και όταν τις βρει, να στείλει την μπάλα στην εστία. Ο Λιβάι Γκαρσία προσθέτει αθλητικότητα, παιχνίδι με πλάτη, προσωπική ενέργεια και ψηλό παιχνίδι. Ο Ουναΐ, φέρνει το στοιχείο του απρόβλεπτου παιχνιδιού και του flair, της ικανότητας να κάνει κάτι μαγικό εκεί που δεν υπάρχει τίποτα, ενώ είναι ένας εξαιρετικός ντριμπλέρ που μπορεί να αφήσει πίσω του τους καλύτερους αμυντικούς. Ο Κάνγκουα προσφέρει μέτρα με την μπάλα, κάθετη και συνεχή κίνηση, πάτημα περιοχής. Ο Λουζά προσφέρει υψηλής ποιότητας playmaking από χαμηλά μέτρα.
Όπως βλέπετε παραπάνω, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να λείπει στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου, ο Νίστρουπ έχει στην διάθεσή του τα πάντα. Ακόμα και αν ο αντίπαλος πιέσει τον Παναθηναϊκό στο δικό του μισό, ο Πένια που έχει καλή μεταβίβαση και ψυχραιμία, όπως και ο Ντε Φράι, ο Λουζά διαθέτει μακρινή μπαλιά που σε βγάζει από την πίεση σε οποιαδήποτε κατεύθυνση. Επιθετικά λοιπόν, ο Παναθηναϊκός διαθέτει τα πάντα, είναι δεδομένο πως όταν όλα τα κομμάτια του παζλ μπουν στην σωστή θέση, το ποδόσφαιρο που θα παράξει ο Παναθηναϊκός επιθετικά, θα είναι τουλάχιστον καλό.
Που θα παίξει ο Ουναΐ
Η λογική λέει, πως όταν έχεις έναν ποδοσφαιριστή σαν τον Μαροκινό, δεν μπορείς να τον βάλεις σε καλούπια. Γενικά όμως, ο Νίστρουπ όπως έχουμε δει μέχρι τώρα, δίνει αρκετές ελευθερίες κίνησης στους ποδοσφαιριστές του. Έτσι, για την σωστή και ομαλή λειτουργία, είναι αρκετά πιθανό να δούμε διατάξεις με ένα φορ και τον Λιβάι να μετακινείται λίγο δεξιά. Έτσι κι αλλιώς, ο δεξιός μπακ του Παναθηναϊκού έχει αρκετά επιθετικές τάσεις, οπότε δεν υπάρχει ανάγκη κλασικού εξτρέμ, περισσότερο ο παίκτης που παίζει εκεί έχει ελεύθερο ρόλο και συχνή παρουσία στην αντίπαλη περιοχή.
Κάνγκουα κατά κύριο λόγω και Κοντούρης, είναι απαραίτητοι να δίνουν την κατάλληλη ισορροπία στην ομάδα με αδιάκοπο τρέξιμο και ένταση. Λουζά και Ουναΐ θα είναι οι κύριοι χειριστές με τους δύο Μαροκινούς να έρχονται σε αρκετές περιπτώσεις κοντά για συνδυασμούς σε μικρούς χώρους. Ο Νίστρουπ, επιδιώκει να πάρει σε αυτόν τον ελεύθερο κεντρικό χώρο τα μέγιστα από τον αθλητή του, προσφέροντάς του την κατάλληλη ισορροπία μπροστά και πίσω του:
- Ντέσερς με τις κατάλληλες κινήσεις στον χώρο
- Λιβάι η Τεττέη για παιχνίδι με πλάτη
- Αντίνο ή Πελίστρι στη γραμμή να ανοίγουν το γήπεδο
- Κάνγκουα με κάθετα τρεξίματα
- Λουζά για συνεργασίες
Σε 4-4-2
Αυτή τη στιγμή, ο Νίστρουπ προτιμά διατάξεις με δύο φορ σε 4-4-2 διάταξη. Ξέρουμε καλά όμως πως αυτά στον σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν παίζουν και ιδιαίτερο ρόλο. Ανάλογα τις αδυναμίες και τον σχηματισμό του του αντιπάλου, την φόρμα των παικτών του και το ροτέισον, ο προπονητής του Παναθηναϊκού θα αλλάζει διατάξεις.
Στην 4-4-2 διάταξη λοιπόν, ο Ουναΐ καταλαβαίνετε πως δύσκολα θα χρησιμοποιηθεί στον άξονα και σε χαμηλά μέτρα. Η λογική λοιπόν λέει πως θα τον δούμε στον ρόλο που αυτή τη περίοδο ο coach Νίστρουπ τοποθετεί τον Ταμπόρδα, στο άκρο δηλαδή με την συνθήκη να έρχεται κεντρικά, σε ελεύθερο ρόλο.
Τι προβλήματα λύνει ο Ουναΐ
Η μεταγραφή του Μαροκινού, δεν είναι απλά μια προσθήκη συσπείρωσης του οργανισμού, δεν είναι απλά μια κίνηση εντυπωσιασμού. Πατάει και σε δομικά προβλήματα. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε σοκ, καθώς η αγωνιστική αλλαγή που επιχειρείται είναι μεγάλη. Πλέον, η νοοτροπία αλλάζει, ο Νίστρουπ θέλει την ομάδα του κυριαρχική, να παίζει στο αντίπαλο μισό.
Μέχρι τώρα, έχει παρατηρηθεί το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός φτάνει έξω από την αντίπαλη περιοχή με καλή κυκλοφορία, όμως λείπει η φαντασία, η ποιότητα στην δημιουργία, η ατομική ενέργεια στο ένας με έναν ή η συνεργασία σε γρήγορο ρυθμό και μικρό χώρο.
Η προσθήκη του Ουναΐ λοιπόν, είναι η λύση στα παραπάνω προβλήματα που αναμένεται να συνδέσει το υπόλοιπο εγχείρημα του coach Νίστρουπ. Την ώρα που ανταγωνισμός διαθέτει παίκτες που κάνουν την διαφορά, ο Παναθηναϊκός βρίσκει τους δικούς του, με τον Μαροκινό να είναι η τελευταία πινελιά που είχε ανάγκη ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός για να ενωθεί εντός και εκτός τεσσάρων γραμμών του γηπέδου.
