Μόνο μία μας ξέφευγε. Την «καθαρίσαμε» κι αυτή! Δεν ξέρουμε αν το’ χετε προσέξει, αλλά εκτός του ότι είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, που λέει κι ο Ηλιόπουλος στην αθάνατη ελληνική ταινία, γράψαμε και ιστορία χθες το βράδυ. Όχι μόνο επειδή κερδίσαμε πρώτη φορά τη Γερμανία, αλλά κι επειδή την βάλαμε κι αυτή στο σακί των μεγάλων νικών που έχουμε καταγράψει, εναντίον ομάδων που έχουν σηκώσει μεγάλα «κατσαρόλια», δηλαδή Παγκόσμια Κύπελλα ή Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Αντίστοιχη, δηλαδή, στατιστική μιας πρωταθλήτριας Ευρώπης που είμαστε κι εμείς, μην το ξεχνάμε.
Τι θα λέγατε, λοιπόν, με αφορμή τον θρίαμβο του Άουγκσμπουργκ να θυμηθούμε οικεία… καλά; Να δούμε πού και πότε σημειώσαμε τις μεγάλες νίκες μας εναντίον των μεγάλων αντιπάλων μας;
ΑΓΓΛΙΑ-ΕΛΛΑΔΑ 1-2 (10/10/2024)
Ήταν η προηγούμενη πραγματικά «μεγάλη» νίκη που είχαμε πετύχει μέχρι τη χθεσινή. Σε μια μέρα πολύ δύσκολη, μόλις είχε ανακοινωθεί ο πρόωρος και άδικος χαμός του Τζορτζ Μπάλντοκ, στο μυθικό «Ουέμπλεϊ» η Ελλάδα έκανε μια ασορτί μυθική εμφάνιση και με δύο γκολ του Παυλίδη (το ένα στο 90+4’) πήρε μια μεγάλη νίκη με 2-1.
ΟΛΛΑΝΔΙΑ-ΕΛΛΑΔΑ 1-2 (1/9/2016)
Όπως και τις άλλες μεγάλες ομάδες, έτσι και την πρωταθλήτρια Ευρώπης του 1988 και τρις φιναλίστ του Μουντιάλ την κερδίσαμε εκτός έδρας, η διαφοροποίηση ήταν πως αυτό το παιχνίδι δεν είχε βαθμολογική σημασία. Πλην όμως καταγράφεται ως τεράστια επιτυχία, άλλωστε είναι και το μοναδικό μας εναντίον των «οράνιε». Μάλιστα έγινε με ανατροπή, με Μήτρογλου και Γιαννιώτα σκόρερς.
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ-ΕΛΛΑΔΑ 0-1 (4/7/2004)
Τους Πορτογάλους τους έχουμε νικήσει αρκετές φορές, προφανώς επιλέγουμε την πιο εμφατική νίκη απ’ όλες, στον τελικό του Euro 2004, μέσα στο σπίτι τους. Κόρνερ Μπασινάς, κεφαλιά Χαριστέας. Είχαν προηγηθεί βέβαια η νίκη στην πρεμιέρα, το θρυλικό πια 4-2 του 1968 στο «Καραϊσκάκης» επί της μεγάλης ομάδας του Εουσέμπιο, η γκολάρα του Αναστόπουλου στην Πορτογαλία του Φούτρε το 1987…
ΓΑΛΛΙΑ-ΕΛΛΑΔΑ 0-1 (25/6/2004)
Μόλις εννέα ημέρες πριν τον θρίαμβο είχαμε σημειώσει άλλον ένα, επί των τρικολόρ του Ζιντάν. Το βλέπεις αυτό το γκολ του Χαριστέα, την κεφαλιά-κανονιά, και κυρίως το πώς ξεκινάει από την προσπάθεια του Ζαγοράκη και το πώς ξεφορτώθηκε τον Λιζαραζού, αν δεν το’ χεις δει live, νομίζεις ότι είναι φτιαγμένο από τεχνητή νοημοσύνη.
ΙΣΠΑΝΙΑ-ΕΛΛΑΔΑ 0-1 (7/6/2003)
Η νίκη που… βίδωσε τον Ρεχάγκελ στον πάγκο της εθνικής και μας άνοιξε τα φτερά για όσα ονειρικά ακολούθησαν. Το μοναδικό μας τρίποντο επί των «φούριας ρόχας» έγινε μέσα στο σπίτι τους, με ένα άπιαστο σουτ του Γιαννακόπουλου. Για μια ομάδα καταρρακωμένη, που είχε ξεκινήσει με μηδέν βαθμούς στα πρώτα δύο ματς, ήταν κάτι παραπάνω από ένεση ανδρεναλίνης.
ΔΑΝΙΑ-ΕΛΛΑΔΑ 0-1 (15/10/1980)
Εναντίον των Δανών έχουμε πετύχει τρεις νίκες στην ιστορία μας, προφανώς η πιο εμφατική ήταν αυτή του 1980, στην πρεμιέρα των προκριματικών του Μουντιάλ 1982. Το φάουλ του Κούη και η εμφάνιση «χταποδιού» του Σαργκάνη στο ντεμπούτο του με την εθνική έχουν περάσει πια στη σφαίρα του θρύλου.
ΕΛΛΑΔΑ-ΕΣΣΔ 1-0 (12/9/1979)
Πριν μπει ο 21ος αιώνας αυτή ήταν η κορυφαία στιγμή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το φοβερό γκολ του Νικολούδη είχε στείλει την εθνική μας στα τελικά του Κυπέλλου Εθνών Ευρώπης του 1980 για πρώτη φορά στην ιστορία της, στερώντας από τους αντιπάλους μας τη θέση. Ήταν η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Ελλάδας σε μεγάλη διοργάνωση. Τους Σοβιετικούς τους είχαμε νικήσει πάλι με το ίδιο σκορ και δύο χρόνια νωρίτερα.
ΕΛΛΑΔΑ-ΙΤΑΛΙΑ 2-1 (4/3/1972)
Φιλική κι αυτή η νίκη μας επί των τετράκις πρωταθλητών Κόσμου και τρις πρωταθλητών Ευρώπης, αλλά μετρούσε πάρα πολύ τότε δεδομένου ότι η Ιταλία αγωνίστηκε με όλα της τα μεγάλα ονόματα (Τζοφ, Φακέτι, Μπούρνιτς, Ρίβα, Ματσόλα, Μπονισένια κτλ.) και τότε ήταν δευτεραθλήτρια κόσμου και πρωταθλήτρια Ευρώπης. Τα γκολ μας ο Αντώνης Αντωνιάδης (12’) και ο Σπύρος Πομώνης (55’), είχε ισοφαρίστει στο 19’ ο Μπονισένια.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΕΛΛΑΔΑ 0-1
Και για το τέλος… το χθεσινό. Να το θυμηθούμε άλλη μια φορά!
