Τη δική του «Γη της Επαγγελίας», ή αν προτιμάτε, το δικό του προπονητικό όνειρο ζει ο Χρήστος Κόντης στον ΟΦΗ. Και όλα αυτά χωρίς να έχει προλάβει καλά-καλά να συμπληρώσει έναν χρόνο στο Ηράκλειο.
Δύο τρόπαια, Κύπελλο Ελλάδας και Super Cup, επιστροφή της κρητικής ομάδας στην Ευρώπη και πλέον μια τεράστια ευκαιρία για είσοδο στη League Phase του Europa League.
Το επιβλητικό 3-0 επί της ΤΣΣΚΑ Σόφιας στο Παγκρήτιο, έχει φέρει τον ΟΦΗ μπροστά σε ένα ακόμη ιστορικό ορόσημο.
Το τι έχει καταφέρει ο Κόντης επί των ημερών του στην ομάδα της Κρήτης, είναι γνωστό σε όλους.
Το ερώτημα είναι πως κατάφερε και «κούμπωσε» τόσο πολύ με τον ΟΦΗ και μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτή η ιστορία.
Γιατί Κόντης και ΟΦΗ «κόλλησαν» τόσο γρήγορα;
Υπάρχουν συνεργασίες στο ποδόσφαιρο που χρειάζονται χρόνο και άλλες στις οποίες η χημεία δημιουργείται σχεδόν αμέσως.
Ο Κόντης βρήκε στο Ηράκλειο κάτι που κάθε προπονητής αναζητά: χώρο για να δουλέψει και ένα κλαμπ πρόθυμο να ακολουθήσει τις ιδέες του.
Και ο ΟΦΗ, από την άλλη, βρήκε έναν προπονητή που δεν αντιμετώπισε την ομάδα ως έναν ενδιάμεσο σταθμό στην καριέρα του.
Αυτό έχει σημασία.
Ο Έλληνας τεχνικός κατάφερε να δημιουργήσει γρήγορα ισχυρούς δεσμούς με το ποδοσφαιρικό τμήμα. Έπεισε τους παίκτες του ότι μπορούν να διεκδικήσουν πολλά περισσότερα από μια άνετη παρουσία στη Super League.
Ουσιαστικά άλλαξε πρώτα το ταβάνι που είχε στο μυαλό του ο ίδιος ο ΟΦΗ.
Το Κύπελλο αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη επιβεβαίωση. Το Super Cup απέδειξε ότι δεν επρόκειτο για…φωτοβολίδα.
Και η ευρωπαϊκή πορεία έρχεται τώρα να προσθέσει την τρίτη διάσταση σε μια ομάδα που μέσα σε λίγους μήνες έμαθε ξανά όχι απλώς να συμμετέχει σε μεγάλα παιχνίδια, αλλά να τα κερδίζει.
Τι άλλαξε πραγματικά επί Κόντη
Η μεγαλύτερη αλλαγή δεν αποτυπώνεται απαραίτητα σε έναν σχηματισμό ή σε έναν αριθμό.
Είναι η αυτοπεποίθηση.
Ο ΟΦΗ δείχνει πλέον ομάδα που μπαίνει στο γήπεδο πιστεύοντας ότι μπορεί να επιβάλει πράγματα ανεξαρτήτως αντιπάλου. Το 3-0 επί της ΤΣΣΚΑ ήταν χαρακτηριστικό.
Οι Κρητικοί δεν αρκέστηκαν σε μια διαχείριση ευρωπαϊκού αγώνα. Έπαιξαν για να δημιουργήσουν διαφορά πρόκρισης και το κατάφεραν με τρόπο εμφατικό.
Ο 51χρονος προπονητής έχει καταφέρει παράλληλα να δημιουργήσει ένα σύνολο με ελληνικό κορμό. Στο ευρωπαϊκό παιχνίδι κόντρα στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας, o OΦΗ είχε εννέα Έλληνες παίκτες στο αρχικό σχήμα και έβαλε μέσα από τον πάγκο άλλα τρία Ελληνόπουλα.
Ταυτόχρονα έχει δημιουργηθεί ένας ΟΦΗ που ξέρει τι θέλει στο γήπεδο. Μπορεί να αλλάξει σχηματισμούς, να παίξει με τριάδα πίσω, να χρησιμοποιήσει διαφορετικά χαρακτηριστικά στις πτέρυγες και να αξιοποιήσει παίκτες.
Κυρίως, όμως, πρόκειται πλέον για μια ομάδα με αγωνιστική προσωπικότητα.
Τώρα πρέπει να μάθει να ζει εκεί
Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση του Κόντη.
Το δύσκολο δεν είναι πλέον να πείσει τον ΟΦΗ ότι μπορεί να κάνει την υπέρβαση. Αυτό το έχει ήδη πετύχει. Το δύσκολο είναι να μετατρέψει την υπέρβαση σε κανονικότητα.
Η παρουσία σε League Phase ευρωπαϊκής διοργάνωσης, αλλάζει εντελώς τα δεδομένα. Περισσότερα παιχνίδια, ταξίδια, μεγαλύτερη σωματική και πνευματική καταπόνηση και ανάγκη για πολύ μεγαλύτερο βάθος στο ρόστερ.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος ο Κόντης στην έναρξη της προετοιμασίας είχε ζητήσει τουλάχιστον έξι μεταγραφές, γνωρίζοντας ότι η ομάδα θα χρειαστεί περισσότερες λύσεις για να ανταποκριθεί σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Εδώ θα κριθεί και το επόμενο βήμα.
Ο ΟΦΗ δεν χρειάζεται απλώς έντεκα καλούς ποδοσφαιριστές. Χρειάζεται ρόστερ που να μπορεί να αντέξει τρεις διοργανώσεις, χωρίς η ευρωπαϊκή περιπέτεια να μετατραπεί σε βαρίδι στο πρωτάθλημα.
Και πόσο ψηλά μπορεί να κοιτάξει;
Με τα σημερινά δεδομένα το να αντιμετωπίζεται απλώς ως μια ομάδα που ψάχνει μια θέση στο πρώτο μισό της βαθμολογίας μοιάζει πλέον λίγο.
Ο στόχος της σταθερής παρουσίας στην πρώτη εξάδα είναι απολύτως λογικός, ενώ η πραγματική πρόκληση είναι να μειώσει την απόσταση από το παραδοσιακό ελληνικό «Big-4».
Όχι απαραίτητα να το «σπάσει» άμεσα. Αλλά να γίνει η ομάδα που κανένας από τους τέσσερις, δεν θα θέλει να βρίσκει απέναντί του.
Η…σύγκριση με τον Γκέραρντ
Προσοχή. Εδώ χρειάζεται μέτρο.
Ο Ευγένιος Γκέραρντ δεν υπήρξε απλώς ένας επιτυχημένος προπονητής του ΟΦΗ.
Στέριωσε στον πάγκο του και έγινε... «Γκεραρντ- άκης».
Χάραξε με κεφαλαία γράμμαρα το όνομά του με την ένδοξη εποχή του συλλόγου και δημιούργησε μια σχέση με την Κρήτη που ξεπέρασε κατά πολύ τα στενά όρια του ποδοσφαίρου.
Με εκείνον ο ΟΦΗ κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο της ιστορίας του το 1987 και έζησε μερικές από τις σπουδαιότερες στιγμές του.
Γι' αυτό και η σύγκριση με τον Κόντη, σε επίπεδο συνολικής προσφοράς, είναι σήμερα άδικη.
Αλλά υπάρχει και μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια που αξίζει να την θυμθούμε.
Μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, όταν ρωτήθηκε για το γεγονός ότι το όνομά του μπήκε δίπλα σε εκείνο του Γκέραρντ, ο ίδιος ο Κόντης έσπευσε να χαμηλώσει τους τόνους.
Χαρακτήρισε τον Ολλανδό τεράστια προσωπικότητα και ξεκαθάρισε ότι δεν θεωρεί πως μπορεί να τον φτάσει προπονητικά.
Ίσως, όμως, η σωστή ερώτηση δεν είναι αν ο Κόντης μπορεί να γίνει ο νέος Γκέραρντ. Ο Γκέραρντ υπήρξε ένας και η ιστορία του δεν χρειάζεται διάδοχο.
Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν ο Χρήστος Κόντης μπορεί να δημιουργήσει τη δική του εποχή στον ΟΦΗ.
Ήδη έγινε μόλις ο δεύτερος προπονητής που έφερε το Κύπελλο Ελλάδας στην Κρήτη. Πρόσθεσε το Super Cup. Έφερε ξανά τον ΟΦΗ στα ευρωπαϊκά βράδια και βρίσκεται μία ανάσα από μια League Phase του Europa League.
Κι όλα αυτά προτού συμπληρώσει έναν χρόνο.
Συνεπώς, όχι. Ο Κόντης δεν είναι ο νέος Γκέραρντ.
Είναι όμως, για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια, ένας προπονητής που κάνει τους φίλους του ΟΦΗ να αναρωτιούνται πόσο μεγάλη μπορεί να γίνει η δική του εποχή.
