Δεν ξέρω αν είναι κάτι που αντίκειται στο dna αυτής της ομάδας. Οι Πολίτες, οι Μικρασιάτες, οι πρόσφυγες μιας άλλης Ελλάδας που ήρθαν σε αυτά τα μέρη και έφτιαξαν την ΑΕΚ για να συζητάμε όλοι εμείς έναν αιώνα έπειτα, ήταν κιμπάρηδες και αρχόντοι. Αλλά ήταν και ανήσυχα πνεύματα, ποτέ δεν έμαθαν να συμβιβάζονται με την καθεστηκυία τάξη. Γι’ αυτό και στα χρόνια που υπήρξε αυτό που αποκαλούσαν ειρωνικά «εξυγίανση», αλλά οδήγησε πραγματικά το ποδόσφαιρο μας σε καλύτερες ημέρες, φαινόταν πως μερικοί ασφυκτιούσαν μέσα στο κουστούμι που είχε φορεθεί.
Δεν έχει μάθει ιστορικά ο ΑΕΚτζής να είναι εκείνος που χρεώνεται με τον έλεγχο των θεσμικών, με το παραποδόσφαιρο που συχνά πυκνά καθορίζει εξελίξεις. Αν και ουσιαστικά ήταν η λέζα που της έριχναν με το επικοινωνιακό τσουνάμι που έριχναν, γιατί ΑΕΚ και έλεγχος της κατάστασης είναι ασύμβατες έννοιες. Η ΑΕΚ δεν κέρδισε τίποτε περισσότερο απ’ όσα άξιζε εντός γηπέδου. Τίποτε περισσότερο, ούτε σε σπόρο. Σπεκουλάρισαν πολλοί γύρω από την ιστορία αυτή, αλλά η αλήθεια είναι μία.
Όπως και να έχει, για λόγους που δεν είναι του παρόντος χρόνου να τους αναλύσουμε, οι θεσμοί του ελληνικού ποδοσφαίρου πήραν άλλη κατεύθυνση το περασμένο καλοκαίρι. Συμμαχίες που φαντάζουν ανίερες, ετερόκλητες δυνάμεις, πολλά ζητήματα που δεν άργησαν να βγουν στην επιφάνεια. Προσπαθούσαν επί ματαίω να κρατήσουν χαμηλά την μπάλα, να ελέγξουν την κατάσταση, αλλά έρχεται εκείνος που τους κάνει άνω κάτω συνεχώς.
Η μεγαλειώδης κίνηση του Ηλιόπουλου
Ποιος είναι αυτός ο παράγοντας; Ελάτε που δεν καταλάβατε. Η ΑΕΚ και ο Μάριος Ηλιόπουλος. Πέντε μήνες παράγοντας, χωρίς να ξέρει τα μυστικά της μπάλας και τα έφερε όλα τούμπα. Να οι επισκέψεις στον πρόεδρο της ΕΠΟ, να το ραντεβού που έκανε πάταγο με την ηγεσία της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας και τώρα, με τη μεγαλειώδη κίνηση της προσφοράς 1,5 εκατ. ευρώ προς τις ποδοσφαιρικές Ενώσεις της χώρας, για την ανάπτυξη του αθλήματος και την παγίωση του fair play.
Δηλαδή, για να το κάνουμε λιανά και να το πούμε απλά. Σε μια περίοδο που φτάσαμε να βλέπουμε μεταγραφές παραγόντων, να γλύφουν εκεί που έφτυναν, να ψάχνουν τρόπο να περιχαρακώσουν τις δυνάμεις τους με σκοτεινές συμμαχίες και κινήσεις κάτω από το τραπέζι, η ΑΕΚ και ο Ηλιόπουλος τα βγάζουν όλα στο φως. Με κίνηση ματ που τους μπέρδεψε και τους ανακάτεψε σε επικίνδυνο βαθμό, δείχνει πως όσα εννοεί για ευ αγωνίζεσθαι, τα εννοεί σε απόλυτο βαθμό.
Για ακόμα μια φορά ιστορικά, αλλά τώρα πιο έντονα γιατί απέναντι υπάρχουν παρατεταγμένα όλα τα βαριά χαρτιά του ποδοσφαιρικού νταραβεριού, η ΑΕΚ δείχνει τον δρόμο που θέλει να πορευθεί. Με καθαρότητα, με μοναδικό αίτημα τα πάντα να κρίνονται μέσα στο γήπεδο. Αυτή η πρωτοβουλία του Ηλιόπουλου, δεν εντυπωσιάζει απλά τον κόσμο της ΑΕΚ, αλλά απογειώνει και συσπειρώνει όλους εκείνους που θέλουν να βλέπουν μπαλίτσα και μόνο.
Η αμηχανία και οι αθώες περιστερές
Η αμηχανία που βλέπεις γύρω είναι εντυπωσιακή. Επειτα από το κρεσέντο επίθεσης προς την ΑΕΚ μέσω τηλεοπτικής συνέντευξης, ακολουθούν απίθανες ιστορίες. Μαθαίνουμε πως ο Παναθηναϊκός δεν θέλει κανέναν για το παρασκήνιο. Μάλλον ο κ. Γιάννης που αποτελεί το ποδοσφαιρικό μισό του άλλου κ. Γιάννη, απλά είναι εκεί για να περνά ο καιρός στην Αθήνα. Και ίσως γι’ αυτό, δεν προχώρησε και το «φλερτ» που ψιθυριζόταν εδώ και καιρό με τη νέα «κόκκινη» μεταγραφή, καθώς δύο που να κάνουν την ίδια δουλειά δεν θα είχε νόημα.
Για τον ΠΑΟΚ δεν έχει νόημα να συζητάμε και πολύ. Κάποιος μπορεί να είναι επιπλοποιός, κάποιος μπορεί να είναι υπεύθυνος Ακαδημίας, αλλά παράλληλα να είναι ικανότατοι άνθρωποι και να έχουν κι άλλες δράσεις. Αλλά κάπου δεν είναι ούτε αστείο, να ισχυρίζεται ο ΠΑΟΚ πως είναι άμωμος. Δεν είναι βέβαια και Ολυμπιακός, που φαίνεται πως δεν κρατιέται. Τώρα που μυρίστηκε αίμα, θέλει να πάρει πάλι όλο το παιχνίδι πάνω του.
Το καλοκαίρι βρέθηκε η Κερκόπορτα, ο Ολυμπιακός απέκτησε παρουσία και στην Εκτελεστική και τώρα πάει για τα επόμενα βήματα. Είναι φανερό πλέον, πως ο επόμενος στόχος είναι να θέσει υπό τον έλεγχο του όσο το δυνατόν περισσότερες ΕΠΣ, στον συντομότερο δυνατό χρόνο. Επιχειρεί προσεταιρισμό διοικήσεων, αλλά και προετοιμάζεται ενόψει εκλογών σε κατά τόπους ΕΠΣ μέσα στον επόμενο χρόνο. Φαίνεται πως όλο αυτό αποσταθεροποιεί την ισορροπία τρόμου που δημιουργήθηκε πέρυσι. Να δούμε πως θα αντιδράσει η πλευρά του βορρά και που θα αναζητήσει στηρίγματα. Γιατί οι πόρτες πια είναι κλειδαμπαρωμένες.
Το ντέρμπι και οι διαιτητές
Με αυτά και με εκείνα, απέκτησε ακόμα πιο μεγάλη διάσταση το Ολυμπιακός – ΑΕΚ της Κυριακής. Μόνο και μόνο πως το ντέρμπι έρχεται αμέσως μετά από διακοπή για Εθνικές ομάδες, επιτείνει την αβεβαιότητα γύρω από την εικόνα που θα εμφανίσουν οι δύο ομάδες. Οι μεταγραφές στελεχών δεν σχετίζονται με το αγωνιστικό, αλλά βαραίνουν και άλλο το ματς. Η εκτίμηση μου είναι πως κλειδί για την ΑΕΚ είναι ο Λιβάι Γκαρσία. Με Λιβάι καλά, με ισορροπία στο κέντρο, η ΑΕΚ έχει καλή τύχη.
Ενδιαφέρον όπως πάντα σε τέτοιου είδους ματς έχει η διαιτησία. Διαιτητής Γερμανός όπως επιλέγει συχνά πυκνά ο Λανουά. Όχι elite βέβαια, αλλά ποιος ασχολείται τώρα. Κρατήστε την παρουσία ως τέταρτου του Παπαδόπουλου, που έχει δεχθεί ακραίο μπούλινγκ από τον Ολυμπιακό σταθερά. Εντυπωσιακό, πως οι Γερμανοί θα έχουν Ολλανδό VARίστα. Ενδεχομένως, στην ΚΕΔ θέλουν να «σπάσουν» την πάγια τακτική των συμπατριωτών διαιτητών να μην εκθέτουν εύκολα τους συναδέλφους τους εντός αγωνιστικού χώρου. Για να δούμε τι θα δείξει το γήπεδο.
