MENU

Το τελικό 5-0 δεν αφήνει περιθώρια για να αναλύσουμε ιδιαίτερα την εικόνα του αγώνα. Στο τέλος, αν κάτι δεν αποτελεί δικαιοσύνη είναι το ένα γκολ που θα μπορούσε να πετύχει ο Πανσερραϊκός στις στιγμές που ο ΠΑΟΚ χαλάρωνε και ήταν εκτεθειμένος στις αμυντικές του μεταβάσεις.

Όπως συμβαίνει σε τέτοιου είδους παιχνίδια, ο Τάισον έσυρε τον χορό με τις δύο ασίστ νωρίς με την αυγούλα, με τον Οζντόεφ να καταγράφει το 4ο γκολ στη σεζόν, νούμερο καλό για τον νεοφερμένο κεντρικό μέσο και τον Μουργκ να σκοράρει με το δεξί. Μάλιστα και το δεύτερο που πέτυχε ο Αυστριακός λίγο αργότερα, με το δεξί ήταν.

Ο Μουργκ είναι το απόλυτο παράδειγμα του ποτέ μη λες ποτέ στο ποδόσφαιρο. Ποιος τον υπολόγιζε πριν το ξεκίνημα της σεζόν; Κανείς, συμπεριλαμβανομένου εννοείται και του εαυτού μου. Λόγω της μη απόκτησης έκτου μεσοεπιθετικού, είχα απλά το ενδεχόμενο πως μπορεί να μπει στο ροτέισον σε παιχνίδια χαμηλής πίεσης όπως το σημερινό. Έλα όμως που σε κάτι περισσότερο από 800 λεπτά συμμετοχής μέχρι σήμερα έχει 4 γκολ και 1 ασίστ, συν βέβαια αρκετά χιλιόμετρα υψηλής έντασης πίεσης στη πρώτη πάσα του αντιπάλου.

Το άλλο εντυπωσιακό με τον Αυστριακό, είναι πως στα δέκα παιχνίδια που ξεκίνησε στο αρχικό σχήμα, ο ΠΑΟΚ μετρά εννέα νίκες και την ήττα στη Κρήτη που ακόμα δεν έχουμε καταλάβει πως έχασε. Η ανασφάλεια που προκαλεί σε όλους η παρουσία του στο αρχικό σχήμα, μάλλον αποτελεί προϊόν μη αποδοχής της φετινής του εικόνας από τον περίγυρο της ομάδας.

Το μόνο που απέμενε για να κλείσει η μέρα, ήταν να δούμε αν ο Κιρίλ Ντεσπόντοφ θα κατάφερνε να βρει το πρώτο του εγχώριο γκολ. Το κατάφερε εν τέλει με ένα κόρνερ… αγανάκτησης, ένα ξεκάθαρο δείγμα της ικανότητάς του στις στημένες μπάλες.

Η κερκίδα αποθέωσε τον Πάμπλο που θα είναι πάντα ένα κομμάτι του ΠΑΟΚ και κακά τα ψέματα, προπονητικά και με βάση το ρόστερ που διαθέτουν οι Σερραίοι, αυτό που αποδίδει η ομάδα του είναι πολύ καλύτερο από αυτό που φανταζόμασταν.

Χθες, η απουσία Ουεντραόγκο και Χατζηστραβού, αλλοίωσε σε μεγάλο βαθμό την εικόνα της ομάδας που δεν μπορούσε να ανταποκριθεί απέναντι στον ΠΑΟΚ, αν και υπήρχαν στιγμές που έπαιξε καλά και σωστά. Απλά η διαφορά δυναμικότητας έδειξε τεράστια.

Η αποθέωση Πάμπλο δεν ήταν μομφή για τον Λουτσέσκου, αν και η κερκίδα αντιλαμβανόμενη πως μπορεί να εκληφθεί λανθασμένα από την κοινή γνώμη αυτό που συνέβαινε, αποθέωσε και τον Ρουμάνο για την ισορροπία.

Αφήνοντας την συμπεριφορά της κερκίδας θα πιάσω λίγο τον Πανσερραϊκό. Την μοναδική ομάδας της βορείου Ελλάδος που βρίσκεται σε επίπεδο Σούπερ Λίγκας εκτός νομού Θεσσαλονίκης μαζί με τον ΠΑΣ.

Αφού ο Αυγενάκης τελείωσε – έσβησε με την επιτροπή των κουμπάρων την Ξάνθη, έδιωξε και με τις αστειότητες που έκανε στη Σούπερ Λιγκ 2 την οικογένεια Μπίκα από τη Βέροια, ο Πανσερραϊκός είναι η μοναδική ομάδα που πρέπει να σταθεί σε αυτό το επίπεδο για χρόνια.

Με τον Τάσο Καζία στο τιμόνι, έναν άνθρωπο που έχει πτυχίο φυσικής αγωγής του ΑΠΘ, νεαρό σε ηλικία, με τον Τάσο Παπάζογλου και τον Στέλιο Μαραγκό να είναι δίπλα του έχοντας τελειώσει μόλις τώρα την καριέρα τους και τον Πάμπλο να δείχνει ιδιαίτερα στοιχεία προπονητικής, δημιουργείται μία ωραία κατάσταση που μπορεί να χτίσει ωραίες βάσεις.

Η δουλειά τους φαίνεται ήδη, χωρίς μάλιστα να έχουν παίξει πολλά παιχνίδια στη φυσική έδρα της ομάδας, κάτι που στοιχίζει και οικονομικά προφανώς.

Ελπίζω η προσπάθειά τους να στηριχτεί από τους φιλάθλους των Σερρών, αλλά κυρίως από τον επιχειρηματικό κόσμο της περιοχής και τους θεσμικούς παράγοντες.

Θα είναι κρίμα αυτή η προσπάθεια να μείνει στη μέση.

ΥΓ Όποιος θέλει να κρατήσει τον Πογιέτ, ας τον πάρει σπίτι του. Η εθνική Ελλάδος δεν έχει ανάγκη τυχοδιώκτες που λειτουργούν με ασέβεια απέναντι στο ποδόσφαιρο της χώρας και όταν πιέζονται κάνουν ρεσιτάλ κωλοτούμπας για να αντιστρέψουν το κλίμα. Ας παίξει τα μπαράζ και ας φύγει. Αν του κάνουν συμβόλαιο, ας βρούνε ταυτόχρονα και τα λεφτά της αποζημίωσης.

Όποιος πιστεύει και συμπεριφέρεται με τη λογική πως το προσωπικό του στάτους είναι πάνω από αυτό του ποδοσφαίρου που εξυπηρετεί, πρέπει να πηγαίνει σπίτι του. Και παράγοντες που υποστηρίζουν την παραμονή του, θα πρέπει να ντρέπονται που αποδέχονται τέτοιου είδους συμπεριφορές. 

Ποτέ μη λες ποτέ…