Στα βασικά πρώτα απ’ όλα. Ας πάρει ένα τηλέφωνο ο πρωθυπουργός στον Τσέφεριν. Αυτή τη φορά να τον ενημερώσει να έχουν το δικαίωμα οι αντίπαλοι του Παναθηναϊκού να παίζουν με δωδεκάδα όχι με ενδεκάδα στην αρχή των αγώνων. Αρκεί να αποβάλλονται οι παίκτες τους όποτε υπάρχει λόγος. Δύο φορές με τον Άμραμπατ, τώρα με τον Οντουμπάγιο, είναι κρίμα να ανεβάζουν πίεση οι Παναθηναϊκοί επειδή κάποιος διαιτητής και όσοι είναι στο VAR δε γουστάρουν να εφαρμόσουν τους κανονισμούς για αρχάριους που βλέπουμε σε τόσο ξεκάθαρες φάσεις.
Δεύτερο εκτός έδρας ματς του Παναθηναϊκού, έχει υπάρξει μια συνθήκη που διαμορφώθηκε ποδοσφαιρικά στο ματς, η οποία δίνει ξεκάθαρο πλεονέκτημα στο Τριφύλλι. Στην εποχή του VAR δεν γίνεται να πειστούμε πως κανείς δεν πήρε χαμπάρι τίποτα. Απλά δεν ήθελαν να δείξουν την κόκκινη τόσο νωρίς στο ματς. Γιατί δεν ήθελαν; Αυτό απαντήστε το στον εαυτό μας. Εμείς είμαστε χαζοί και δεν ξέρουμε…
Ποδοσφαιρικά και πέρα απ’ τις παρεμβάσεις που αλλοιώνουν τις συνθήκες αγώνα, ο Παναθηναϊκός έχει κάνει κάτι σπουδαίο. Το χαρακτηρίζουμε έτσι επειδή είναι πρόσφατη η εικόνα κόντρα στον Βόλο στη Λεωφόρο. Εκεί που οι Πράσινοι κάλλιστα θα μπορούσαν να σκοράρουν στο πρώτο μέρος, αλλά στο δεύτερο ήταν αρκετά νευρικοί, αγχωμένοι, σα να μην έχουν την ψυχή να νικήσουν. Κάτι που ενόχλησε εξίσου με την ισοπαλία-ζημιά για βαθμολογικούς λόγους.
Προφανώς και το έργο της ομάδας στην έδρα του Άρη, με τους Θεσσαλονικείς να έχουν ψυχολογία απ’ το 2-2 με τον Ολυμπιακό, ήταν ξεκάθαρα δυσκολότερο. Το πρώτο ημίχρονο δεν ήταν εντυπωσιακό, με δεδομένο πως διεξήχθη έντεκα εναντίον έντεκα όπως δε θα έπρεπε. Ο Παναθηναϊκός γνώριζε πως η ΑΕΚ έχει νικήσει, οπότε το δεύτερο μέρος γι’ αυτόν είχε τεράστια πίεση.
Η διαφορά είναι πως δε… λύγισε η ομάδα. Δεν πήρε χαμπάρι από πίεση. Τακτικά οι Πράσινοι ήταν ξεκάθαρα ανώτεροι και φαινόταν απ’ τον τρόπο που πήγαινε το ματς, πως θα βρουν τις ευκαιρίες και πρέπει να τις εκμεταλλευτούν. Έχασαν το άχαστο με τον Σπόραρ, ο Σλοβένος λίγο μετά «ξεχρέωσε» την φάση αυτή αλλά και το πέναλτι της προηγούμενης αγωνιστικής.
Κόντρα σε μια ομάδα με ποιοτικές λύσεις, με δύσκολη έδρα, με δυνάμεις γιατί είχε «φρέσκα» πόδια στην ενδεκάδα της και μάλιστα βασικές λύσεις, η διαχείριση του δευτέρου μέρους μέχρι το 0-1 αλλά και μετά τη διαμόρφωση του σκορ, ήταν άψογη. Πρωτίστως ψυχικά, πνευματικά, νοοτροπία. Εκεί που στην οικονομία και την σπουδαιότητα των πλέι οφ, χρειάζεται περισσότερο.
Η τόνωση που χρειαζόταν η ομάδα, να θυμηθεί ποια είναι η ταυτότητά της. Σε τρία ματς, τα δύο εκτός με ΑΕΚ και Άρη, ουσιαστικά ο Παναθηναϊκός δεν έχει δεχτεί φάση με εξαίρεση την προσπάθεια του Ρότα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ναι, πρέπει να σκοράρεις, εννοείται είναι το βασικό. Και ο Παναθηναϊκός πρέπει να σκοράρει ευκολότερα. Όμως σε τέτοιου είδους παιχνίδια αν δεν απειλείσαι, έχεις κάνει πάνω απ’ τη μισή δουλειά. Λόγω και της ποιότητας που έχουν οι αντίπαλοι, όπως έχει και ο Άρης. Θυμηθείτε τις φάσεις που έκανε με ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό και θα καταλάβετε γιατί ήταν σπουδαία η ισορροπία που επέδειξε ο Παναθηναϊκός.
Όσο εύκολα… ξενερώσαμε με τον Βόλο, τόσο εύκολα ενθουσιαζόμαστε τώρα. Δεν είναι η σωστή αντιμετώπιση, το ξέρουμε. Απλά έτσι είναι τα πλέι οφ. Γεμάτα συναίσθημα. Αυτή η νίκη με τον Άρη, σε σημαντικό βαθμό καλύπτει την απώλεια με τον Βόλο. Όχι απόλυτα φυσικά, επειδή εκείνο το 0-0 θα δούμε στο τέλος τί ρόλο έπαιξε. Απλά αν αφαιρέσουμε απ’ το μυαλό μας το πού ήρθε ποιο αποτέλεσμα και σκεφτούμε πως ο Παναθηναϊκός χωρίς να χάσει απ’ την ΑΕΚ έχει 5 βαθμούς στις πρώτες τρεις αγωνιστικές, δεν το λες και καταστροφή. Μεμονωμένα, προφανώς και η ισοπαλία με τον Βόλο είναι… πληγή.
Ξεπεράστηκε το 50% της… καταστροφής που περίμεναν όλοι. Δηλαδή να έχει ο Παναθηναϊκός δύο «στραβοπατήματα» με Άρη και Ολυμπιακό, πηγαίνοντας στη Μεγάλη Εβδομάδα δεύτερος και με διαφορά απ’ την ΑΕΚ. Το είπε ο Γιοβάνοβιτς όμως. Οι Πράσινοι κοιτούν και εξαρτιόνται απ’ τα δικά τους αποτελέσματα. Για τους απλούς λόγους πως είναι στην κορυφή κι έχουν την ΑΕΚ στην έδρα τους.
Για τώρα έχουν αυτόν που τους υποτιμά συστηματικά απ’ την αρχή της σεζόν. Αυτόν με τον οποίο δεν έπαιξαν καθόλου καλά στα δύο ματς της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος. Χρωστά ο Παναθηναϊκός ένα καλό ματς με τον αιώνιο. Τώρα είναι η καλύτερη στιγμή για να το κάνει. Αν το πετύχει αυτόματα θα κάνει την ισοπαλία με τον Βόλο να φαίνεται μακρινός λεκές απ’ τον οποίο ήδη απαλλάχτηκε.
Υ.Γ. Ειδικά τώρα είναι η στιγμή τα «βαριά» χαρτιά να βγουν μπροστά. Όσο κι αν ο Παναθηναϊκός στηρίζεται στην ομάδα και όχι στα πρόσωπα, μην ξεχνάμε ποτέ πως την ομάδα την κάνουν τα πρόσωπα. Πρωτίστως ας πάρουν αυτοί ψυχολογία. Αυτό χρειάζονται αφού θέμα κόπωσης δεν υπάρχει.
