Κάποτε το σήκωνε από Νοέμβρη, τώρα το χάνει από Οκτώβρη

18-10-2022 13:33

Χρήστος Σταθόπουλος

ΟΜΑΔΕΣ

O Xρήστος Σταθόπουλος γράφει για τη χρονιά που τελείωσε για τον Ολυμπιακό και για τον Λουτσέσκου που κέρδισε (και) τους ΠΑΟΚτσήδες.

Η χρονιά είναι σαφές ότι τελείωσε για τον Ολυμπιακό. Στο πρωτάθλημα έχει μείνει πίσω 10 ολόκληρους βαθμούς, στην Ευρώπη είναι τελευταίος και καταϊδρωμένος στον όμιλο του Γιουρόπα Λιγκ που... θα κατακτήσει (για τις φρούδες ελπίδες του Τσάμπιονς Λιγκ τα έχουμε πει από το καλοκαίρι) και τι μένει; Ένα Κυπελλάκι και να μην τερματίσει κάτω από τη δεύτερη θέση. Που αποκλείεται...

Αυτός ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να σταθεί πουθενά. Ούτε καν μέσα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης κόντρα στον ΠΑΟΚ των απουσιών και του... -9 από την κορυφή, ούτε καν μέσα στο Ηράκλειο της Κρήτης που για να πάρει το ματς έπρεπε να υπάρχει ο Μουντιαλικός Χάμες ώστε να έρθει η... ανατροπή και να πανηγυριστεί τόσο από τον γνωστό ερυθρόλευκο «κύκλο», σα να έπεσαν τα τείχη του Άνφιλντ ή του Μπερναμπέου.

Ο Καστίγιο είπε μεγάλες και δύσκολες αλήθειες. Ορισμένοι από τους ποδοσφαιριστές των ερυθρολεύκων, κάποτε δεν θα περνούσαν ούτε από τα ανοιχτά του Αργοσαρωνικού. Ποδοσφαιριστές που από την ομαδάρα του Μαρτίνς και τις μεταγραφές του Μοντέστο πήραν υπεραξία, αλλά στα δύσκολα αποδεικνύονται χρυσές μετριότητες. Ποδοσφαιριστές που τους λείπει το βασικό στο ποδόσφαιρο: ταλέντο.

Αυτό που βλέπεις στον μεγάλο Χάμες, στον Γκάρι που παλεύει και στον Χουάνγκ που μόνος του μαζεύει τα ασυμμάζευτα του Αγκιμπού, του Σωκράτη με τις πιρουέτες του και τα αυτογκόλ του, του Μπα και του -πιο προβλέψιμου πεθαίνεις- Εμβιλά. Λείπει η φαντασία που είχε η ομάδα επί Μαρτίνς, λείπει το "auto" από το κόκπιτ, λείπουν η ποδοσφαιρική αρχή, μέση και τέλος. Ακόμα και ο αποσυντονισμένος Ελ Αραμπί δεν εκτελεί αυτόματα, αλλά στοπάρει τη μπάλα μέσα στη μικρή περιοχή πριν προσπαθήσει να πλασάρει, λες και οι αμυντικοί του ΠΑΟΚ θα κάθονταν να τον απολαύσουν ή θα χάζευαν από το δέος.

Έγραφα από πέρυσι, ότι ο Ολυμπιακός του 2021-22 (ναι, ο Ολυμπιακός που το είχε πάρει από Νοέμβρη), ήταν η χειρότερη πρωταθληματική ομάδα της τελευταίας -τουλάχιστον- εικοσαετίας.

Και για να είμαι ειλικρινής δεν πίστευα ότι θα πάει πιο κάτω. Πάντα, όμως, υπάρχει το πιο κάτω και αυτό αποδεικνύεται σιγά-σιγά μετά την απόλυση του Πέδρο Μαρτίνς που του χρεώθηκαν όλα τα κακώς κείμενα. Ήταν τελικά ο Πορτογάλος το θέμα;

Τα αποτελέσματα που κρίνουν τους πάντες, δείχνουν πως όχι. Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο, βαθύτερο και ένας Χάμες Ροδρίγκες δε μπορεί -ξεκάθαρα- να φέρει την άνοιξη. Ούτε ο 38χρονος Βαλμπουενά, ούτε πια ο 35άρης κανονιέρης Ελ Αραμπί. Από πέρυσι λέμε και ακούμε ότι ο Ρέαμπτσιουκ έχει σκάσει... από πρόπερσι. Και τι έγινε εφέτος; Ήρθε ο 34χρονος Μαρσέλο να παίξει -όταν παίξει- εσωτερικός αριστερός χαφ. Ένας Μαρσέλο που θα χρειαστεί χρόνο για να βοηθήσει (αν βοηθήσει) αυτόν τον αχταρμά, αλλά και που δεν θα μπορέσει να καλύψει τον ταλαιπωρημένο πλην αξιόμαχο και value for money Μολδαβό μπακ.

Όλα αυτά αποδεικνύουν τον 100% λανθασμένο σχεδιασμό του Ολυμπιακού, αποδεικνύουν τον βιασμό κάθε ποδοσφαιρικής λογικής με την επιβράβευση 35άρηδων και βάλε, με τις μεταγραφές «επιπέδου» Μανωλά που ήρθε κι έφυγε σα τις φωτοβολίδες που άναψαν έξω από τα γραφεία της Αλεξάνδρας στην υποδοχή Μεσία, με μεταγραφές τύπου Ντε Λα Φουέντε που σε κενό τέρμα σημαδεύει το δοκάρι και με όλη αυτή την καραβιά παικτών που κουβάλησαν οι μάνατζερ στον Πειραιά.

Ο Ολυμπιακός όχι μόνο δεν μπορεί να ονειρεύεται ευρωπαϊκή κούπα όπως λέει ο Καρεμπέ, όχι μόνο δεν εξελίσσεται σαν club, αλλά ούτε καν σταθερός μένει. Τι καταφέρνει; Από εκεί που σήκωνε το πρωτάθλημα από Νοέμβρη μήνα, να το χάνει τώρα από Οκτώβρη!

Δυο λόγια για τον ΠΑΟΚ:

Πρώτον, άντεξε στην πίεση ψηλά και στις παγίδες που προσπάθησαν να στήσουν οι πάικτες του Ολυμπιακού με καλή κυκλοφορία της μπάλας και ψυχολογική ετοιμότητα. Ο Δικέφαλος έδειξε διαβασμένος γι' αυτό το ματς και με λίγη τύχη έφυγε θριαμβευτής.

Δεύτερον, ο Τσαούσης. Αριστερό μπακ για πολλά χρόνια ο 22χρονος, που αν συνεχίσει έτσι, θα κάνει τον Γιαννούλη να ξεχαστεί γρήγορα στην Τούμπα. Άμεσος στις παρεμβάσεις του, με πάσα, σέντρα και κυρίως τσαγανό.

Τρίτον, ο Ραζβάν Λουτσέσκου. Ο Ρουμάνος είχε στο τερέν μια ομάδα με πολύ μικρότερη χρηματιστηριακή αξία, γεμάτη απουσίες και τραυματισμούς, μια ομάδα που «φωνάζει» κι αυτή τις ελλείψεις της, που πρέπει να βρει ακόμα κάποια κομμάτια για να συμπληρωθεί το παζλ, αλλά να καταφέρνει τελικά να φτάνει στο στόχο. Αν μη το άλλο, ο Λουτσέκσου, εκτός από τον Ολυμπιακό, κέρδισε και τους ΠΑΟΚτσήδες. Σε όσους αμφισβητούν όσα βλέπουν εφέτος, ο Ρουμάνος επανέλαβε ότι πρέπει να του έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη και ότι από αυτόν περνά το μέλλον της ομάδας.