Αυτό το πράγμα δεν είναι Ολυμπιακός. Αυτό το πράγμα δεν έχει καμία σχέση με τους περσινούς και προπέρσινους πρωταθλητές Ελλάδας που «γάζωναν» ό,τι έβρισκαν στο δρόμο τους, με βασικούς, με αναπληρωματικούς, με δύο και τρία συστήματα να εναλλάσονται μέσα σε 90 λεπτά και το αποτέλεσμα να είναι πάντα το ίδιο: νίκη με καλή μπάλα, ενίοτε και… μπαλάρα.
Αυτό το πράγμα που θέλει να λέγεται ομάδα, δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι. Είναι σαφές, μιλάει το πράγμα από μόνο του, ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.
Αυτό το πράγμα έχει απογοητεύσει με τις εφετινές εμφανίσεις του όλο τον κόσμο του. Στο ματς με την ΑΕΚ, ακούστηκαν γιοχαϊσματα με τη λήξη του αγώνα και την ισοπαλία κόντρα στο άλλο εφετινό «κιτρινόμαυρο» συνονθύλευμα.
Αυτό το πράγμα δεν είναι ομάδα. Βλέπεις τον Παπασταθόπουλο να ζητάει βοήθεια από συμπαίκτες του για να αναπτυχθεί η ομάδα και αναγκάζεται να γυρίσει στον Βατσλίκ. Επειδή κανείς δεν μπορεί να «χτίσει» παιχνίδι.
Αυτό το πράγμα, αν δεν είχε τον Βατσλίκ στη Λεωφόρο θα είχε φάει και δεύτερο γκολ στο 6’ και στο 30’ (φάσεις του σκόρερ Αϊτόρ και οι δύο). Και ο Σισέ το γλίτωσε… αυτό το πράγμα με τα κόκκινα όταν πρόλαβε τον Καρλίτος πριν εκτελέσει.
Αυτό το πράγμα ζει κυριολεκτικά το θαύμα του, με το πρωτάθλημα που -μάλλον- θα σηκώσει. Λέμε «μάλλον», διότι τίποτα δεν έχει τελειώσει και… αυτό το πράγμα έδειξε ότι είναι για όλα ικανό. Ακόμα και να αγχωθεί ουσιαστικά.
Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να περάσει μια μπαλιά της προκοπής και να απειλήσει. Δεν μπορεί να πάρει το παιχνίδι στα χέρια του, δεν μπορεί να το φέρει τούμπα. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ: στα play offs έχει μόνο μία νίκη, αυτή κόντρα στον Αρη. Μόνο ισοπαλίες και τώρα η αναμενόμενη, φυσιολογική και δίκαιη ήττα από τον Παναθηναϊκό.
Αυτό το πράγμα δεν μπόρεσε να αντισταθεί στον μέτριο, αλλά παθιασμένο Παναθηναϊκό. Το ματς δεν το πήρε η υπερηχητική εμφάνιση των «πρασίνων». Το πήρε μια κανονική ομάδα, με αρχή, μέση και τέλος, ένα σύνολο που έχει μπει στον ίσιο δρόμο από τον ουσιαστικό και χαμηλών τόνων προπονητή του, το κέρδισαν 11+4 ποδοσφαιριστές που από το 4’ και μετά όταν ο ντεφορμέ Μασούρας χάνει το άχαστο, δε «μάσησε», σήκωσε το βάρος της φανέλας του και πήρε τον μεγάλο του αντίπαλο, όπως συνηθίζει στη Λεωφόρο.
Από όλα αυτά τα… κανονικά που έκανε ο Παναθηναϊκός του κακού Παλάσιος, τι έκανε ο Ολυμπιακός; ΤΙ ΠΟ ΤΑ. Σκεφτείτε, να έπαιζε καλά και ο Αργεντίνος δηλαδή. Ας όψεται αυτό το «σκυλί» του πολέμου ο Ρέμαπτσιουκ.
Αυτό το πράγμα έχει τον ίδιο προπονητή, τους ίδιους ποδοσφαιριστέςκαι δεν μπορεί να βρει ο ένας τον άλλο ούτε με προγραμματισμένο ραντεβού.
Αυτό το πράγμα είναι απορίας άξιο, πώς παίρνει πρωτάθλημα.
Αυτό το πράγμα, είναι η χειρότερη πρωταθλήτρια ομάδα -βάσει απόδοσης- που θα σηκώσει την κούπα (47ο) τα τελευταία 20 χρόνια. Μπορεί να λέω και λίγα…
