Το να είναι κάποιος προφυλακισμένος ή με βραχιολάκισπίτι του σε περιορισμό, είναι δύσκολο. Στέρηση ελευθερίας. Η οποία δεν έγινε τυχαία, ούτε για ασήμαντο λόγο. Η δικαιοσύνη το αποφάσισε και τα πάντα έχουν πάρει το δρόμο τους.
Αν κάποιος απ’ όλους αυτούς, πιστεύει πως θα κατορθώσει να μείνει ελεύθερος σε λίγες μέρες, είναι θεμιτό ως προς την ελπίδα τους. Αυτό, όμως, είναι εντελώς άσχετο με το μπάσκετ. Γιατί εκεί έχουν καταδικαστεί, δεν έχει γυρισμό και η παρουσία τους έχει τελειώσει.
Όπως φαίνεται βέβαια, για τους ίδιους δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ειδικά για τον Βαγγέλη Λιόλιο. Πριν μπει στον ανακριτή, δήλωνε παραίτηση από την προεδρία της ΕΟΚ. Δεν ήθελε να έχει άλλη ενασχόληση με το μπάσκετ. Κίνηση που έκανε για να γλιτώσει την προφυλάκιση. Ούτε έτσι τα κατάφερε.
Μόλις λίγες μέρες μετά και έχει γίνει πλέον γνωστό σε όλους, πως η πλευρά Λιόλιου διατυμπανίζει ότι θα είναι εκτός φυλακής σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αυτό μάλιστα, δεν το κρύβουν. Δεν το λένε σε μέλη της οικογένειας ή του στενού κύκλου. Το αναφέρουν σε διαιτητές, παράγοντες, μέχρι και σε άσχετους που έτυχε να κάνουν τίποτα σουτάκια σε ανοιχτά γήπεδα μπορεί να το λένε.
Αποκορύφωμα οι υποσχέσεις στους παίκτες του Προμηθέα. «Βγαίνει ο Λιόλιος, επιστρέφει η κανονικότητα». Είναι τέτοια η αλαζονεία του συστήματος, που δεν μπαίνει καν στον κόπο να κρατήσει κρυφό κάτι που προσβάλλει βάναυσα την ίδια την ελληνική δικαιοσύνη. Γιατί μπορεί να φανταστεί ο καθένας πώς θα φανεί αν όντως σε 10 μέρες αφεθεί ελεύθερος ο Λιόλιος.
Το μυαλό όλων θα πάει στο απλό: Πώς το ήξερε; Ποιος του το είπε; Γιατί ήταν τόσο σίγουρος; Πήρε κάποιου είδους διαβεβαιώσεις για κάποιο λόγο;
Πέρα απ’ όλα αυτά, γιατί έχει και το θράσος από πάνω, να μετατρέπει ακόμη και αυτή την ιστορία σε… σόου. Εκτός αν πιστεύει κανείς πως είναι τόσο χαζοί και δεν αντιλαμβάνονται πως θα μαθευτεί εντός λίγης ώρας, κάτι που ειπώθηκε μπροστά σε μέλη αποστολής μιας ομάδας.
Η επιτομή του θράσους πάντως, είναι το γεγονός πως δεν αντιλαμβάνονται πως το μπάσκετ τελείωσε για τον Λιόλιο και για όλους αυτούς τους εμπλεκόμενους. Όταν λέγεται «θα επανέλθει η κανονικότητα», αντιλαμβανόμαστε πως εννοούν ως τέτοια την κατάσταση που επικράτησε τα τελευταία χρόνια.
Η κανονικότητα των στημένων αγώνων, των τίτλων που πήγαιναν εκεί που ήθελαν, των νικών που άλλαζαν χέρια, της εκδικητικότητας, των διαφορών που καθορίζονταν, των τεράστιων κερδών.
Πιστεύουν όντως πως ακόμη κι αν βγει ο Λιόλιος απ’ τη φυλακή, δεν θα αλλάξει τίποτα. Θα πάει ξανά σαν… κύριος να διοικεί τον Προμηθέα, θα ξαναβάλει για πρόεδρος της ΕΟΚ, οι Σβερκούνοι και οι Ντικούδηδες θα διατυμπανίζουν πως φτιάχνουν το μπάσκετ και δεκάδες δημοσιογράφοι θα χειροκροτούν και θα αποθεώνουν. Όπως και τα Μέσα αυτών.
Ίσως να πάει και η Τσαρούχα να σφυρίξει κάποιο ντέρμπι αιωνίων, ίσως ο Παπαπέτρου να γίνει όντως καθηγητής διαιτησίας για να μαθαίνει σε όλους πως να εξασφαλίζουν τα λεφτά τους απ’ τα capital controls. Ίσως ο Κορομηλάς ως σύμβουλος της ΚΕΔ να στείλει κανέναν στο ΝΒΑ και ο Μαυραγάνης να εξασφαλίσει θεσμικό ρόλο αυτή τη φορά.
Οι άνθρωποι δεν σκέφτονται την ελευθερία τους. Δεν ενδιαφέρονται απλά να μπορούν να βγουν από το σπίτι τους χωρίς να βρεθούν με χειροπέδες. Το μυαλό τους είναι πώς θα συνεχίσουν να λειτουργούν το σύστημά τους.
Η Ελληνική Δικαιοσύνη, τα αρμόδια υπουργεία, ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ελπίζουμε να οργίζονται το ίδιο με όλη την κοινωνία, από την επίδειξη αλαζονείας του Λιόλιου και των ανθρώπων του. Ακόμη και τώρα!
