Αυτό είναι το γεγονός. Και από μόνο του αρκεί για να δημιουργήσει ένα τεράστιο ζήτημα αξιοπιστίας για τη Stoiximan GBL και κυρίως για τον ΕΣΑΚΕ.
Η ΕΕΑ ανακοίνωσε ξεκάθαρα ότι δεν χορήγησε πιστοποιητικό συμμετοχής στον Προμηθέα. Η πατρινή ΚΑΕ προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, εξασφάλισε προσωρινή δικαστική προστασία και ζήτησε την ανάκληση της απόφασης για τις προηγούμενες σεζόν!
Για τη φετινή σεζόν δεν έχει πιστοποιητικό, κοινώς παίζει χάρη στις ισχυρές πλάτες όσων δεν επιθυμούσαν να συμμορφωθούν με τις υποδείξεις της ΕΕΑ αλλά να κάνουν επίδειξη ισχύος στα τελευταία τους…
Το πιστοποιητικό, όμως, είναι άλλο πράγμα. Και από χθες το Μαρούσι θέτει ευθέως το ζήτημα στον ΕΣΑΚΕ, υποστηρίζοντας ότι χωρίς αυτό η δήλωση συμμετοχής δεν μπορεί να θεωρείται αποδεκτή.
Κι όμως, το τζάμπολ γίνεται κανονικά. Ο Προμηθέας παίζει καταστρατηγώντας όλους τους κανονισμούς. Στην Ελλάδα του Λιόλιου όλα επιτρέπονται. Εδώ διαμόρφωσε πρωταθλητές, έριχνε ομάδες, όριζε νικητές σε εφηβικά και σχολικά πρωταθλήματα, εδώ θα κολλούσε;
Όμως ας αφήσουμε τους Λιόλιους και ας μιλήσουμε σήμερα για το πραγματικό πρόβλημα ενός σαθρού πρωταθλήματος.
Γιατί όταν υπάρχουν κανονισμοί, δεν μπορεί η εφαρμογή τους να εξαρτάται από το ποιος βρίσκεται απέναντι. Δεν γίνεται οι διατάξεις να εμφανίζονται απόλυτες όταν πρόκειται να εφαρμοστούν σε κάποιους και… ελαστικές όταν αφορούν άλλους. Ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα δεν μπορεί να λειτουργεί με κανόνες α λα καρτ.
Αυτό ακριβώς είναι το πρωτάθλημα «see-through»: ένα πρωτάθλημα στο οποίο πλέον φαίνονται όλα.
Φαίνεται πότε οι κανονισμοί εφαρμόζονται μέχρι τελευταίας τελείας και πότε αναζητούνται παραθυράκια. Φαίνεται πότε οι θεσμικές αποφάσεις αντιμετωπίζονται ως απαράβατες και πότε ως ένα εμπόδιο που κάπως πρέπει να ξεπεραστεί.
Και γι’ αυτή την εικόνα την ευθύνη δεν μπορεί να την αποφύγει ο ΕΣΑΚΕ.
Ο Μιχάλης Μελής, ο Ευθύμης Ρεντζιάς που ανέλαβε CEO και συνολικά η διοίκηση και τα στελέχη της λίγκας, μεταξύ των οποίων οι Χρήστος Μήλας και Νίκος Λεπενιώτης, δεν βρίσκονται εκεί απλώς για να οργανώνουν κληρώσεις, τηλεοπτικά προγράμματα και εκδηλώσεις. Βρίσκονται εκεί για να εγγυώνται ότι οι ίδιοι κανόνες ισχύουν για όλους.
Και σήμερα οφείλουν να απαντήσουν σε ένα πολύ απλό ερώτημα:
Με ποια ακριβώς θεσμική βάση συμμετέχει στο πρωτάθλημα μία ΚΑΕ στην οποία η αρμόδια Επιτροπή δεν έχει χορηγήσει πιστοποιητικό συμμετοχής;
Όχι γενικόλογα. Όχι με διαρροές. Όχι με διαφορετικές ερμηνείες ανάλογα με την περίσταση.
Με κανονισμό, άρθρο και επίσημη απόφαση.
Γιατί διαφορετικά δεν γελοιοποιείται μόνο ένας κανονισμός. Γελοιοποιείται ολόκληρη η διαδικασία αδειοδότησης και μαζί της η ίδια η αξιοπιστία του πρωταθλήματος.
Αν το πιστοποιητικό είναι απαραίτητο, οι κανόνες πρέπει να εφαρμοστούν.
Αν τελικά δεν είναι απαραίτητο, τότε ο ΕΣΑΚΕ οφείλει να το πει ξεκάθαρα και να εξηγήσει σε όλες τις ΚΑΕ γιατί υπάρχει αυτή η διαδικασία.
Κανόνες δύο ταχυτήτων δεν είναι κανόνες. Είναι επιλογές.
Και το ελληνικό μπάσκετ έχει πληρώσει πολλές φορές ακριβά τις «επιλογές» εκείνων που υποτίθεται ότι έχουν αναλάβει να προστατεύουν τους θεσμούς του.
Ο Προμηθέας αργά ή γρήγορα θα αποτελέσει παρελθόν για την Α1 διότι θα τιμωρηθεί με αφαιρέσεις βαθμών, όσο κι αν το καθυστερούν οι πατρόνοι του. Η υψηλή προστασία όμως από όσους δεν εφαρμόζουν τον νόμο, είναι ένα ζήτημα που οφείλει να απασχολήσει τις Αρχές. Γιατί ο κόσμος του μπάσκετ έτσι κι αλλιώς έχει καταλάβει…
