Παρότι αρχικά εξετάζεται το ενδεχόμενη μιας διοργάνωσης με 19 ομάδες, που θα ελαφρύνει το πρόγραμμα των συλλόγων, οι οποίοι θα έχουν την δυνατότητα και για ένα ρεπό, εντούτοις οι ίδιοι οι μέτοχοι του συνεταιρισμού ψηφίζουν για την είσοδο της Μπεσικτάς, ενός συλλόγου με πολύ μικρή μπασκετική παράδοση και… ελαφριά φανέλα.
Οι μαύροι αετοί έχουν κατακτήσει όλα κι όλα δύο πρωταθλήματα (το τελευταίο το 2012) κι ένα κύπελλο Τουρκίας, αλλά και ένα Fiba EuroChallenge το 2012 και παρότι την φανέλα της φόρεσαν στο παρελθόν θρύλοι του ΝΒΑ, όπως ο Άλεν Αϊβερσον και ο Ντερόν Γουίλιαμς, ιστορικά δεν είναι καν η τρίτη δύναμη της Τουρκίας. Είναι η τέταρτη, ίσως και πιο πίσω.
Μία ομάδα που μέχρι πέρσι έπαιζε στην Akatlar Arena των 3.300 θέσεων και η οποία παρότι φέτος έφτασε ως τον τελικό του Eurocup (ηττήθηκε από την Μπουρζ) δεν έδειχνε να εγγυάται ζωηρά κάποια οικονομική ή αγωνιστική υπέρβαση.
Την ώρα που όλο το καλοκαίρι οι διαρροές από τη Θεσσαλονίκη μιλούσαν για το έντονο ενδιαφέρον και την προσπάθεια του ΠΑΟΚ (και πολύ λιγότερο του Άρη) να διεκδικήσουν αυτή την wildcard, εντούτοις η Euroleague πήρε μία απόφαση που φαινομενικά δεν έχει λογική.
Επέλεξε να βάλει στη διοργάνωση τρίτη ομάδα από την ίδια πόλη (!), χωρίς δικό της γήπεδο, χωρίς μεγάλη μπασκετική παράδοση, αντί για τον Δικέφαλο του Βορρά που έχει ιδιόκτητο γήπεδο, τεράστια οπαδική μάζα και τρομερή οικονομική δύναμη χάρη στην είσοδο στο παιχνίδι ενός δισεκατομμυριούχου, όπως ο Τέλης Μυστακίδης.
Μοιάζει τόσο ακατανόητο, που δύο τινά μπορεί να έχουν συμβεί εδώ: είτε υπήρξε μία προσπάθεια του ΠΑΟΚ να πάρει την wildcard που στέφθηκε από αποτυχία είτε ο Δικέφαλος του Βορρά δεν ασχολήθηκε ποτέ ζεστά με το θέμα, παρά τις επικοινωνιακές διαρροές που συντηρήθηκαν όλο το καλοκαίρι.
Η wildcard που πήγε σε άλλα χέρια και όχι σε αυτά μίας ελληνικής ομάδας είναι το ένα γεγονός.
Το άλλο γεγονός μας το δίνουν οι αποδόσεις των στοιχηματικών εταιριών. Και το μόνο σίγουρο είναι ότι οι μπουκ δεν βγάζουν αποδόσεις κατά τύχη, ούτε χαρίζουν λεφτά.
Ο ΠΑΟΚ του Τέλη Μυστακίδη και ο Άρης του Ρίτσαρντ Σιάο έδωσαν αυτό το καλοκαίρι πολλά χρήματα, αύξησαν κατακόρυφα το μπάτζετ τους και έφτιαξαν δύο ρόστερ που δεν έχουν καμία σχέση με πέρσι σε ότι αφορά την ποιότητα και τα ονόματα.
Θα περίμενε κανείς ο Δικέφαλος του Βορρά που άφησε να εννοηθεί ότι δίνει λεφτά χωρίς ταβάνι ότι θα μπορούσε να προσελκύσει μεγάλα ονόματα απευθείας από την Euroleague.
Ωστόσο, ο μόνος που ήρθε απευθείας από εκεί ήταν ο 37χρονος Νικ Καλάθης.
Παρότι εδώ και καιρό ακούστηκαν (και ακούγονται) τρομερά ονόματα όπως αυτά του Χεζόνια, του Κλάιμπερν, του Μάικ Τζέιμς, του Τολιόπουλου και άλλων (δεν εξετάζουμε αν έγιναν προτάσεις ή πόσο κοντά έφτασαν σε υπογραφή), εντούτοις ο ΠΑΟΚ πήρε παίκτες μόνο από το EuroCup, αλλά και από πιο χαμηλό ράφι.
Οι περισσότεροι είναι αποδεδειγμένα πολύ καλοί παίκτες (Αλεξάντερ, Γκρέι, Χάτζινς, Φόστερ), αλλά όχι εξαιρετικοί. Όχι παίκτες από το πάνω - πάνω ράφι, όπως θα περίμενε κανείς από μία ομάδα που θέλει να μπει στο παζάρι και να σαρώσει τα πάντα, ώστε να αλλάξει άμεσα επίπεδο.
Αυτό το έχουν δει οι στοιχηματικές εταιρίες, που αυτή τη στιγμή δίνουν πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του EuroCup τον Άρη (πολύ κοντά με Μπαχτσέσεχιρ, Χάποελ Ιερουσαλήμ) και τέταρτο (ή ακόμα πιο χαμηλά) τον ΠΑΟΚ!
Παρότι οι κιτρινόμαυροι δεν έχουν ένα ανάλογο οικονομικό μέγεθος στο ιδιοκτησιακό τους καθεστώς, φαίνεται πως αυτή τη στιγμή έχουν βγει μπροστά σε αυτή την άτυπη μάχη της Θεσσαλονίκης που αναβιώνει μετά από δεκαετίες, με τον κόσμο του να εξαντλεί τα διαρκείας μέσα σε 3,5 λεπτά, δείγμα της τεράστιας δίψας που υπάρχει.
Ο ΠΑΟΚ της νέας εποχής αύξησε το μπάτζετ του σε διψήφιο αριθμό εκατομμυρίων ευρώ, έφτιαξε πολύ καλύτερο ρόστερ από πέρσι, ωστόσο οι στοιχηματικές τον δίνουν τέταρτο φαβορί για το πρωτάθλημα Ελλάδας πίσω από τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και τον Άρη.
Ακριβώς στην ίδια θέση δηλαδή που βρισκόταν και πέρσι με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του Θανάση Χατζόπουλου.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα τερματίσει τέταρτος, άλλωστε στο μπάσκετ υπάρχουν περιθώρια για διορθωτικές κινήσεις μέχρι την επόμενη άνοιξη, απλώς η πραγματικότητα έρχεται μέχρι στιγμής να σβήσει κάπως τις τρελές προσδοκίες που δημιουργήθηκαν με την έλευση του δισεκατομμυριούχου Τέλη Μυστακίδη, ο οποίος πιθανώς να βλέπει ότι ο κόσμος του μπάσκετ έχει πολύ σημαντικές δυσκολίες αν θέλεις να αλλάξεις επίπεδο, ίσως περισσότερες από όσες θα περίμενε να βρει.
