Από χθες το βράδυ ξεκίνησε η καταστροφολογία. Από χθες το βράδυ ο Παναθηναϊκός έγινε και πάλι μια ομάδα μεσαίας δυναμικής που δεν έχει καμία τύχη στη σειρά με τη «διαστημική» Βαλένθια. Από χθες το βράδυ ξεχάστηκαν όσα κατάφερε ο Παναθηναϊκός την προηγούμενη εβδομάδα επί ισπανικού εδάφους και πλέον οι «πράσινοι» πολύ δύσκολα θα πάρουν την πρόκριση στο Final-4 του Telekom Center Athens.
Όλες οι απόψεις είναι σεβαστές αλλά κάποιες είναι και επικίνδυνες…
Τίποτα από τα παραπάνω δεν έχει συμβεί. Ο Παναθηναϊκός, απλά, έβαλε περισσότερη πίεση στη ζωή του και απώλεσε ένα μαξιλαράκι που είχε κερδίσει με την αξία του μετά τα δύο διπλά στη Βαλένθια.
Το ότι ο Παναθηναϊκός θα έμπαινε μαγκωμένος στο ματς ήταν δεδομένο. Πάντα έτσι γίνεται σε αυτά τα παιχνίδια. Σε αυτές τις συνθήκες. Όμως οι «πράσινοι» εκτός από μαγκωμένοι μπήκαν και με τελείως λάθος πνευματική προσέγγιση. Μπήκαν… μπλαζέ. Δεν μπήκαν με το μαχαίρι στα δόντια όπως έκαναν στα ματς της «Roig Arena» και το πλήρωσαν.
Απάθεια στην άμυνα, καμία ενέργεια και στην επίθεση εύκολα λάθη, κακές πάσες, κακές επιλογές και καμία αντίδραση στην πίεση που ασκούσαν οι Ισπανοί με δύο παίκτες πάνω στον Κέντρικ Ναν για να φύγει η μπάλα από τα χέρια του Αμερικανού. Η πίεση αυτή ανάγκασε τον Αμερικάνο να υποπέσει σε αρκετά λάθη τα οποία οδήγησαν την ομάδα του Μαρτίνεθ να βρει πολλούς εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό με αποτέλεσμα η Βαλένθια να ξεφύγει ακόμα και με 19 πόντους διαφορά.
Και κάπου εκεί άπαντες είχαν τον Παναθηναϊκό τελειωμένο, αλλά ο Παναθηναϊκός… επέστρεψε. Οι «πράσινοι» μπορεί να έκαναν το λάθος και να πήγαν και πάλι στον ρυθμό της Βαλένθια, με τις κατοχές να φτάνουν πάνω από τις 70, με τις γρήγορες επιθέσεις και τις… βιαστικές «εκτελέσεις», οι «πράσινοι» μπορεί να μην είχαν σε καθόλου καλή μέρα τα «βαριά» χαρτιά τους, αλλά βρήκαν τον τρόπο να αντιδράσουν και να επιστρέψουν, έχοντας να αντιμετωπίσουν για ένα ακόμα βράδυ την κάκιστη και προκλητική διαιτησία των Γιαβόρ και Νέντοβιτς.
Σορτς και Ρογκαβόπουλος βγήκαν μπροστά, πήραν την ομάδα στις πλάτες τους, βοήθησαν σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού και έφτασαν τον αγώνα στο σουτ. Εκεί που ο Παναθηναϊκός αποδείχθηκε… αδιάβαστος και παντελώς άστοχος. Ένα σουτ να είχε βρει τον στόχο θα μιλάγαμε για άλλο ματς και θα κάναμε διαφορετική συζήτηση.
Στα τελευταία λεπτά ο Παναθηναϊκός «πλήρωσε» την απουσία του Κώστα Σλούκα. Αν ο Εργκίν Αταμάν είχε τη δυνατότητα να έχει τον αρχηγό της ομάδας στη διάθεσή του ο Παναθηναϊκός θα είχε φύγει νικητής. Οι «πράσινοι» έχασαν πέντε συνεχόμενες επιθέσεις που ολοκληρώθηκαν με πέντε συνεχόμενα άστοχα τρίποντα, δύο εκ των οποίων από τον Τι Τζέι Σορτς. Με τον Σλούκα στο παρκέ οι άμυνες θα είχαν «διαβαστεί» σωστά, οι επιλογές θα ήταν καλύτερες, οι προϋποθέσεις των επιθέσεων θα ήταν ιδανικότερες και η λογική λέει πως ο Σλούκας 1/5 θα το… είχε. Τουλάχιστον. Αλλά με τα «αν» δε γράφεται ιστορία.
ΥΓ1: Για ένα ακόμα βράδυ Γιαβόρ και Νέντοβιτς απέδειξαν το μεγάλο κόμπλεξ και το μεγάλο πρόβλημα που έχουν με τον Παναθηναϊκό. Κάποια στιγμή οι υπεύθυνοι θα πρέπει επιτέλους, αν ενδιαφέρονται για το καλό της διοργάνωσης, να πάρουν μέτρα. Εκτός να βολεύονται με αυτή την κατάσταση για τους δικούς τους λόγους.
ΥΓ2: Βρε τον Μαρτίνεθ…
