Όταν το «δεν θα πας πουθενά» γίνεται πράξη, τότε όλοι ας έχουν ήσυχο το κεφάλι τους

Το ρόστερ του Παναθηναϊκού κατά γενική ομολογία αποτελείται από πολλά «αστέρια». Παίκτες που αν τους… μοίραζε κανείς σε άλλες ομάδες της Euroleague, κάλλιστα θα ήταν απόλυτοι πρωταγωνιστές.
 
Σε μια εποχή στην οποία τα χρήματα μπορούν να έρθουν από πολλές ομάδες και οι στόχοι γίνονται ολοένα και μεγαλύτεροι με τις λύσεις να περιορίζονται, η απόφαση για το μέλλον ενός αθλητή γίνεται ολοένα και δυσκολότερη. Καθώς το επαγγελματικά λογικό, είναι να περιμένει ένα… χορό προτάσεων, έναν πλειστηριασμό, που θα του φέρει την καλύτερη δυνατή συμφωνία.
 
Το «τριφύλλι» σε αυτή την εποχή, έχει την ευτυχία να μπορεί να καταλήγει σε συμφωνίες που ξαφνιάζουν. Ξοδεύοντας πολλά χρήματα σαφώς, τα οποία όμως κι άλλοι θα ήταν διατεθειμένοι να ξοδέψουν μεμονωμένα για κάθε έναν από τους παίκτες που έχει ο Παναθηναϊκός στο ρόστερ του.
 
Πόσα χρήματα θα μπορούσε να βρει ο Τζέντι Όσμαν αν έβγαινε στην αγορά για παράδειγμα; Πόσα ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ; Πόσα ο Ντίνος Μήτογλου, τη στιγμή που οι παίκτες οι οποίοι αγωνίζονται στο 4 και στο 5, έχουν τεράστια ζήτηση στην αγορά.
 
Τα δεδομένα και οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, δυσκολεύουν αφάνταστα την προσπάθεια διατήρησης ενός σπουδαίου αγωνιστικού «κορμού». Ο Παναθηναϊκός όμως το κατάφερε και μάλιστα με φαινομενική άνεση. Δίχως να μετατρέψει σε σίριαλ τις υποθέσεις, χωρίς να κάνει σαπουνόπερα τις διαπραγματεύσεις.
 
Μόνο μέσα στον τελευταίο χρόνο, οι «πράσινοι» έχουν υπογράψει νέα συμβόλαια με τον κορυφαίο παίκτη της Euroleague, Κέντρικ Ναν. Τον κορυφαίο σέντερ της διοργάνωσης, Ματίας Λεσόρ. Τον εξαιρετικό Τζέντι Όσμαν, από τα καλύτερα φόργουορντ της λίγκας. Τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ που αποτελεί… εργάτη πολυτελείας σε ένα ρόστερ όπως του Παναθηναϊκού. Τον Τζέριαν Γκραντ, τον ιδανικό γκαρντ για να «δέσει» γύρω απ’ τα αστέρια που έχει το «τριφύλλι» εκεί. Τον Παναγιώτη Καλαϊτζάκη, Έλληνα παίκτη και έναν απ’ τους κορυφαίους «εξολεθρευτές». Συν φυσικά τον Ντίνο Μήτογλου που είναι η πιο πρόσφατη συμφωνία.
 
Είναι το λιγότερο εντυπωσιακό πώς ο Παναθηναϊκός προχωρά σε αυτές τις συμφωνίες και πόσο εύκολα ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος πείθει αυτά τα παιδιά να μην περιμένουν καν το αν θα υπάρχει πλειστηριασμός γύρω απ’ το όνομά τους. Πράγμα σίγουρο. Οπότε η μη αναμονή, φανερώνει την ξεκάθαρη διάθεση των αθλητών να μην πάνε πουθενά.
 
Είναι μαγκιά του ιδιοκτήτη που έχει κάνει τέτοια επένδυση και διατηρεί αυτό το ρόστερ με παίκτες αυτού του επιπέδου. Είναι ακόμη μεγαλύτερη μαγκιά όμως, η πραγματοποίηση του «ομάδα-οικογένεια». Η απόδειξη γι’ αυτό είναι η χαρά με την οποία οι παίκτες δεν πάνε πουθενά.
 
Αθλητές από πολλές χώρες, διαφορετικές νοοτροπίες. Όλοι τους έχουν βρει στον Παναθηναϊκό το… πακέτο που τους κάνει να «δεθούν». Με τον οργανισμό, με την ιδιοκτησία, με τον κόσμο, μεταξύ τους. Γι’ αυτό και κανείς δεν περιμένει καν τις προτάσεις που θα έρθουν. Δεν το συζητά, δεν ψάχνεται. Επαγγελματικά και συναισθηματικά ο Παναθηναϊκός καλύπτει κάθε ανάγκη των αθλητών. Από το κορυφαίο… ράφι μάλιστα.