Ο Μαρκ Ριτσέτα είναι ο ορισμός αυτού που λέμε «παγκοσμίως άγνωστος» στο αθλητικό στερέωμα. Ένας από τους πολλούς Αμερικανούς (με ρίζες από τον ιταλικό νότο) επιχειρηματίες που πέτυχαν στις δουλειές τους και είχαν μεράκι να πετύχουν και στα σπορ, ασχολήθηκε μ’ αυτό που ήξερε καλύτερα και έπαιζε από παιδί: Το ποδόσφαιρο.
Μέχρι και πριν δύο ημέρες, ο Ριτσέτα μέσω της εταιρείας του North Six Group είχε τον έλεγχο δύο ποδοσφαιρικών ομάδων: Της Καμπομπάσο, κοντοχωριανής της δικής του πατρίδας, ομάδας που αγωνίζεται στη Serie C και έχει την έδρα της στην ομώνυμη πόλη στην επαρχία Μολίσε του ιταλικού νότου, και της Brooklyn FC, μιας ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών που αγωνίζεται στη 2η κατηγορία της πυραμίδας στις ΗΠΑ.
Χθες Τρίτη 24 Ιουνίου ο Ριτσέτα έγινε το πρόσωπο της ημέρας στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Το αν αυτή η προβολή θα έχει και συνέχεια, μέχρι να τον κάνει αυτό που ονειρεύεται, δηλαδή «ένα project NBA στην Ευρώπη», θα το δείξουν οι επόμενοι μήνες και οι επόμενες κινήσεις του. Από όνειρα και εξαγγελίες, το ευρωπαϊκό μπάσκετ έχει γνωρίσει πολλά στο πέρασμα των χρόνων. Απλά, δεν είναι συνηθισμένο στην αρχή ενός τέτοιου εγχειρήματος να εξασφαλίζεται η στήριξη και τα λεφτά μιας προσωπικότητας όπως ο Σακίλ Ο’Νιλ.
Σε μια απαστράπτουσα συνέντευξη Τύπου, που δόθηκε εν πλω (!), πάνω στο κρουαζιερόπλοιο «Magnifica» (σημαίνει «υπέροχη»), ο Ριτσέτα και η ομάδα του παρουσίασαν τη Νάπολι Μπάσκετ. Μια ομάδα που έχει στόχο να γίνει η συνέχεια των δύο ομάδων της πόλης που μπήκαν στο χάρτη του ιταλικού και ευρωπαϊκού μπάσκετ με τα χρόνια, αλλά δεν κατάφεραν να τα βάλουν με το βορρά, με ένα εντελώς διαφορετικό τρόπο λειτουργίας. Που θα θυμίζει Αμερική, θα κινητοποιήσει στρατιές φανατικών φίλων και από τις δύο άκρες του Ατλαντικού και, με σταθερά βήματα όπως λένε, θα ανέβει στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Ολίγη ιστορία: H Νάπολι Μπάσκετ υπάρχει σαν σύλλογος από το 2016. Είναι η ντε φάκτο απόγονος της Μπάσκετ Νάπολι, η οποία λειτουργούσε από το 1946 ως το 2009 και οι μερακλήδες φίλοι της Euroleague μπορεί να θυμούνται τη μία και μοναδική της συμμετοχή στην κορυφαία διοργάνωση τη σεζόν 2006-07. Δεν έχει, όμως, καμία οργανική σχέση με την Παρτενόπε Νάπολι, η οποία ιδρύθηκε το 1957 και έχει στην κατοχή της μέχρι και ευρωπαϊκό τίτλο, το Κύπελλο Κυπελλούχων της σεζόν 1970-71.
Η συγκεκριμένη Νάπολι, η οποία τότε ονομαζόταν Φίντες (πίστη στα λατινικά) έχει συνδέσει άρρηκτα και το όνομά της με τον Παναθηναϊκό και την παράξενη διπλή συνάντησή τους στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1969. Η Νάπολι είχε νικήσει τον Παναθηναϊκό στην Ιταλία με 98-61, αλλά στη ρεβάνς (που έγινε στο Καλλιμάρμαρο) αποχώρησε στο ημίχρονο κι ενώ έχανε με 51-16 (!!!) με διαμαρτυρίες για λάθος αναγραφή του σκορ και συνεχείς ενοχλήσεις από φωτογράφους, που τύφλωναν τους παίκτες της την ώρα που σούταραν με τα φλας τους! Η επίσημη διαμαρτυρία της Νάπολι δεν έγινε δεκτή από τη FIBA και τον γενικό της γραμματέα Ουίλιαμ Τζόουνς, ο οποίος ήταν παρών στη συνάντηση.
Η Παρτενόπε Νάπολι διαλύθηκε λόγω οικονομικών μετά τη σεζόν 1997-98 και από το 2001 που επανιδρύθηκε λειτουργεί σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Η Νάπολι Μπάσκετ στην πρόσφατη ιστορία της έχει να επιδείξει ένα κύπελλο (2023-24). Στο πρωτάθλημα που μόλις ολοκληρώθηκε κατέλαβε την 14η θέση, ήταν δηλαδή η τελευταία που σώθηκε, αν και με διαφορά από τις δύο που δεν τα κατάφεραν.
Ο Ριτσέτα στη συνέντευξη Τύπου έβαλε πολλή… σάλτσα, όπως συνηθίζουν οι ναπολιτάνοι στις πίτσες τους. Μίλησε για αρχές και αξίες, για πίστη και αισιοδοξία και άλλα τέτοια θεωρητικά. Είπε, όμως, και ότι με την προηγούμενη ενασχόλησή του με τα σπορ ξέρει πώς να λειτουργήσει. Η ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών που «τρέχει» βρίσκεται και λειτουργεί στην ίδια περιοχή με τους Μπρούκλιν Νετς του ΝΒΑ. Αντίστοιχα, η ομάδα μπάσκετ της Νάπολι έχει σκοπό να αρπάξει όση μπορεί από τη χρυσόσκονη της ποδοσφαιρικής ομάδας, που αποτελεί το διαχρονικό καμάρι της περιοχής και μόλις κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημά της στις τελευταίες τρεις σεζόν.
Στην ουσία, ο Ριτσέτα θέλει να φτιάξει μια ομάδα που θα αποτελεί σύμβολο του μπασκετικού ιταλικού νότου. Ο οποίος είχε κάποιες σποραδικές επιτυχίες με τη Σάσαρι, τη Ρέτζιο Καλάμπρια, παλιότερα με την Καζέρτα, αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί με το Μιλάνο, τη Μπολόνια, το Τρεβίζο, ακόμα και την Καντού. Σ’ αυτό το συναίσθημα θα χτυπήσει για να μαζέψει κόσμο.
Ο άνθρωπος που τον έφερε σ’ επαφή με τον Σακίλ Ο’Νιλ είναι ο Νταν Ντόιλ. Πρώην πια διευθυντής του Ιντιτούτου του Διεθνούς Αθλητισμού με τον βαρύγδουπο τίτλο και την σκοτεινή χρηματοδότηση, ένα πρότζεκτ που έπεσε στα βράχια και επέφερε την καταδίκη του για 18 κατηγορίες που αφορούν ξέπλυμα χρήματος το 2016, ο Ντόιλ φαίνεται ότι βρήκε τα χρήματα για να προωθήσει τις ιδέες του. Εκμεταλλεύθηκε τις γνωριμίες που είχε αποκτήσει από το μπάσκετ (και λόγω του πατέρα του, που ήταν επαγγελματίας στο ΝΒΑ τη δεκαετία του 1970) ήταν αυτός που «μεγάλωσε» την ιδέα του Ριτσέτα για μια μπασκετική δύναμη στον ιταλικό νότο.
O Σακίλ Ο’Νιλ δεν ήταν παρών στη συνέντευξη. Το όνομά του αναφέρθηκε πολλές φορές, όμως ο ρόλος του δεν ξεκαθαρίστηκε. Και τη… σκόνη του, βέβαια, να πάρει η Νάπολι, κερδισμένη θα’ ναι. Στόχος πρώτος είναι να μεγαλώσει το brand, ώστε να γίνει υπολογίσιμο και στους Αμερικανούς μπασκετόφιλους με ιταλικές ρίζες. Είναι γνωστό δα ότι οι περισσότεροι μετανάστες στις ΗΠΑ προέρχονται από το νότο.
Πώς θα γίνει αυτό; Με φιλικούς αγώνες με ομάδες του NBA ή της G-League, με αναφορές και συνεντεύξεις του Σακίλ, ο οποίος είναι πολύ ενεργός και στα social media, αλλά και στα «συμβατικά» ΜΜΕ. Το αν ο Σακίλ θα διαθέσει κεφάλαια και πόσα, δεν έχει διευκρινιστεί. Και, όπως φαίνεται, δεν είναι και το πρώτο ζητούμενο. Λεφτά υπάρχουν. Ο Ριτσέτα έχει αρκετά για να υλοποιήσει μόνος του το πρώτο σκέλος.
Το οποίο είναι απλό: Άνοδος ραγδαία στο ιταλικό μπασκετικό κατεστημένο. Για την ώρα δεν έχει αποσαφηνιστεί αν η ομάδα θέλει να πάρει μέρος στο FIBA Europe Cup, τη μοναδική διοργάνωση που δεν έχει ανακοινώσει συμμετοχές. Ενδεχομένως να είναι και επιβαρυντικό αυτό, για μια ομάδα που τερμάτισε τόσο κάτω φέτος. Η επιλογή του κόουτς, πάντως, λέει πολλά.
Ο Αλεσάντρο Μάγκρο θεωρείται από τα νέα αστέρια. Στα 43 του έχει να επιδείξει μια εξαιρετική πορεία με τη Μπρέσια, την οποία πήρε το 2021 τελευταία στη βαθμολογία και έβαλε τις βάσεις δημιουργίας της ομάδας που πήρε το κύπελλο το 2023 και έφτασε φέτος μέχρι τον τελικό του ιταλικού πρωταθλήματος. Ο ίδιος, βέβαια, είχε αποχωρήσει το περασμένο καλοκαίρι για ένα άλλο φιλόδοξο πρότζεκτ, αυτό της λιθουανικής Γουλβς. Έχει, επίσης, διεθνή εμπειρία από Ρωσία (Λοκομοτίβ Κούμπαν) και Πολωνία (Νταμπρόβα Γκόρνικ).
Αυτή η επιλογή δείχνει ότι η ομάδα θέλει να χτιστεί, όχι να δημιουργηθεί με ακριβά υλικά. Με τα λεφτά που υπάρχουν θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει ένα μπαμ, αλλά ο Ριτσέτα και η ομάδα του θέλουν να το πάνε αργά και σταθερά. Στους άμεσους στόχους είναι και η δημιουργία γηπέδου με πενταψήφιο αριθμό θέσεων, καθώς το «Παλαμπαρμπούτο» των 5.500 θέσεων μπορεί να καλύψει μόνο το αρχικό μέρος του σχεδίου.
