MENU

Τελείωσε το Φάιναλ-8 και ο Ολυμπιακός θριάμβευσε, κερδίζοντας τον Παναθηναϊκό σε άλλο ένα ματς τίτλου. Οι «ερυθρόλευκοι» καθ’ όλη την διάρκεια του τριημέρου είχαν πολύ σοβαρή εικόνα, έδειξαν κατάλληλα προετοιμασμένοι, όχι μόνο αγωνιστικά αλλά και ψυχολογικά και τελικά πήραν το τρόπαιο.

Εικόνα των τελευταίων εβδομάδων

Δεν πρέπει πάντως να προκαλεί έκπληξη το αποτέλεσμα, ούτε σημαίνει ότι στο τέλος της χρονιάς το αποτέλεσμα θα είναι ίδιο, είναι όμως η φωτογραφία της στιγμής. Εδώ και 2-3 εβδομάδες ο Ολυμπιακός βρίσκεται σε εμφανή άνοδο στην απόδοση του, ενώ αντίθετα ο Παναθηναϊκός κάνει κοιλιά. Αυτά είναι αναμενόμενα, με βάση τον προγραμματισμό των δύο ομάδων και αν κρίνουμε από τις δηλώσεις του Αταμάν, ο Τούρκος δεν τρελάθηκε για να πάρει το κύπελλο.

Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, από τότε που έκανε την προσθήκη του Ράιτ, κάλυψε και τον κενό του Μιλουτίνοφ και μαζί με τους Λονγκ και Πέτρουσεφ, γέμισε από παίκτες. Παίκτες, ετοιμοπόλεμους, που μπορούσαν να μπουν να παίξουν. Τα ροτέισον έφτιαξαν, οι λύσεις ήταν ξανά αρκετές και ο Ολυμπιακός, άρχισε να παίζει ξανά το μπάσκετ που θέλει ο προπονητής του. Ναι, μπορεί ποιοτικά να μην είναι στο ίδιο επίπεδο με πέρσι, αλλά η φιλοσοφία και η τακτική είναι εκεί. 

Στον τελικό, ο Γιώργος Μπαρτζώκας κέρδισε ξεκάθαρα στην μάχη των πάγκων, αφού εγκλώβισε τον Παναθηναϊκό με την εξαιρετική άμυνα του, σε ένα παιχνίδι αυστηρά πέντε εναντίον πέντε. Πάνω στον Ναν, πήγε ο πάρα πολύ καλός Ουόκαπ, που με την απαραίτητη βοήθεια των ψηλών, είτε στις drop άμυνες, είτε στις αλλαγές, κατέστησαν σαφές στον Αμερικανό παικταρά, ότι θα πρέπει να ματώσει για να σκοράρει. Οδηγώντας τον μέσα στην ρακέτα και πέφτοντας πάνω στους ψηλούς ο Ναν, θα έπρεπε να αποφασίσει για το τι θα κάνει, κάτι που μέχρι σήμερα είναι το ψεγάδι του και τον οδήγησε σε τρία λάθη.

Ο Φαλ ήταν εκπληκτικός, όσες φορές χρειάστηκε να αλλάξει σε σκριν και να βγει απέναντι σε κοντό παίκτη, δημιουργώντας ένα τείχος, για να έρθει στην συνέχεια ο Ράιτ με τον Πέτρουσεφ να τελειώσουν την δουλειά. Οι δύο νεοφερμένοι παίκτες του Ολυμπιακού, έχουν φέρει ξεκάθαρα φρέσκο αέρα στην ομάδα και έχουν ανανεώσει τα κύτταρα του συνόλου. Ο Σέρβος είναι τρομερά ποιοτικός, όλες του οι επαφές με την μπάλα είναι αριστοτεχνικές και με το ύψος του βοηθάει τον εκάστοτε σέντερ να ελέγξει τα ριμπάουντ. Από την άλλη ο Ράιτ, προσφέρει την απαραίτητη ένεση ενέργειας και αθλητικότητας που χρειαζόταν η ομάδα του, και είναι εντυπωσιακό το πόσο έτοιμος ήταν για να μπει και να παίξει άμεσα σε αυτό το επίπεδο.

Μονοδιάστατος και κουρασμένος

Από την άλλη μεριά ο Παναθηναϊκός, συνέχισε τις κακές εμφανίσεις του τελευταίου καιρού, επιβεβαιώνοντας ότι βρίσκεται σε μια περίοδο ντεφορμαρίσματος. Προφανώς πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζει η ανετοιμότητα του Σλούκα αλλά και απουσία του Βιλντόζα. Απέναντι στην άμυνα αλλαγών του Ολυμπιακού, ο μόνος που είχε το καθαρό μυαλό να δει τις σωστές πάσες στα μισμάτς ήταν ο Έλληνας γκαρντ, όμως ήταν εμφανές ότι δεν είναι στο 100% και ο Ολυμπιακός χτυπούσε επάνω του στην άμυνα.

Ένα άλλο κομμάτι που υπάρχει εδώ και καιρό είναι η αλήθεια σε συζήτηση, είναι η διαχείριση του ρόστερ από τον Αταμάν. Ο Τούρκος προπονητής, έπαιξε και πάλι με κλειστό ροτέισον, με τον Μήτογλου να παίζει 37 λεπτά, τους Γκραντ και Ναν από 30 και 31 και τον Λεσόρ στα 29. Σαν να μην έφτανε αυτό, στην επίθεση έδωσε και πάλι την μπάλα στα χέρια του Ναν, έχοντας μια στατική ομάδα και απόλυτα προβλέψιμη. 

Στο προηγούμενο μπλογκ, μετά την νίκη επί της Φενέρ είχαμε γράψει το παρακάτω απόσπασμα: «Παρά την νίκη, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτός ο τρόπος επίθεσης δεν είναι ενδεδειγμένος για τον Παναθηναϊκό και δεν θα τον πάει μακριά».

 Όσο περνάει ο καιρός, οι άμυνες θα διαβάζουν ακόμα καλύτερα το παιχνίδι του Ναν και ο Αμερικανός θα βρίσκει περισσότερες δυσκολίες. Λόγω της απουσίας του Σλούκα, οι πράσινοι, έμαθαν να παίζουν έτσι τον τελευταίο καιρό και ακόμα και χθες, υπήρχαν στιγμές με τον Σλούκα στο παρκέ να παίζει μακριά από την μπάλα, με τον Ναν να παίρνει τις αποφάσεις. Αν δεν μπουν περισσότεροι παίκτες στην εξίσωση, να μοιραστούν κάπως οι κατοχές, ο Παναθηναϊκός δεν θα αντέξει να παίζει σε αυτόν τον μαραθώνιο αγώνων με 6-7 παίκτες και οι υπόλοιποι να είναι κομπάρσοι.

Τέλος, αν θέλουμε να συνοψίσουμε την εικόνα του Παναθηναϊκού αυτό το τριήμερο, μπορούμε απλά να δούμε την φάση στο τέλος της 3ης περιόδου. Ο Λεσόρ έχει κερδίσει βολές στα 6.8 δεύτερα πριν την λήξη. Ο Αταμάν βάζει τον Καλαιτζάκη για την άμυνα. Ο Γάλλος χάνει και τις δύο βολές, ο Φαλ παίρνει το ριμπάουντ, οι παίκτες του Ολυμπιακού αλλάζουν τρεις(!!) πάσες και ο Παπανικολάου βγαίνει… οφσάιντ για ένα εύκολο λέι απ. Από αυτό μπορεί να καταλάβει κάποιος την συγκέντρωση, με τον Σλούκα να φωνάζει από τον πάγκο, παίξτε με μυαλό.

Προφανώς δεν πέφτουμε από τα σύννεφα με τον τρόπο που διαχειρίζεται τους παίκτες του ο Αταμάν. Εδώ και χρόνια αυτό κάνει και έτσι πήρε δύο Ευρωλίγκες. Θα πάει με τους σταρ του, μέχρι το τέλος, ακόμα και αν χρειαστεί να παίξουν 40 λεπτά. Αυτό μπορεί να γίνεται στα κρίσιμα παιχνίδια, αλλά για να φτάσουν μέχρι εκεί, θα πρέπει να υπάρχει φρεσκάδα, κάτι που με ροτέισον 7 παικτών μόνιμα, δεν μπορεί να γίνει.
 

Νίκησε κατά κράτος στην τακτική ο Μπαρτζώκας, τον μονοδιάστατο, χωρίς ιδέες Παναθηναϊκό