MENU

Δεύτερη αγωνιστική της Basket League για τους αιώνιους. Με κοινές πορείες σε επίπεδο αγώνων που δίνουν. Ακόμη και στις νίκες που έχουν σημειώσει μέχρι τώρα, σε πρωτάθλημα και Euroleague. Η μεγάλη διαφορά, βέβαια, το… μαξιλαράκι του Ολυμπιακού λόγω των επικρατήσεων επί του αιώνιου. Στην αντίπερα όχθη αυτό έφερε έξτρα πίεση.

Ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα με 11 νέους παίκτες, με τραυματισμούς απ’ την πρώτη μέρα της σεζόν ουσιαστικά, με νέο προπονητή. Και βρισκόμαστε ακόμη στον Οκτώβριο, δηλαδή αρχή της σεζόν. Ο Ολυμπιακός απ’ την άλλη, ίδιος προπονητής, ίδια φιλοσοφία, βασικοί άξονες του rotation κανονικά στην ομάδα. Ουσιαστικά ένα σύνολο δουλεμένο μια τριετία, παρά τις απώλειες που είχε το καλοκαίρι. Ακόμη και οι Γκος-Μιλουτίνοφ που αποκτήθηκαν ως σημαντικές κινήσεις, σε γνώριμο περιβάλλον βρίσκονται.

Ξενίζει λοιπόν ο τρόπος αντιμετώπισης των καταστάσεων απ’ τους δύο προπονητές. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας σε ένα σύνολο με αυτοματισμούς, δείχνει να χάνει τον έλεγχο. Η συμπεριφορά του μετά τις τελευταίες αναμετρήσεις, φανερώνει έναν αδικαιολόγητο πανικό. Μια πρόθεση που γίνεται ξεκάθαρη, να αναζητήσει δικαιολογία για όλα. Από τους τραυματισμούς, τη δυσκολία στην εξασφάλιση μιας νίκης, ή στην ήττα που είχε κόντρα στην Μπαρτσελόνα.

Απ’ την άλλη ο νεοφερμένος Εργκίν Αταμάν, εκείνος που άφησε την ασφάλεια της Εφές όπου είχε το θρόνο του βασιλιά, για να εργαστεί σε έναν απ’ τους δυσκολότερους και απαιτητικότερους πάγκους της Ευρώπης. Με τη φιλοδοξία να είναι αυτός που θα επαναφέρει τον Παναθηναϊκό στην κορυφή, από τα… τάρταρα στα οποία βρέθηκε τα τελευταία χρόνια. Η ομάδα του δεν «τραβάει» μέχρι τώρα, πράγμα λογικό καθώς είναι εντελώς νέο σύνολο. Όχι απλά δεν αναζητά την παραμικρή δικαιολογία, αλλά ασκεί και σκληρή κριτική στην ίδια του την ομάδα! Λες και είναι όλοι μαζί μια πενταετία τώρα.

Αμφότεροι είναι προφανές πως δεν σκέφτονται ιδιαίτερα. Εξωτερικεύουν τις σκέψεις τους. Η σύγκριση στο συγκεκριμένο τομέα, έρχεται να δείξει ίσως την αυτοπεποίθηση που έχει ο Τούρκος, στοιχείο που προφανώς λείπει απ’ τον Μπαρτζώκα. Παρότι μιλάμε για δύο επιτυχημένους σε κάθε περίπτωση προπονητές.

Βράδυ Παρασκευής, τελείωσε ο αγώνας στο ΣΕΦ. Εκεί όπου ο Ολυμπιακός ηττήθηκε απ’ την Μπαρτσελόνα, με τον Μπαρτζώκα να τα ρίχνει στην κούραση λέγοντας μεταξύ άλλων: «Αυτό είναι απάνθρωπο για όλους. Παρασκευή, Κυριακή, Τρίτη, Πέμπτη. Πέφτει και το επίπεδο του μπάσκετ. Αυτό είναι για όλους, αλλά πρέπει και να το ευχαριστιόμαστε. Εδώ τι να ευχαριστηθείς; Τί να βελτιώσεις; Η ομάδα θα κάνει πολλές μεγάλες νίκες, σίγουρα θα κάνει και ήττες. Ας μείνουμε με την περσινή και την προπέρσινη φιλοσοφία, ότι κάθε παιχνίδι είναι ξεχωριστό. Ο Γουόκαπ έπρεπε να παίζει 20 λεπτά σύμφωνα με τις εξετάσεις του».

Οι δηλώσεις του κόουτς Μπαρτζώκα έγιναν στη συνέντευξη Τύπου και όχι στο flash interview. Απαραίτητη σημείωση, καθώς του έδινε κάποια λεπτά να έχει πιο συγκροτημένη και να μην παρασυρθεί από το… αίμα που βράζει με το τέλος ενός αγώνα.

Μία μέρα μετά, βράδυ Σαββάτου. Ο Εργκίν Αταμάν κάνει δηλώσεις αμέσως μετά το τέλος του αγώνα στο Περιστέρι. Τον ρωτούν για την κόπωση που ίσως υπάρχει, καθώς δεν είχαν περάσει ούτε 48 ώρες απ’ το ματς Euroleague των Πράσινων με την Μπάγερν. Τί απάντησε;  

«Δεν είναι δικαιολογία για τις ομάδες της EuroLeague. Δεν είναι πρόβλημα ότι παίζουμε σε 48 ώρες. Είναι πρόβλημα ότι δεν πήραμε τίποτα από τα πόιντ γκαρντ. Το να παίξεις μπάσκετ χωρίς πόιντ γκαρντ, χωρίς οργάνωση, χωρίς pick-n-roll. Για μένα, είναι πολύ δύσκολο. Ο Βιλντόζα έπαιξε χάλια σε ακόμα ένα παιχνίδι! Είναι σπουδαίος παίκτης και ελπίζω ότι θα βρει ρυθμό. Ο Σλούκας είναι πολύ σημαντικός για εμάς, ελπίζω να επιστρέψει αυτή την εβδομάδα».

Μηδέν δικαιολογία. Μηδέν ελαφρυντικό. Μηδέν «ναι μεν αλλά». Ούτε είμαστε νέα ομάδα, ούτε έχουμε τραυματισμούς, παίξαμε πριν δύο μέρες. Τίποτα. Μάλιστα η δικαιολογία θα ήταν ευκολότερη, απ’ τη στιγμή που η ομάδα του νίκησε. Διότι κανείς δε θα του έλεγε «έχασες απ’ το Περιστέρι και ψάχνεις να ρίξεις αλλού τις ευθύνες;».

Τα ίδια ακριβώς είχαν συμβεί και λίγες μέρες νωρίτερα. Ο Μπαρτζώκας μετά το παιχνίδι στην έδρα του Άρη, μιλούσε για διαιτησία και… σκληρό τρόπο παιχνιδιού απ’ τους Θεσσαλονικείς. Ο Αταμάν έλεγε πως η ομάδα του είναι έτοιμη και απλά έπαιξε χάλια, χωρίς φυσικά να θίξει στο οτιδήποτε την αγωνιστική φιλοσοφία του Αμαρουσίου.

Τα επιπλέον σχόλια μάλλον είναι περιττά. Δεν είναι γνώμη άλλωστε, είναι δεδομένα. Ένα κι ένα κάνουν δύο, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν. Δηλώσεις των δύο, συμπεριφορά των δύο. Με κοινό παρονομαστή, τον αυθορμητισμό στις αντιδράσεις και την έκφραση σκέψης, δίχως… φίλτρα.

Αυτό το «άφιλτρο» λοιπόν, φανέρωσε έναν προπονητή με αρκετές ανησυχίες και ανάγκη αναζήτησης δικαιολογίας, παρότι η ομάδα του είναι μαζί τρία χρόνια. Ο άλλος νεοφερμένος στη χώρα και στην ομάδα του, έχοντας αλλάξει όλο το ρόστερ σχεδόν και αναζητώντας ακόμη και τώρα το κάτι επιπλέον, δεν δέχεται ούτε καν τις δικαιολογίες που του… προσφέρονται ως απόλυτα λογικές και ορθές.

Ο ένας ψάχνει απεγνωσμένα δικαιολογίες, ο άλλος δε θέλει να τις ακούσει