Όταν έφτασε η στιγμή της κατάκτησης του πρωταθλήματος για τον Παναθηναϊκό η Πέννυ Ρόγκα ένιωσε ότι αυτή η στιγμή δεν αξίζει μόνο σε ένα άτομο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας ή μία αρχηγός καλεί συμπαίκτες ώστε να σηκώσουν παρέα το τρόπαιο αλλά αυτή τη φορά ήταν λίγο διαφορετικά τα πράγματα.
Ήταν κοινό μυστικό ότι η τριάδα Χατζηευστρατιάδου, Κωνσταντίνου, Σάμανταν δε θα συνεχίσουν στον Παναθηναϊκό. Μάλιστα, ήταν γνωστό ότι οι δύο πρώτες οδεύουν προς ερυθρόλευκη μεριά ενώ η Κροάτισσα προς τον Πανιώνιο. Και φυσικά εφόσον αυτό ήταν ήδη γνωστό και λίγο παραέξω δε γινόταν να μην είναι γνωστό και εντός των αποδυτηρίων. Αν ο Πανιώνιος δεν φημίζεται για κάποια «αιώνια έχθρα» με τον Παναθηναϊκό προφανώς δε συμβαίνει το ίδιο και με τον Ολυμπιακό.
Το ότι η αρχηγός του Παναθηναϊκού σήκωσε το τρόπαιο παρέα με δύο παίκτριες που έχουν ήδη συμφωνήσει με τον Ολυμπιακό και από την επόμενη μέρα θα είναι μεγάλες αντίπαλοι είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο και μοναδικό που δύσκολα θα ξαναδούμε σε κάποιο άλλο άθλημα. Σαφώς και όταν παίζει κανείς τελικό και ετοιμάζεται να στεφθεί πρωταθλητής ή πρωταθλήτρια δε σκέφτεται το αύριο παρά μόνο τη στιγμή. Αυτό και έκαναν άλλωστε οι αθλήτριες του Παναθηναϊκού.
Εξάλλου η συμβολή τους όχι μόνο στη σεζόν που μόλις ολοκληρώθηκε αλλά όλα τα χρόνια που φόρεσαν τα πράσινα είναι κάτι περισσότερο από πολύτιμη, ίσως να λογίζεται και ως αρχή και τέλος αυτής της πορείας προς τα τέσσερα πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο σε πέντε χρόνια. Άλλωστε οι κυρίες αυτές χαρακτηρίζονται και από ήθος και αξιοπρέπεια εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων πόσω μάλλον η Ρόγκα που πήρε την πρωτοβουλία για αυτή την κίνηση καθώς ως αρχηγός θα μπορούσε απλά να σηκώσει το τρόπαιο χωρίς να της πει κανείς τίποτα. Ειδικά με την απίστευτη ιστορία της και τις μεγαλοπρεπείς νίκες της εντός αλλά κυρίως εκτός αγωνιστικών χώρων.
Αυτή η απονομή δεν είναι ακριβώς fair play, μάλλον not even close σε αυτό. Είναι μια χαρακτηριστική εικόνα για το ότι μια ομάδα αποκτά μοναδικούς δεσμούς στο πέρασμα των χρόνων όταν οι αθλήτριες μοιράζονται τον πόνο, τον κόπο και τον ιδρώτα τους κάθε μέρα. Και επίσης μια απόδειξη ότι δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν αλλά περισσότερο έχουν να μοιραστούν. Αυτό είναι κάτι που όλοι μπορούν να έχουν υπόψιν όταν οι κυρίες αυτές θα επιστρέψουν ως αντίπαλοι. Η ζωή συνεχίζεται και όπως λέει το κλισέ «ουδείς αναντικατάστατος». Εξάλλου οι στιγμές που πρόσφεραν Χατζηευστρατιάδου, Κωνσταντίνου, Σάμανταν και φυσικά και η Ρόγκα έχουν γράψει και δεν ξεγράφουν και αυτό το ξέρουν και το νιώθουν πάνω από όλα οι ίδιες.
