"Αθάνατος" αναφωνούν στο άκουσμα του ονόματος του όσοι θυμούνται τη δράση του Γεώργιου Κατσάνη, διοικητή της 33ης Μοίρας Καταδρομών στην Κύπρο, που πολέμησε σαν λιοντάρι και έπεσε από τα ύπουλα πυρά του «Αττίλα» στις 21 Ιουλίου 1974 στον Αγιο Ιλαρίωνα, στην περιοχή της Κυρήνειας. Μόλις τη δεύτερη μέρα της τουρκικής εισβολής...
Ο Κατσάνης ήταν μόλις 37 ετών όταν χτυπήθηκε από τα πυρά των εχθρών. Υπήρξε αθλητής του Ηρακλή από τα 14 του, με καλές επιδόσεις στα 100 μέτρα (αυτό ήταν το καλό του αγώνισμα), στα 200 μέτρα, στο μήκος και στις σκυταλοδρομίες. Στα 18 του μπήκε στη Σχολή Ευελπίδων και ξεκίνησε στρατιωτική καριέρα, ώσπου ζήτησε, όπως έγραψε η εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", τη μοιραία μετάθεση στην Εθνική Φρουρά, το 1973, με το βαθμό του ταγματάρχη.
«Ηταν καταϊδρωμένος και το πρόσωπό του ήταν μαύρο από την επαφή στα καψαλισμένα θάμνα», θυμάται το τελευταίο πρωινό της ζωής του Κατσάνη ο Σπ. Παπαγεωργίου στο βιβλίο του «Πεθαίνοντας στην Κύπρο»: «Τον τύλιγαν πού και πού οι καπνοί που έρχονταν από πιο κάτω. Κρατούσε αυτόματο και είχε στη ζώνη του χειροβομβίδες. Εδινε φωναχτά οδηγίες στους στρατιώτες του. Κάποιοι από αυτούς θυμούνται ότι τα τελευταία του λόγια ήταν : "Θα τους τσακίσουμε, παιδιά, να είσαστε σίγουροι. Σε 5 λεπτά θα είμαστε απάνω".
»Ακουσε, όμως, κάποιους να του φωνάζουν από απέναντι: "Μη χτυπάτε, είμαστε Ελληνες, κύριε Κατσάνη". Προχώρησε δίχως προφυλάξεις και χτυπήθηκε αλύπητα από τουρκικά πυρά, θύμα μπαμπεσιάς των εχθρών, που (όπως αποδείχθηκε αργότερα) είχαν συλλέξει ονόματα και φωτογραφίες των Ελλήνων αξιωματικών. "Μη φοβάστε, θα πέσουμε, αλλά δεν θα φύγουμε, να σας αφήσουμε στα χέρια των Τούρκων", έλεγε στον φίλο του Τεύκρο Χειμώνα από την Κυρήνεια. Οι στρατιώτες του Κατσάνη προσπάθησαν να πάρουν το άψυχο κορμί του διοικητή τους, έδωσαν μάχη σε θερμοκρασία 42 βαθμών υπό σκιάν, αλλά δεν τα κατάφεραν». Το πτώμα του ήρωα Κατσάνη έμεινε άταφο στο χώμα του Πενταδάκτυλου. Το στρατόπεδο της Δ' Μοίρας Καταδρομών στη Ρεντίνα Θεσσαλονίκης και της 35ης Μοίρας Καταδρομών στο Σταυροβούνι της Κύπρου φέρουν και σήμερα το όνομά του.
Όπως το φέρει και το κλειστό γυμναστήριο της ομάδας βόλεϊ του ιστορικού Ηρακλή, ο οποίος έχει γαλουχήσει και έναν ακόμη ήρωα, τον Γεώργιο Ιβάνωφ, ο οποίος επίσης προσέφερε το αίμα του για την πατρίδα. Προφανώς και για αυτή την προσφορά στην πατρίδα ο ιστορικός σύλλογος "κυνηγήθηκε" τόσο πολύ...
