MENU

Λίγες ημέρες πριν από το ιστορικό διπλό στο «Γουάιτ Χαρτ Λέιν», ο ΠΑΟΚ είχε «κολλήσει» στο 0-0 με την Κέρκυρα. Δεν βλεπόταν!

Τρία βράδια μετά την υπερβατική νίκη στο Ντόρτμουντ το 2015, ο Δικέφαλος δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του σε μία ακόμα «λευκή» ισοπαλία στην Λιβαδειά!

Μερικά 24ωρα μετά την ιστορική πρόκριση στο «Χάιμπουρι» επί της Αρσεναλ, οι ασπρόμαυροι προσγειώθηκαν απότομα στην ελληνική καλτ πραγματικότητα με ένα χιτσκοκικό 3-3 στον Κορυδαλλό απέναντι στην Προοδευτική!

Η εξίσωση διαβάζεται και αντίστροφα. Ο Παναθηναϊκός την σεζόν του Γουέμπλεϊ, την σεζόν που έφτασε μία ανάσα από το Κύπελλο Πρωταθλητριών τερμάτισε τρίτος στο πρωτάθλημα. Την σεζόν 1984-85, όταν έφτασε ως τα ημιτελικά της ίδιας διοργάνωσης, το πρωτάθλημα πήγε στον ΠΑΟΚ! 

Η ανίκητη αρμάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου, που κατέκτησε αήττητο πρωτάθλημα και έκανε νταμπλ, επίτευγμα μοναδικό στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, το φθινόπωρο της ίδιας σεζόν έχασε δύο φορές από την Βίντι και δέχθηκε τέσσερα γκολ στην Τούμπα από την ΜΠΑΤΕ Μπόρισοφ!

Το κάζο στην Λευκωσία για τον ΠΑΟΚ είναι μεγάλο. Πολύ μεγάλο. Είναι στραπάτσο, είναι νίλα, είναι χαστούκι, είναι ναυάγιο, βάλτε ότι χαρακτηρισμό θέλετε. Όχι, τόσο γιατί ηττήθηκε από την Ομόνοια. Όσο, γιατί ηττήθηκε από αυτή την Ομόνοια.

Την Ομόνοια που είχε να κερδίσει εδώ και δύο μήνες, την Ομόνοια με τις απανωτές γκέλες απέναντι σε Ομόνοια Αραδίππου, Ολυμπιακό Λευκωσίας, Νέα Σαλαμίνα, Δόξα Κατωκοπιάς, την Ομόνοια των τριών γκολ στα τελευταία οκτώ επίσημα παιχνίδια, την Ομόνοια που είχε στο μυαλό της το επερχόμενο ντέρμπι με τον ΑΠΟΕΛ, την Ομόνοια του 17χρονου Λοΐζου, του 19χρονου Κακουλή και του 19χρονου Τζιωνή.

Αυτό, ναι. Είναι αποτυχία και μάλιστα χοντρή. Ο ΠΑΟΚ τα θαλάσσωσε!

Ένα λεπτάκι όμως. Ακόμα κι αν ο ΠΑΟΚ, έκανε το αυτονόητο (βάσει συνθηκών) και κέρδιζε στην Λευκωσία, θα χρειαζόταν άλλη μία μικρή υπέρβαση. Να κερδίσει την επόμενη Πέμπτη την (ισόβαθμη της Μπαρτσελόνα στην La Liga) Γρανάδα, για να περάσει στους 32. Κι ο ΠΑΟΚ, όπως έχει δείξει η σύγχρονη ιστορία, έχει αποδείξει ότι στους «ευρωπαϊκούς» τελικούς (ειδικά) στην Τούμπα δεν τα πολυκαταφέρνει.

Το αστείο είναι ότι η συγκεκριμένη ομάδα δεν έχει να απολογηθεί για τίποτα και σε κανέναν. Ο ΠΑΟΚ της λιτότητας κέρδισε σε ένα δίμηνο Μπεσικτάς, Μπενφίκα, Αϊντχόφεν! Έφτασε το ευρωπαϊκό ταβάνι του, απλώς… δεν κατάφερε να το τρυπήσει. Κανείς δεν χρειάζεται να απολογείται, επειδή δεν ξεπέρασε τον εαυτό του.

Αν το δει κανείς ψυχρά, λογιστικά, υλικά, η συγκεκριμένη ομάδα το καθήκον της, το έπραξε. Μπήκε σε ομίλους, έφερε σε μπόνους της ΟΥΕΦΑ πάνω από 15 εκατομμύρια ευρώ, η μείωση της τρύπας από το FFP είναι και δικό της έργο. Η ίδια δημιούργησε ακόμα μεγαλύτερες προσδοκίες, αλλά η ίδια τις γκρέμισε. Με χρηματιστηριακούς όρους, θα έλεγε κανείς ότι η αγορά από μόνη της έκανε σε βάθος χρόνου τις διορθώσεις, έφερε την λογική εξισορρόπηση. 

Κι όλα αυτά ενώ μεσούσης της σεζόν δέχθηκε σαρωτικές αλλαγές, που την τάραξαν συθέμελα. Είδε παίκτες της που ήταν βασικοί άξονες να αποχωρούν (Πέλκας, Άκπομ, Λημνιός, Λέο Μάτος), είδε να έρχονται παίκτες που δεν έκαναν προετοιμασία, αλλά έπρεπε να ενσωματωθούν άμεσα στον βασικό κορμό (Μουργκ, Τσόλακ, Ουαγκέ), υποδέχθηκε παίκτες μετά από πολύμηνη αποχή για διάφορους λόγους (Βιεϊρίνια, Αουγκούστο) βίωσε την αλλαγή προπονητή, την αλλαγή φιλοσοφίας και την αλλαγή τακτικού σχηματισμού και αυτό που λέγεται οικονομικός εξορθολογισμός με πτώση μπάτζετ και προγραμματισμό για χτίσιμο νέας ομάδας.

Αν το δει κανείς, εντελώς ψυχρά, για μία ομάδα που βίωσε μία τόσο ταραγμένη περίοδο, η απώλεια της πρόκρισης στους 32 του Europa League την προτελευταία αγωνιστική, δεν είναι κάτι παράλογο. Παράλογο ίσως είναι ο θρίαμβος επί της Μπεσίκτας σε αγώνα δίχως αύριο (κυριολεκτικά όμως), η πρόκριση επί του μεγαθήριου που λέγεται Μπενφίκα, η τεσσάρα στην Αϊντχόφεν.

Ο ΠΑΟΚ δεν είναι για τα… μπάζα επειδή ηττήθηκε από τα δεύτερα της Ομόνοιας, ούτε είναι μία ομάδα στην οποία όλα πάνε ρολόι. Είναι ένα work in progress, μία ομάδα που αναδομείται, με άλλα υλικά, άλλο τρόπο σκέψης κι άλλη λογική. Μία ομάδα που ακόμα… μπουσουλάει και βγάζει παιδικές ασθένειες. Μία ομάδα με πολύ ορατά, συγκεκριμένα προβλήματα στελέχωσης, μία ομάδα με αδυναμίες, ατέλειες, ανορθογραφίες. Μία ομάδα που πρέπει να βρει τον βηματισμό της και να αποφασίσει για την στρατηγική της σε βάθος χρόνου.

Ο ΠΑΟΚ είναι η ομάδα που εμφάνισε το φαινόμενο που λέγεται Χρήστος Τζόλης και ο οποίος μέσα σε ένα τετράμηνο, από τα 18 του κιόλας, ξεπέρασε σε ευρωπαϊκά γκολ τον Γιώργο Κούδα, αλλά και η ομάδα που δεν παίρνει τίποτα από τους σέντερ-φορ της, που αδυνατούν να «γεμίσουν» την αντίπαλη περιοχή.

Ο ΠΑΟΚ είναι η ομάδα που βρήκε σχεδόν τσάμπα στα «σκουπίδια» της Μπενφίκα τον Άντρια Ζίβκοβιτς, αλλά και η ομάδα που ψάχνοντας τον αντί-Πέλκα, βρήκε έναν παίκτη (Τόμας Μουργκ) που μοιάζει σαν δύο σταγόνες νερό με τον Σέρβο εξτρέμ σε στιλ, ρόλο, κοψιά, ύφος, κι ως εκ τούτου ακυρώνεται.

Ο ΠΑΟΚ είναι μία ομάδα που έχει τρεις αξιοπρεπείς τερματοφύλακες, αλλά κανέναν που του να του δίνει απόλυτη σιγουριά, ότι από αυτόν ξεκινάει η ομάδα.

Ο ΠΑΟΚ είναι μία ομάδα που έχει τρεις πρωτοκλασάτους (Βαρέλα, Κρέσπο, Ίνγκασον) κι έναν εξελίξιμο (Μιχαηλίδη) στόπερ, αλλά κανέναν σε ηγετική σεζόν.

Ο ΠΑΟΚ είναι μία ομάδα που οι ακριβότερες μεταγραφές του τα τελευταία χρόνια, είναι εντελώς ανενεργοί, παροπλισμένοι ή ελλειμματικοί σε απόδοση (Λέο Ζαμπά, Εσίτι, Τσόλακ).

Ο ΠΑΟΚ είναι μία ομάδα που οι δύο ακριβότερες καλοκαιρινές προσθήκες (πλην του Τσόλακ που ήρθε τέλη Σεπτεμβρίου) είναι δύο παίκτες (Περέιρα, Νινούα) που δεν ήρθαν ως άμεσες ενέσεις ποιότητας, αλλά ως δύο πρότζεκτ για το μέλλον, που πρέπει να δουλευτούν.

Ο ΠΑΟΚ, όσο κι αν φρέσκαρε ηλικιακά τον κορμό του, είναι μία ομάδα που ειδικά από την μέση και κάτω δεν έχει παίκτες που υποστηρίζουν το μοντέρνο ποδόσφαιρο, με αθλητικότητα, ταχύτητα, έκρηξη, αλτικότητα, μέγεθος, (Σβαμπ, Ελ-Καντουρί, Μπίσεσβαρ, Σβιντέρσκι).

Ο ΠΑΟΚ είναι μία ομάδα που έφαγε τρεις φορές ακριβώς το ίδιο γκολ φέτος στην Ευρώπη (Κράσνονταρ, Αϊντχόφεν, Ομόνοια), με ασταθή απόκρουση του τερματοφύλακα του και πλασέ αντιπάλου σε κενή εστία, λόγω αμυντικής αδράνειας στο… ριμπάουντ.

Ο ΠΑΟΚ είναι μία ομάδα που σπατάλησε 15 κόρνερ στο Γ.Σ.Π. και άλλα 17 στις δύο αναμετρήσεις με την Κράσνοναρ δίχως να πάρει το παραμικρό. 

Το ματς της Λευκωσίας δεν διέφερε σε τίποτα από αυτό απέναντι στον Βόλο, τον Απόλλωνα Σμύρνης, τον Παναιτωλικό, τον ΠΑΣ Γιάννενα. Σε άλλα κέρδισε, σε άλλα γκέλαρε. Η σταθερά που δεν άλλαζε ήταν πως όσο πιο κλειστά έπαιζε ο αντίπαλος, τόσο πιο μπλοκαρισμένος έμοιαζε ο Δικέφαλος. Κι αυτό είναι πρόβλημα. Το 75% των εγχώριων παιχνιδιών του (θα) είναι ακριβώς έτσι.

Ο ευρωπαϊκός αποκλεισμός ενδεχομένως να επιταχύνει κάποιες αποφάσεις. Ο ΠΑΟΚ έχει ακόμα αρκετό λίπος να κάψει και έχει πολλά κομμάτια του παζλ, τα οποία δεν ταιριάζουν μεταξύ τους. Έχει όμως και μία εξαιρετική μαγιά, μια φουρνιά γηγενών που βγαίνουν μπροστά και ανταποκρίνονται πολύ καλύτερα κι από τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις κι έχει έναν προπονητή που εγγυάται συσπείρωση, νεύρο, τσαγανό, σοβαρότητα.

Και σίγουρα έχει την θηλιά του FFP πολύ πιο χαλαρή στον λαιμό του.

Αν υπάρχει ένας λόγος που ο Δικέφαλος έχει την δυνατότητα τον Ιανουάριο να προβεί σε διορθωτικές κινήσεις είναι η οικονομική ευελιξία που έφερε η φετινή ευρωπαϊκή πορεία μιας ομάδας που βρίσκεται σήμερα στο εδώλιο για τους λάθος λόγους, χωρίς να φταίει μόνο η ίδια…

Στο εδώλιο για τους λάθος λόγους...
EVENTS