Όφου το κοπέλι μου… Ήντα κάνεις, μωρέ ΟΦΗ;
Αν το Sunderland ’Til I Die έγινε μία από τις ποδοσφαιρικές σειρές που αγαπήθηκαν στο Netflix επειδή αφηγήθηκε τη σχέση μιας ομάδας με τον τόπο και τον κόσμο της, κάποιος εκεί στο Netflix ας κλείσει εισιτήριο για Ηράκλειο. Στην Κρήτη γράφεται ήδη μια ιστορία που έχει όλα όσα χρειάζεται για να γίνει σειρά.
Έχει ομάδα που ξανασηκώνεται, έναν ολόκληρο τόπο που αρχίζει πάλι να ζει μαζί της, πατεράδες που μεγάλωσαν με τον Ευγένιο Γκέραρντ και παιδιά που τώρα αποκτούν τις δικές τους αναμνήσεις. Έχει Κόντη, Ψηλορείτη, Ευρώπη, 19 εκατομμύρια απέναντι σε 282 και, κυρίως, έχει επεισόδια.
ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, ΤΣΣΚΑ Σόφιας, Ολυμπιακός, Χόφενχαϊμ. Ρε παιδιά, σιγά λίγο. Στο τέλος θα το κόψει το Netflix επειδή ο σεναριογράφος το παράκανε.
Κι όμως, όλα έγιναν. Μέσα σε λίγους μήνες ο ΟΦΗ πήρε το Κύπελλο απέναντι στον ΠΑΟΚ, σήκωσε το Super Cup απέναντι στην ΑΕΚ, πέρασε την ΤΣΣΚΑ Σόφιας με 5-0 συνολικό σκορ, πήγε στο Καραϊσκάκη και κέρδισε τον Ολυμπιακό και τώρα έριξε δύο στη Χόφενχαϊμ.
Μία φορά σκοτώνεις τον Γολιάθ και γίνεται παραμύθι. Όταν αρχίζεις να μαζεύεις Γολιάθ, έχεις φτιάξει ομάδα.
Ο Σουλεϊμάνογλου σήκωνε τρεις φορές το βάρος του...
Πάμε λίγο στα λεφτά, γιατί εδώ έχει πλάκα. 19 εκατομμύρια ευρώ η χρηματιστηριακή αξία του ΟΦΗ στο Transfermarkt και 282 εκατομμύρια της Χόφενχαϊμ. Μιλάμε για μια σχέση περίπου 1 προς 15.
Στο Transfermarkt τους χώριζαν 263 εκατομμύρια, αλλά στο Παγκρήτιο τους χώριζαν δύο γκολ και τα δύο τα έβαλε ο... φθηνός.
Ο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου έμεινε στην ιστορία ως «Ηρακλής τσέπης», σηκώνοντας πάνω από τρεις φορές το σωματικό του βάρος. Ο ΟΦΗ απέναντι στη Χόφενχαϊμ σήκωσε 15 φορές το δικό του. Άλλου είδους κιλά βέβαια, αλλά καταλαβαινόμαστε.
Και για να ξέρουμε ποια Χόφενχαϊμ συζητάμε, μιλάμε για την πέμπτη ομάδα της περσινής Bundesliga, που τερμάτισε έναν βαθμό πίσω από την πρώτη τετράδα και το Champions League. Ο ΟΦΗ την κοίταξε στα μάτια, της έριξε δύο και συνέχισε.
Η ευρωπαϊκή του πορεία μέχρι εδώ είναι ακόμη πιο τρελή: τρία παιχνίδια, τρεις νίκες, 7-0 τέρματα συνολικά, τρία clean sheets. Πέντε γκολ στην ΤΣΣΚΑ, άλλα δύο στη Χόφενχαϊμ και η εστία του ακόμη ανέγγιχτη.
Το φίδι ξαναβγήκε στην Ευρώπη και δαγκώνει.
Οι Έλληνες που οι άλλοι προσπέρασαν
Μέσα σε όλο αυτό υπάρχει μια ιστορία που γουστάρω ιδιαίτερα. Ο Κόντης έβαλε επτά Έλληνες βασικούς απέναντι στη Χόφενχαϊμ και κάμποσα από τα ονόματα της ενδεκάδας έχουν τη δική τους διαδρομή.
Μπουχαλάκης, Ανδρούτσος, Χριστογεώργος, Πούγγουρας, Αθανασίου. Ποδοσφαιριστές που πέρασαν από μεγαλύτερες ομάδες, άλλοι έχασαν χώρο, άλλοι υποτιμήθηκαν στην πορεία, άλλοι έψαχναν μια δεύτερη γερή ευκαιρία. Ο ΟΦΗ τούς έδωσε ρόλο, ευθύνη και μια ομάδα μέσα στην οποία μπορούν να ξαναδείξουν ποιοι είναι.
Και τώρα τους βλέπεις απέναντι σε ένα ρόστερ 282 εκατομμυρίων να στέκονται μια χαρά. Αυτό είναι μαγκιά στο χτίσιμο μιας ομάδας: να βρίσκεις αξία εκεί που ο άλλος σταμάτησε να κοιτάζει. Να παίρνεις παιδιά που αλλού λογίζονταν ως δεύτερες επιλογές και να τα κάνεις κομμάτια μιας ομάδας πρώτης γραμμής.
Λεφτά βρίσκεις. Ανθρώπους δύσκολα.
Ρωτάς τον Κόντη; Σου δείχνει Ψηλορείτη
Και φτάνουμε στον Χρήστο Κόντη. Στο «Μετά το 90» είχαμε γράψει πριν από τη Χόφενχαϊμ ότι ο Κόντης δείχνει πια έτοιμος για το Big Four. Είχαμε επίσης ξεχωρίσει τον ΟΦΗ ως μία από τις ομάδες που είχαν παρουσιάσει την καλύτερη εικόνα στη Super League στο ξεκίνημα της σεζόν και μάλιστα σας είπα ότι οι Κρητικοί είναι η καλύτερη ομάδα στη Super League μετά την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό.
Ήρθε η Χόφενχαϊμ και πρόσθεσε άλλη μία γερή υπογραφή.
Ο Κόντης μαζεύει πια όσα χρειάζεται ένας προπονητής για να ανέβει επίπεδο: αποτελέσματα, ποδόσφαιρο, μεγάλες βραδιές και παίκτες που μαζί του μεγαλώνουν. Κάθε φορά που νομίζεις ότι βρήκες το ταβάνι αυτού του ΟΦΗ, έρχεται το επόμενο παιχνίδι και το ταβάνι πάει λίγο ψηλότερα.
Ρωτάς τον Κόντη πού φτάνει αυτός ο ΟΦΗ; Σου δείχνει τον Ψηλορείτη.
Και στην Κρήτη, όταν η κουβέντα φτάνει σε προπονητή και ΟΦΗ, το μυαλό πηγαίνει κατευθείαν στον Ευγένιο Γκέραρντ. Μια ολόκληρη εποχή, ένα όνομα δεμένο για πάντα με τον σύλλογο και με τις μεγάλες ευρωπαϊκές νύχτες του.
Κάπου στις εξέδρες, λοιπόν, μπορεί ήδη να ακούγεται το πείραγμα:
Ευγένιος… Κόντης.
Ήντα να κάνουμε; Μας βγήκε.
Οι Γερμανοί και η Κρήτη...
Και μιας και αυτή τη φορά στο Ηράκλειο κατέβηκε γερμανική ομάδα, η Κρήτη κουβαλάει και τη δική της βαριά ιστορική μνήμη. Η Μάχη της Κρήτης άρχισε στις 20 Μαΐου 1941 με τη γερμανική εισβολή.
85 χρόνια αργότερα μιλάμε φυσικά για έναν άλλον κόσμο και για κάτι τόσο όμορφα ασήμαντο μπροστά στην Ιστορία όσο ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Το κρητικό κλείσιμο του ματιού όμως χωράει: Οι Γερμανοί ξέρουν από δύσκολες βραδιές στην Κρήτη, τώρα το έμαθε και η Χόφενχαϊμ. 2-0 και καλό ταξίδι.
Ο ΟΦΗ χτίζει και τον επόμενο ΟΦΗ
Όλη αυτή η ιστορία αποκτά μεγαλύτερη αξία όταν κοιτάξεις τι γίνεται πίσω από την πρώτη ομάδα. Ο ΟΦΗ έχει αρχίσει να δουλεύει πάνω σε κάτι που θέλει χρόνο και υπομονή: να αποκτήσει συνέχεια ως ποδοσφαιρικός οργανισμός.
Η Elite Academy έχει τμήματα ανάπτυξης και ο σύλλογος έχει απλώσει το πρόγραμμα και πέρα από την Κρήτη, με νέα επίλεκτα ηλικιακά τμήματα στην Αθήνα. Γύρω από την ανάπτυξη των παιδιών έχει στηθεί υποστήριξη με ανάλυση, διατροφή και αθλητική ψυχολογία, ώστε η ακαδημία να λειτουργεί με την ίδια λογική και μεθοδολογία που θέλει να περάσει συνολικά ο σύλλογος.
Ετσι αποκτά ουσία η κουβέντα περί «σχεδίου». Το βλέπεις στις επιλογές ποδοσφαιριστών, στον ελληνικό κορμό, στον προπονητή, στις ακαδημίες, στον τρόπο με τον οποίο ο ΟΦΗ προσπαθεί να μεγαλώσει το δικό του ποδοσφαιρικό οικοσύστημα.
Ο σημερινός ΟΦΗ κυνηγάει τη Χόφενχαϊμ και ο αυριανός καλλιεργείται ήδη στις ακαδημίες του.
Επιστρέφουμε στο Netflix. Γιατί το Sunderland ’Til I Die αγαπήθηκε τελικά για κάτι πολύ μεγαλύτερο από τα γκολ και τα αποτελέσματα. Για τους ανθρώπους, τις οικογένειες, μια πόλη που έβλεπε τον εαυτό της μέσα από την ομάδα της.
Στην Κρήτη αυτή η εικόνα μπορεί να είναι ένας πατέρας με τον γιο του στην εξέδρα. Τόσα χρόνια ο πατέρας έλεγε στον γιο ιστορίες για τον Γκέραρντ και τις μεγάλες βραδιές του ΟΦΗ. Τώρα ο μικρός έχει τις δικές του. Κύπελλο, Super Cup, Καραϊσκάκη, ΤΣΣΚΑ, Χόφενχαϊμ.
Το Netflix ψάχνει τέτοιες ιστορίες.
Στην Κρήτη τις λένε κουζουλάδες.
Όφου το κοπέλι μου… ήντα κάνει;
