MENU
Google Logo

Προσθέστε το sdna.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.

Σε αυτές τις δύο πρώτες αγωνιστικές της Basket League αν υπάρχει μια όμορφη ιστορία, τότε αυτή ανήκει στο Μεσολόγγι. Η ομάδα που ανέβηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στα «μεγάλα σαλόνια», ως Χαρίλαος Τρικούπης, στις δύο πρώτες αγωνιστικές στην μεγάλη κατηγορία έχει καταφέρει να... τρελάνει κόσμο.

Αρχικά, έριξε στο καναβάτσο τον Άρη, με 73-70, στο κλειστό του Αγρινίου, χάρη σε ένα μεγάλο σουτ του Ντεβόντε Γκριν. Η συνέχεια ήταν ακόμα καλύτερη, καθώς ήρθε η σπουδαία εκτός έδρας νίκη με 77-66 απέναντι στον Κολοσσό Ρόδου, μια από τις σταθερές δυνάμεις της Λίγκας.

Οι Μεσολογγίτες ξεκίνησαν εκκωφαντικά την πορεία τους. Κάτι που μόνο τυχαίο δεν θα μπορούσε να είναι, αν αναλογιστεί κανείς ποιος βρίσκεται στην άκρη του πάγκου της ομάδας. Ο Ντίνος Καλαμπάκος ανέκαθεν είχε στα χέρια του ομάδες-καμικάζι και το Μεσολόγγι αποτελεί μία εξ αυτών, σε μια διαφορετική εκδοχή.

Ο έμπειρος κόουτς άνοιξε τα χαρτιά του στο SDNA και εξήγησε πώς ήρθε αυτό το 2-0 στο ξεκίνημα της σεζόν. Αναφέρθηκε στις κινήσεις που έγιναν και στον... συναγερμό που ήχησε μετά το παιχνίδι Κυπέλλου στη Λάρισα, επεσήμανε ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς του φέτος, ενώ ξεκαθάρισε πως ταμείο γίνεται στο τέλος και το ξεκίνημα δεν λέει τίποτα.

Έχετε συνειδητοποιήσει τι έχετε καταφέρει αυτές τις δύο εβδομάδες;

«Ακόμα όχι. Είμαστε σε ένα πολύ ωραίο συννεφάκι. Έχουμε περάσει δύσκολα και δεν το κρύβω. Ξέρω ότι είμαστε καταδικασμένοι από τον... αγιασμό για να πέσουμε. Αυτό δεν μας πείσμωσε, αλλά προσπαθούμε να δουλεύουμε για να γίνουμε ομάδα Basket League».

Υπήρξε ένα παιχνίδι, αυτό για το Κύπελλο Ελλάδας στη Λάρισα. Η ομάδα σας ηττήθηκε εκεί. Ήταν το σημείο καμπής εκείνος ο αγώνας;

«Τότε ήταν που χτύπησε ο συναγερμός! Πήγαμε σε αλλαγές Φέραμε παιδιά, προσπαθούσαμε να δέσουμε κάποια πράγματα. Αλλάξαμε τον πλέι μέικερ, φέραμε τον Λάνγκφορντ, ήρθε ο Γιάννης Αγραβάνης. Επικράτησε ένας μικρός χαμός. Νομίζω ότι γίναμε λίγο καλύτεροι από αυτό που υπολογίζαμε. Όλα τα παιδιά δουλεύουν σκληρά. Δεν τελείωσε κάτι ακόμα, είναι στην αρχή η σεζόν».

Τι σημαίνουν αυτές οι δύο νίκες, διότι ήρθαν κόντρα σε ομάδες όπως ο Άρης και ο Κολοσσός Ρόδου...

«Είναι νίκες... γνωριμίας και νίκες ψυχολογίας. Νίκες γνωριμίας όσον αφορά την κατηγορία και σίγουρα παιδιά που δεν έχουν παίξει την κατηγορία, όπως οι Έλληνες που έχουμε στο ρόστερ που είναι παίκτες που αγωνίζονταν κατά κόρον στην Α2, προσπαθούν να ζήσουν το όνειρο. Συν ότι οι ξένοι που κατά κύριο λόγο είναι νεαροί στην ηλικία και είχαμε πρόβλημα προσαρμογής στην αρχή, γιατί δεν είχαν καταλάβει το ευρωπαϊκό στυλ και το πόσο σκληρό είναι το ελληνικό πρωτάθλημα. Θέλαμε 2-3... φάπες, που τις φάγαμε στα φιλικά και στο κύπελλο, για να καταλάβουμε πως τα πράγματα είναι δύσκολα».

Είπατε ότι σας είχαν από τον... αγιασμό ως πρώτο φαβορί για υποβιβασμό. Η δική σας πορεία έχει δείξει πως ξέρετε πολύ καλά από τέτοιες καταστάσεις και στον Κόροιβο, αλλά και στο Παγκράτι παλιότερα. Τι διαφορετικό έχει η φετινή προσπάθεια;

«Είναι μια προσπάθεια νέων ανθρώπων που θέλουν να ζήσουν το όνειρο και δεν τους πιάνει πανικός. Δεν τους ενδιαφέρει αν κάτι στραβώσει. Σαν Ντίνος, εγώ ζω την δεύτερη χρονιά του Κοροίβου, που αρχίσαμε κάπως έτσι. Στην αρχή έβλεπα την βαθμολογία και ήματαν πρώτοι μετά τις 3 αγωνιστικές και τότε κατέληξε σε υποβιβασμό η χρονιά. Δεν μου λέει τίποτα και για κανένα λόγο κάθε νίκη. Σούμα θα γίνει στο τέλος».

Στα πρώτα παιχνίδια έχετε «συστήσει» ένα μοντέλο παιχνιδιού αρκετά διαφορετικό. Είναι αυτό που είχατε εξ αρχής στο μυαλό σας;

«Δεν μπορούσαμε να επιβιώσουμε διαφορετικά. Είναι πολύ κοντά σε αυτό που σκέφτομαι. Ομάδες με το δικό μας βεληνεκές, οικονομικά, δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Μακάρι και εγώ να μπορούσα να πάρω παίκτες των 40-50 χιλιάδων. Δεν έχει το Μεσολόγγι αυτή τη δυνατότητα. Την ίδια δυνατότητα δεν είχε και ο Κόροιβος. Άρα πρέπει να σκεφτούμε κάτι που θα μας κάνει λίγο πιο έξυπνους και να πετύχουμε και τους rookie που παίρνουμε. Αν κάποιος παίκτης των 20 χιλιάδων παίξει για 40 τότε είμαστε καλά. Αν ο ίδιος παίκτης παίξει για 20 χιλιάδες, τότε... πήγαμε φυλακή».

Μιας και μιλήσατε για rookie, ο Ντεβόντε Γκριν «συστήνεται» στον κόσμο με τον καλύτερο τρόπο...

«Είναι στο χέρι του τι θα κάνει. Όλων αυτών των παιδιών είναι στο χέρι τους. Πήραν μια μεγάλη ευκαιρία από το κλαμπ να παίξουν σε ένα από τα 4-5 καλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης στα 23 τους. Άλλοι ξένοι κάνουν μεγάλη διαδρομή για να έρθουν. Ο δικός μας πλέι μέικερ, ο Τζάζμαρ Φέργκιουσον, που είναι πολύ καλός παίκτης, ήρθε στα 31. Αυτοί λοιπόν έχουν μια μεγάλη ευκαιρία να εκμεταλλευτούν. Είναι στο χέρι τους».

Στον Ντεβόντε Γκριν βλέπετε στοιχεία πολύ καλού παίκτη;

«Είχαμε γενικά δυσκολίες στην προσαρμογή και με τον Ντεβόντε. Όπως έχουμε γενικά δυσκολίες προσαρμογής. Απλώς τώρα θα αισθανθεί πιο δυνατός και να πιστεύει ότι όσα λέμε για το ελληνικό πρωτάθλημα είναι έτσι. Αλλά θέλει πολύ δουλειά. Είναι ακόμα στο... 0 όσον αφορά την Ευρώπη. Σε 1-2 αγωνιστικές γίνεσαι Θεός και στις επόμενες μπορούν να σε σταυρώσουν».

Με το Μεσολόγγι να βρίσκεται στο 2-0 τώρα καλείστε να «προσγειώσετε» τους παίκτες σας. Πόσο δύσκολο είναι αυτό;

«Μιλάμε για παιδιά 23 ετών. Απίστευτα δύσκολο! Είναι η πιο δύσκολη αποστολή. Τώρα αυτοί οι παίκτες μπορούν από τρομαγμένοι να γίνουν... τιτάνες. Θέλει τεράστια ισορροπία. Θα δούμε στην πορεία. Από Δευτέρα που θα αρχίσει η προετοιμασία μας θα πρέπει όλοι να είμαστε σοβαροί».

Για το τέλος, θα ήθελα να μου πείτε για την προσπάθεια που γίνεται στο Μεσολόγγι. Βρίσκεστε ήδη στον τρίτο χρόνο σας, πώς είναι τα πράγματα στην ομάδα;

«Πρόκειται για μια ομάδα που πριν 5 χρόνια ήταν στα τοπικά. Στα 5 χρόνια κατάφερε να ανέβει τις κατηγορίες. Η περσινή ομάδα ήταν αρκετά έξυπνη και κατάφερε να ανέβει σχετικά εύκολα. Ξαναλέμε ότι θα φτιάχναμε πάλι μια ομάδα φθηνή και όλοι έλεγαν πως δεν είχαμε ιδιαίτερη τύχη. 

Πρόσθεσε κορωνοίούς, οικονομικά και το γεγονός πως είμαστε σε μια ταλαιπωρημένη και μικρή πόλη 10.000 κατοίκων, είχαμε την τύχη οι περισσότεροι από τους χορηγούς να είναι και πάλι κοντά μας. Αυτή η ομάδα είχε την ευτυχία και τα 2 τελευταία χρόνια να βρει 2 μεγάλους χορηγούς που έδωσαν τεράστια βοήθεια για να γίνουμε κανονική ομάδα. 

Έτσι, σε μια δύσκολη κατάσταση, που στις αρχές του καλοκαιριού δεν είχαμε γήπεδο και πήραμε την καλύτερη επιλογή, να μείνουμε στο νομό, τα μέχρι τώρα αποτελέσματα -με κάθε επιφύλαξη, δικαιώνουν την προσπάθεια των ανθρώπων που είναι επαγγελματίες, οι οποίοι τρέχουν καθημερινά. Είναι μια δομή ομάδας που στηρίζεται στον κόσμο και των ανθρώπων που σχετίζονται με τον σύλλογο. Είναι ευτυχία να έχουν ένα μεγάλο χορηγό και τη στήριξη όλης της πόλης. Αν δεν είχαμε τη βοήθεια της πόλης και του χορηγού, θα είχαμε ανατιναχτεί».

Καλαμπάκος στο SDNA: «Μας είχαν καταδικασμένους από τον... αγιασμό»