Η στάση που κράτησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης όταν ενημερώθηκε για καταγγελίες που αφορούσαν τον πρόεδρο της ΕΟΚ Βαγγέλη Λιόλιο, ήταν ξεκάθαρη και δεν επέδειξε καμία ολιγωρία.
Από την πρώτη στιγμή υπέδειξε στον καταγγέλλοντα την ενδεδειγμένη θεσμική οδό: να καταθέσει τα στοιχεία που διέθετε στις αρμόδιες αρχές, ώστε να εξεταστούν με τις προβλεπόμενες διαδικασίες.
Η στάση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν επιχείρησε, σύμφωνα με την ίδια πληροφόρηση, να υποκαταστήσει τους ελεγκτικούς ή δικαστικούς μηχανισμούς ούτε να διαχειριστεί πολιτικά μια σοβαρή καταγγελία. Αντιθέτως, η κατεύθυνση που έδωσε ήταν σαφής: τα στοιχεία να φτάσουν εκεί όπου υπάρχει η θεσμική αρμοδιότητα να αξιολογηθούν.
Μάλιστα το ίδιο ίσχυσε και για την καταγγελία της ΚΑΕ Αμαρουσίου προς την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ), η οποία αποτέλεσε κρίσιμο βήμα για τη θεσμική διερεύνηση της υπόθεσης.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες για την εξέλιξη της διαδικασίας, ακολούθησε η διαβίβαση του σχετικού υλικού σε άλλες αρμόδιες αρχές, προκειμένου να εξεταστούν τα ζητήματα που ανέκυψαν.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η υπόθεση δεν έμεινε στο επίπεδο των ιδιωτικών συζητήσεων ή των πολιτικών επαφών, αλλά αμέσως ξεκίνησε τη θεσμική διαδρομή της, με την ΕΕΑ να αναλαμβάνει τον ρόλο που της αναλογεί.
Η στάση που αποδίδεται στον Παύλο Μαρινάκη αναδεικνύει μια βασική αρχή της θεσμικής λειτουργίας: όταν υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες, ο δρόμος δεν είναι οι πολιτικές παρεμβάσεις αλλά η κατάθεση στοιχείων και η ενεργοποίηση των αρμόδιων ελεγκτικών και δικαστικών αρχών.
