Η νίκη επί της ΑΕΚ που δεν θυμάμαι πότε έχασε τελευταία φορά, για αυτόν τον ΠΑΟΚ ήταν σημαντική. Αν εντός ομάδα το διαβάσουν σωστά, σήμερα έδιωξε μέρος του φόβου και της ανασφάλειας που είχε κυριεύσει όλο το γκρουπ.
Ο Λίσι που αισθανόταν την πίεση σε μεγάλο βαθμό, επιτέλους έπαιξε το καθαρό 4-4-2 που φώναζε εδώ και καιρό. Επανέφερε τον Σανταμαρία σε ενεργό ρόλο και ο Γάλλος χωρίς να κάνει την σούπερ εμφάνιση, οδήγησε τον Γιάκιτς να κάνει την κορυφαία. Ο Κροάτης έχοντας δίπλα του παίκτη να κρατάει σωστά τη θέση του, έκανε όργια.
Παρότι το 4-4-2 θεωρητικά είναι χειρότερο ανασταλτικά, όσο οι χαφ είχαν ρυθμό, ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε να καθαρίσει το παιχνίδι από το πρώτο ημίχρονο. Είχε τις μεγάλες φάσεις, βρήκε γκολ, ξόδεψε πολλές προϋποθέσεις και έχασε την ευκαιρία να καθαρίσει από νωρίς.
Η παρουσία του Μπάνζα για πρώτη φορά στο αρχικό σχήμα, ήταν επιβλητική. Απλά η ομάδα δεν έχει μάθει ακόμα να τον ταϊζει στο κουτί. Θα το βρει πιστεύω.
Το πόσο δύσκολα είναι πνευματικά ο ΠΑΟΚ, φάνηκε στον τρόπο που διαχειρίστηκε το παιχνίδι μετά το κρύο γκολ του Γιόβιτς. Εκεί το κέντρο άμυνας του ΠΑΟΚ πέταξε αετό, ο Σέρβος δεν θα έχανε αυτή την ευκαιρία. Και μετά εμφανίστηκε η ΑΕΚ.
Θα μπορούσε η Ένωση να προηγηθεί, όμως ο ΠΑΟΚ στάθηκε τυχερός. Όπως αυτή βέβαια στο πρώτο ημίχρονο. Και επειδή πολλά λέγονται για το ρόστερ του ΠΑΟΚ, ο τρίτος αριστερός εξτρέμ της ομάδας, είχε και την πιο κρίσιμη ενέργεια. Το τρόπος που αμύνθηκε, ο τρόπος που ελευθερώθηκε, ο τρόπος που πάσαρε, τον τρόπο που κινήθηκε, ο τρόπος που σούταρε, δίνει στον Σορετίρε τον ρόλο του σημαντικού παράγοντα της αναμέτρησης.
Το γκολ του Εντιαγιέ, ήρθε ως κερασάκι της εξαιρετικής του εμφάνισης, ένα παιδί που τα δίνει όλα για την ομάδα και έχει και νούμερα. Αποθεώθηκε στο τέλος από τους οπαδούς της ομάδας. Οπαδοί που ήταν πλάι της ακόμα και στα δύσκολα σημεία της αναμέτρησης. Που δεν έβγαλαν ποτέ μιζέρια.
Ο ΠΑΟΚ έχει καλό ρόστερ και αυτό το αντιλαμβάνονται όσοι σκέφτονται θετικά ή απλά πρακτικά. Το σημαντικότερο θέμα που πρέπει να λύσει, είναι οι φοβίες του.
Δεν είναι πρόβλημα για τον ΠΑΟΚ να παίξει 4-4-2. Το παίζει η ΑΕΚ, το παίζει ο ΠΑΟ, θα το παίξει και ο ΠΑΟΚ.
Δεν είναι πρόβλημα για τον ΠΑΟΚ το πως θα βρει χημεία σε αυτό. Θα δει ο Ζαφείρης πως έπαιξε ο Σανταμαρία, θα κρατήσει τη θέση του όπως κάνει στην εθνική και πάμε παρακάτω. Υπάρχει και ο Τέιλορ που μπορεί να παίξει και αριστερό χαφ αν χρειαστεί.
Δεν είναι πρόβλημα για τον ΠΑΟΚ να παίξει με αυτούς τους δύο φορ. Στα αμυντικά στημένα θα έχει το ύψος και τον όγκο που χρειάζεται, στην αντίπαλη περιοχή το ίδιο. Ας έρθουν να με παίξουν κλειστά και εγώ να έχω αυτούς τους δύο στη περιοχή. Το έκανε ο Ηρακλής και δεν του βγήκε, με τον ΌΦΗ αν είχα λίγο χρόνο ακόμα θα το γυρνούσα.
Προφανώς και δεν θα είναι όλα ρόδινα. Θέλει χρόνο η ισορροπία. Όμως υπάρχει ένας μπούσουλας πλέον. Υπήρχε από πριν και δεν έγινε αντιληπτός λόγω φόβου, ίσως και ανετοιμότητας του Μπάνζα.
Επειδή θα ξεκινήσει μία κουβέντα για τους δύο μικρούς και οι δύο αντίπαλοι χρησιμοποίησαν τη θέση του τερματοφύλακα για να καλύψουν τη μία θέση και την άλλη μεσοεπιθετικό. Δε νομίζω να φταίει ο Μπαλαμώτης σε κανένα από τα γκολ.
Επίσης επειδή ξεχνιόμαστε, ο ΠΑΟΚ έχει 9 – εννέα – απουσίες. Αυτή τη στιγμή δεν είναι διαθέσιμοι λόγω τραυματισμών οι Παβλένκα, Μιχαηλίδης, Μεϊτέ, Πέλκας, Λουσέ, Αλί, Ντεσπότοφ, Τσάλοφ. Σαρρής. Από αυτούς οι έξι τουλάχιστον, είναι εν δυνάμει βασικοί.
Αυτό που φάνηκε βέβαια στην ΑΕΚ, είναι πως η επιλογή ανανέωσης του Βίντα δεν ήταν και τόσο ορθολογική. Το βάθος στην άμυνα δεν είναι αυτό που πρέπει για μία ομάδα που παίζει Τσουλού. Και ο Νίκολιτς δεν μπορεί ή δεν θέλει να ανοίξει το ροτέισον.
Στο τέλος της αναμέτρησης, ο Μάριος Ηλιόπουλος ήθελε να σουλατσάρει μέσα στη Τούμπα. Είχε διαπίστευση, δεν έκανε κάτι παράνομο, όμως θα πρέπει να κατανοεί πως ειδικά σε έναν πιεσμένο οργανισμό, αυτό είναι unfair.
Ο Γιώργης Σαββίδης με πάρα πολύ σωστό τρόπο, τον έβγαλε εκτός. Προφανώς δεν είναι δουλειά του αλλά της αστυνομίας, η οποία έχει ένα αιώνιο ντεφορμάρισμα, αλλά φάνηκε πως ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ έχει συναίσθηση του τι συμβαίνει και πως πρέπει να συμπεριφέρεται. Και αυτό γιατί υπάρχει – κακώς – μία άλλη αίσθηση στο κοινό της ομάδας.
Κλείνοντας για σήμερα, ο ΠΑΟΚ οφείλει να το πιστέψει. Οφείλει να παίζει με θράσος, με άγνοια κινδύνου, με πίστη σε αυτό που κάνει. Αυτό λέει το DNA του.
Η ομάδα έδωσε την ευκαιρία στον Λίσι να δείξει πως αν αφήσει στην άκρη τις φοβίες του και σταματήσει να υπεραναλύει, θα το βρει.
