Κάθε νίκη μπορεί να προσφέρει χαμόγελα και ικανοποίηση, άλλες φορές μεγάλα και άλλες όχι τόσο. Ο Παναθηναϊκός έχει την… πολυτέλεια να μη χαμογελάει ιδιαίτερα σε περιπτώσεις σαν αυτή. Πολύ απλά γιατί έκανε το αυτονόητο, το πρώτο βήμα σε ένα ταξίδι το οποίο θέλει να κρατήσει πολλούς μήνες. Άλλωστε είναι ο περσυνός φιναλίστ της διοργάνωσης και αυτό μιλάει από μόνο του.
Μπορεί τα πρόσωπα να αλλάζουν αλλά η φιλοσοφία και το πνεύμα παραμένει ίδιο. Ο Παναθηναϊκός έχει σταθεροποιηθεί σε υψηλά επίπεδα στο Challenge Cup τα τελευταία χρόνια, από τότε που επέστρεψε στην Ευρώπη, και παιχνίδια όπως αυτό απέναντι στην CSM Βουκουρεστίου μοιάζουν απόλυτα διαχειρίσιμα. Όταν μάλιστα στον πάγκο βρίσκεται ο Κιαπίνι αυτή η διαχείριση μοιάζει ακόμα πιο αρμονική.
Ο Ιταλός πήρε σχεδόν τα μέγιστα από κάθε του αθλήτρια, είδε την Ορβόσοβα να παρουσιάζει μια βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα ματς και αυτό που σίγουρα έκλεψε τις εντυπώσεις ήταν η δυναμική παρουσία πάνω στο φιλέ. Με τις κεντρικές πρώτα πρώτα αλλά και τις υπόλοιπες παίκτριες ακολούθως ο Παναθηναϊκός ήταν επιβλητικός στο κομμάτι του μπλοκ. Μπορεί το βόλεϊ να είναι ένα σύνθετο παιχνίδι όπου πολλά στοιχεία πρέπει να λειτουργήσουν σωστά αλλά το μπλοκ είναι μια βασική πηγή δύναμης που αφενός περιορίζει την παραγωγικότητα του αντιπάλου και αφετέρου δίνει τις ευκαιρίες για κόντρα μπάλες. Εκεί οι πράσινες έχουν παρουσιάσει καλό πρόσωπο και αυτό είναι ένα κομβικό στοιχείο τους.
Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι ο Παναθηναϊκός έχει ως ηγετική μορφή του την Μικάγια Γουάιτ καθώς η Αμερικάνα πρωτοστατεί επιθετικά, αντέχει στην υποδοχή και γενικότερα προσφέρει σε όλους τους τομείς. Η βελτίωση της Ορβόσοβα είναι ένα ζητούμενο αν και κόντρα στη CSM ήταν κατά τι καλύτερη σε σχέση με τα ματς που προηγήθηκαν. Η παρουσία που κερδίζει συνεχώς έδαφος, όμως, είναι η Ντέλιτς. Η Σέρβα κεντρική αποκτήθηκε τελευταία, χρονικά, αλλά αυτή τη στιγμή δείχνει ίσως σε καλύτερη κατάσταση από όλες. Η Τοντάι επιστρέφει από τραυματισμό οπότε και έχει χάσει έδαφος, η Τίμερμαν είναι αξιόλογη αλλά η Ντέλιτς μοιάζει πιο δυναμική και πιο ουσιαστική τόσο επιθετικά όσο και στο μπλοκ. Όπως και να ‘χει πάντως ο Παναθηναϊκός στη θέση των κεντρικών μοιάζει πλήρης και αν βάλουμε και στην εξίσωση της Παπαγεωργίου που δεν αγωνίστηκε υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα τετράδα.
Τα δεδομένα του φετινού Challenge Cup, με την πρόκριση να κρίνεται στις δύο νίκες και να μην λαμβάνεται υπόψιν το σκορ, δε δίνουν τεράστιο προβάδισμα στον Παναθηναϊκό αλλά και πάλι παραμένει φαβορί. Το γεγονός ότι διαθέτει έναν προπονητή σαν τον Κιαπίνι, όμως, που ξέρει πως να κρατήσει την ομάδα συγκεντρωμένη και να της δώσει το ανάλογο κίνητρο ενόψει της ρεβάνς ίσως να είναι και μεγαλύτερο όφελος ακόμα και από το τελικό 3-0.
