Η Ελλάδα στο μπάσκετ δεν είναι μια χώρα που τη συνοδεύει η φήμη της διαφθοράς. Σε αντίθεση με το ποδόσφαιρο όπου τα προηγούμενα χρόνια δόθηκαν αμέτρητες αφορμές, στο μπάσκετ δεν μας έβλεπαν ως κάτι «λερωμένο». Αυτό άρχισε να αλλάζει τα τελευταία χρόνια κι όχι τυχαία όπως αποδεικνύεται.
Είτε συμφωνούσαν, είτε διαφωνούσαν, είτε θεωρούσαν απλά έντονες τις αντιδράσεις, είτε έβρισκαν αιτία πίσω από αυτές. Η ουσία είναι πως άρχισε να γεννιέται η αμφιβολία. Μάλιστα αυτή μεγάλωσε τα τελευταία χρόνια λόγω των ελληνικών ομάδων στην EuroLeagueκαι κυρίως του Ολυμπιακού. Όσο κι αν στην Ελλάδα το έκρυβαν πολλοί, επικρατούσε η άποψη πως οι «ερυθρόλευκοι» έχουν ευνοϊκή μεταχείριση. Μετά και το τελευταίο Final-4, αυτό έγινε ξεκάθαρο μέσω των δηλώσεων και των δημοσιευμάτων.
Οι συλλήψεις και οι προφυλακίσεις-κρατήσεις σε κατ’ οίκον περιορισμό, έστρεψαν τα βλέμματα πάνω στη χώρα μας. Βλέπετε η Ελλάδα είναι απ’ τις μεγαλύτερες δυνάμεις της Ευρώπης στο μπάσκετ. Ακριβώς όπως έγινε και στην Ιταλία με τα ποδοσφαιρικά σκάνδαλα, τα οποία παρακολουθούσε όλη η Ευρώπη.
Η… αύρα από τα όσα συμβαίνουν εδώ σε δικαστικό επίπεδο, έχει επηρεάσει όλη τη γηραιά ήπειρο. Δεν είναι υπερβολή, καθώς μιλάμε για τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας, έναν πρώην διαιτητή EuroLeague(Κορομηλάς) και μία εν ενεργεία ρέφερι της διοργάνωσης (Τσαρούχα).
Η είδηση φιγουράρει παντού, οι σχολιασμοί είναι έντονοι. Μάλιστα εκεί δεν κατηγορούν μάρτυρες ή όσους έκαναν τις αποκαλύψεις – όπως συμβαίνει εντός συνόρων για την κάλυψη των συμφερόντων – καθώς προτιμούν να εστιάσουν στα δεδομένα. Αναλύοντας το ίδιο το σκάνδαλο και τις διαστάσεις του, όπως και τους πιθανότερους ευνοημένους απ’ αυτό.
Η ενασχόληση αυτή, δείχνει το πόσο σημαντικό είναι το θέμα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Γιατί σε πολλά ζητήματα, το άθλημα έχει συγκοινωνούντα δοχεία. Σαν το φαινόμενο της πεταλούδας στον τρόπο που επεκτείνεται.
Είναι πρόωρο και φυσικά τα πάντα θα κριθούν στην πορεία. Όμως η αλήθεια είναι πως σε αυτές τις πρώτες μέρες της αποκάλυψης του σκανδάλου και των συνεπειών για τους πρωταγωνιστές του, φαντάζουν λες και φύσηξε ένας νέος άνεμος.
Οι διαιτησίες ξαφνικά, έγιναν πιο προσεγμένες. Δεν διαπιστώνονται σφυρίγματα με διαφορετικά κριτήρια, ή ακόμη περισσότερο ικανά να διαμορφώσουν αποτελέσματα υπέρ του ενός.
Κι αυτό ισχύει και για την EuroLeague. Ίσως να έγιναν πιο προσεκτικοί οι ορισμοί. Ίσως απλά να την «άκουσαν» οι διαιτητές. Όπως και να το κάνουμε, συνάδελφοί τους εμπλέκονται. Ακόμη κι αν δεν έχουν προσωπική γνωριμία, τους «ταρακούνησε» το άκουσμα πως κάποιοι προφυλακίστηκαν, ενώ κάποιοι άλλοι είναι σπίτι τους με βραχιολάκι. Χωρίς δικαίωμα να ασχοληθούν ξανά με το μπάσκετ.
Στην EuroLeague έχουν υπάρξει σκάνδαλα, όμως δεν σχετίζονταν με το μπάσκετ. Ο ένας έκλεβε αρώματα στο αεροδρόμιο, ο άλλος ήταν ταμίας εγκληματικής οργάνωσης στη Σερβία και εμπλεκόταν ακόμη και σε απόπειρες δολοφονίας. Δραστηριότητα σοκαριστική, όχι όμως σχετική με το μπάσκετ.
Τώρα όλα αφορούν το μπάσκετ. Κατά συνέπεια, αν κάποιοι ήθελαν να συνεχίσουν να δραστηριοποιούνται στα σκοτάδια με σκοτεινούς τρόπους, «μάσησαν» για να το πούμε απλά. Ειδικά εντός, αλλά και εκτός των συνόρων.
Όταν κάτι συμβαίνει στη… γειτονιά σου, σε συγκλονίζει. Δεν χρειάζεται να φτάσει στο σπίτι σου. Οπότε αν υπάρχουν διεφθαρμένοι που ακολουθούσαν ίδιες πρακτικές, τώρα κάνουν βήματα προς τα πίσω.
Να το πιστώσουμε στην ελληνική δικαιοσύνη αυτό. Πέρα από την εγχώρια «παράγκα», ίσως να βοηθά εμμέσως πλην σαφώς, να «καθαρίσει» ή έστω να ηρεμήσει και αυτή εκτός των συνόρων.
Στην προηγούμενη αγωνιστική της Α1 δεν υπήρχε ούτε ένας που να σχολίασε οτιδήποτε για τη διαιτησία. Με τρία ματς να κρίνονται στον πόντο.
Στο Ολυμπιακός-Φενέρ υπήρξαν κρίσιμες αποφάσεις στο τέλος που ποτέ δεν έχουν ξαναδοθεί από διαιτητές. Και σε άλλα ματς το ίδιο. Ισως έτυχε. Ισως εν καιρώ να αλλάξει. Αυτή τη στιγμή όμως το μπάσκετ δρέπει τους καρπούς της δικαιοσύνης. Ας το απολαύσουμε όσο κρατάει.
Ευγνωμονώντας τους μάρτυρες που τόλμησαν να σπάσουν το απόστημα. Η Ελλάδα τους χρωστάει.
