Σε όσες ομάδες κι αν αγωνίστηκε ως αθλητής, ο Δήμος Ντικούδης συνδέθηκε με την Εθνική περισσότερο απ’ όλες. Μέλος της γενιάς του Βελιγραδίου, της Σαϊτάμα, δεν θα μπορούσε να μην έχει την εκτίμηση του κόσμου ως αθλητής. Μέχρι που «γεννήθηκε» ο παράγοντας.
Τα στερνά τιμούν τα πρώτα λέει ο λαός. Ενίοτε τα στερνά καταστρέφουν τα πρώτα. Τα διαλύουν. Τα εξαφανίζουν. Για την ελληνική κοινωνία ο Δήμος Ντικούδης έπαψε να είναι ο παλαίμαχος με την καριέρα που έκανε, με τις επιτυχίες στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα.
Έγινε οριστικά ο υπερασπιστής του συστήματος Λιόλιου. Αυτός που βγήκε μπροστά όταν κανείς δεν του το ζήτησε κι όταν κανείς δεν τον ενέπλεκε, για να στηρίξει τις πρακτικές του συστήματος. Αυτές που οδήγησαν ήδη τον μέντορά του στην προφυλάκιση. Μαζί με Μαυραγάνη και Παπαπέτρου ως τώρα.
Τον Φεβρουάριο του 2026 δεν έκανε επίθεση στον Ηλία Παπαθεοδώρου, όταν αυτός φώναζε για μία ακόμη «σφαγή» εις βάρους του Αμαρουσίου. Από εκείνους που τώρα εμφανίζονται στο κατηγορητήριο να έδιναν εντολές πως πρέπει να «τελειώσει» το Μαρούσι γιατί πήρε τον Παπαθεοδώρου.
Αυτούς έσπευσε να υπερασπιστεί ο Δήμος Ντικούδης. Ως υπεύθυνος Εθνικών ομάδων και μέλος του Δ.Σ. της ΕΟΚ. Λες και ήταν ο τελευταίος λακές του Λιόλιου, ο οποίος δεν μπορεί να στηριχτεί στη δουλειά του και παλεύει να δείξει στο «αφεντικό» την ικανότητά του στην υπεράσπιση.
Το πρώτο «χτύπημα» έλεγε: «Όταν δεν μπορείς πλέον να προπονήσεις και είσαι κοντά στον υποβιβασμό ενός κλαμπ 2 εκατομμυρίων μπάτζετ, πρέπει να βρεις άλλους τρόπους να μείνεις στο επίκεντρο. Κοίτα στον γ@@@@ο καθρέφτη».
Αλήθεια, πώς να αισθάνεσαι τώρα διαβάζοντας τι είχες γράψει;
Είχε και συνέχεια βέβαια, όταν το Μαρούσι τον εγκάλεσε καθώς πετάχτηκε εκεί που κανείς δεν τον έσπειρε:
«Το δικαίωμά μου να εκφράζω μπασκετικές απόψεις μετά από 17 χρόνια επαγγελματικής καριέρας και 5 χρόνια εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Ομοσπονδίας, στην προσωπική μου σελίδα στα social media, δεν μπορεί να μου το στερήσει κανείς».
Που είσαι τώρα Δήμο Ντικούδη; Αυτός που υπερασπίστηκες, η κατάσταση για την οποία βγήκες μπροστά χωρίς να στο ζητήσει κανείς, είναι στη φυλακή! Εσύ, είσαι μέρος της διοίκησης που έβαζε «σφραγίδα» στο μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών στον ελληνικό αθλητισμό.
Τώρα πού πήγε το δικαίωμά σου να εκφράζεις απόψεις; Πόσο σεβάστηκες εσύ ο ίδιος τα 17 χρόνια καριέρας; Τα 5 χρόνια ως μέλος του Δ.Σ. της ΕΟΚ, θα ήθελες να τα διαγράψεις. Επειδή πλέον δεν αποτελούν τίτλο τιμής, αλλά αιτία έρευνας από τις αρχές.
Το θέμα, βέβαια, δεν είναι η γνώμη σου. Πραγματικά φτάσαμε στο σημείο που δεν απασχολεί κανέναν φίλαθλο, κανέναν στην ελληνική κοινωνία. Γιατί αν οι επιτυχίες σου οι μπασκετικές αφορούν τους φιλάθλους, τα σκάνδαλα αυτού που υπερασπίστηκες, αφορούν τους πάντες.
Η ίδια η κοινωνία Δήμο Ντικούδη, πώς λες να κοιτά και να αναγνωρίζει τον προπονητή που του ζητούσες να κοιταχτεί στον καθρέφτη; Αντίστοιχα, τι λες να πιστεύει πλέον για σένα;
17 χρόνια καριέρας, μετάλλια, τίτλοι, επιτυχίες. Όλα στα σκουπίδια για να υπερασπιστείς τον προφυλακισμένο. Ειλικρινά δεν πρέπει να έχει υπάρξει μεγαλύτερο fail στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.
