Αν αναλύσεις το παιχνίδι ρεαλιστικά, μόνο την ήττα δεν έπρεπε να γνωρίσει ο ΠΑΟΚ στη Κρήτη. Όμως όταν προσφέρεις γκολ σε μία σφιχτή – οργανωμένη ομάδα και το δικό σου μυαλό βρίσκεται σε πανικό λόγω της μη πίστης σε αυτό που κάνεις, η ήττα νομοτελειακά έρχεται.
Αυτή τη φορά δεν μπορείς να πεις πως δεν ήταν καλά τοποθετημένος στο γήπεδο, δεν μπορείς να πεις πως δεν απείλησε και δεν συνδυάστηκε. Είχε 23 τελικές απέναντι στον σφιχτό ΟΦΗ, έναντι 10 που δέχτηκε. Οι περισσότερες από αυτές που δέχτηκε στο δεύτερο ημίχρονο όταν τα ρίσκα μεγάλωσαν αναγκαστικά.
Η μία εξ αυτών στο πρώτο, όταν ο Τσιφτσής έδωσε το δικαίωμα στον Νους να τον πιέσει και να τον κοντράρει. Η δεύτερη, ένα γκολ που ήρθε επειδή σταμάτησε το μυαλό του έχοντας σε αυτό τη φάση της κόκκινης με την Καλαμάτα. Αυτός ο ΠΑΟΚ δεν έχει την πολυτέλεια τέτοιων λαθών. Είναι καταδικαστικά.
Η κακή μέρα του Τσιφτσή ολοκληρώθηκε στη φάση με τον Ελουνστόνδο, όταν ο Ισπανός του κάνει νόημα να μείνει στην εστία για να του γυρίσει τη μπάλα, όμως αυτός έτρεξε κατά πάνω του. Εκεί ο ΠΑΟΚ τη γλίτωσε αλλά η ζημιά είχε γίνει. Τι κι αν είχε κυριαρχήσει, πάλι πίσω στο σκορ ήταν και έτρεχε.
Ο Λίσι δεν μπορεί να έχει παράπονο από τους υπόλοιπους. Μικρολάθη έγιναν αλλά τη μάτωσαν τη φανέλα. Μπορούμε να έχουμε εμείς παράπονο βέβαια από τον Λίσι. Η αδυναμία του να κατανοήσει πως ο Μπάνζα είναι απαραίτητος στο σχήμα και δεν υπάρχει καν σκέψη να βγαίνει, με προβληματίζει. Σε ένα γκρουπ που είναι σε κακή πνευματική κατάσταση, η ποιότητα του Μπάνζα είναι απαραίτητη. Πως είναι δυνατόν να μη το βλέπει αυτό;
Άλλαξε και αριστερό μπακ, γιατί προφανώς ο Γιαννούλης ήταν κακός με τον Ηρακλή. Όμως σε παίκτη χωρίς ρυθμό, του τον δίνεις σε δεύτερο σερί παιχνίδι. Το θέμα ρυθμού δεν το υπολόγισε και στη περίπτωση της αλλαγής του Μιχαηλίδη. Έβαλε Χατζηδιάκο που ήταν από τραυματισμό και εκεί ο ΠΑΟΚ πελάγωσε για κάποια λεπτά. Ο Ντιέγκο Κόστα έκανε το ένα λάθος πίσω από το άλλο αλλάζοντας πλευρά και τελικά βγήκε και αυτός. Μπορούσε να μείνει στον χώρο του και να πάει ο Χατζηδιάκος αριστερά. Ο Λίσι υπεραναλύει, ενώ δεν βλέπει τα προφανή.
Στα απίστευτα που βιώνουμε στον ΠΑΟΚ, είναι και ο τραυματισμός του Μιχαηλίδη. Δεν τραυματίστηκε σε ροή αγώνα στους προσαγωγούς, αλλά σε στημένη μπάλα. Το είδαμε και αυτό.
Το κλίμα γύρω από τον ΠΑΟΚ είναι κακό. Ακόμα και χθες που η ομάδα προσπάθησε και δεν είχε καμία σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια, το ξεφωνητό ήταν αμείλικτο. Το κλαμπ είναι άρρωστο και χρειάζονται παρεμβάσεις πριν ποτίσει η μιζέρια. Αν δεν έχει ήδη ποτίσει.
Ο ΠΑΟΚ χρειάζεται άμεσα έναν ηγέτη στο γκρουπ που θα δώσει όραμα. Και βέβαια, αποφάσεις άμεσες για να καλυφθούν τα κενά που έχουν εντοπιστεί.
Νομίζω πως μέχρι τη διακοπή θα φανεί τι σώζεται αν σώζεται. Όμως ότι αποφάσεις και αν παρθούν, πρέπει να είναι πειστικές.
