Ήταν, όπως και να το κάνουμε, «μπουμπούκι» περιωπής. Αν τον ψάχνετε στο Κ.Τ.Ε.Π.Σ.Α.Σ.Ι (Ο γνωστός «Κατάλογος Των Εκατό Πιο Συμπαθητικών Ατόμων Στην Ιστορία»), αδίκως σπαταλάτε τον χρόνο σας: ο τύπος ήταν ναζί του κερατά, ασχέτως αν στην πορεία, μετά την «Επιχείρηση Συνδετήρας» στις ΗΠΑ, άρχισε να λέει ότι ήταν απολιτίκ και ότι τον εξώθησε το καθεστώς να φτιάξει τους διάσημους πυραύλους V-2 που «βοήθησαν» στο να αιματοκυλήσουν τον πλανήτη οι Γερμανοί.
Βέρνερ Φον Μπράουν το ανάγνωσμα, λοιπόν. Ο Γερμανός φυσικός έμεινε στην ιστορία για μια σειρά από λάθος λόγους, μα και για μια ιδιαίτερα ευφυή ατάκα: «Τα εντατικά προγράμματα αποτυγχάνουν επειδή βασίζονται στη θεωρία ότι με εννέα έγκυες γυναίκες μπορείς να έχεις ένα παιδί το μήνα».
Κάθε μπασκετόφιλος που σέβεται τον εαυτό του θα έχει καταλάβει από τη μακρά εισαγωγή πως θέλουμε να μιλήσουμε για το ματς του ΠΑΟΚ απέναντι στην Μπαχτσεσεχίρ. Κι αυτό γιατί ο Δικέφαλος του Βορρά μοιάζει- στο πλαίσιο του να ικανοποιήσει τους μυριάδες φίλους του- να θέλει να μπει σ’ ένα εντατικό πρόγραμμα το οποίο θα συμπιέσει τον Χρόνο και θα τον στείλει απευθείας στον Μάιο του 2027.
Ή, τουλάχιστον, έτσι αντιμετωπίζεται η ομάδα από τη συντριπτική πλειονότητα των οπαδών του.
Κι επειδή πλατειάσαμε περισσότερο κι από μαθητή γυμνασίου που γράφει έκθεση για ένα θέμα που δε γνωρίζει, ας περάσουμε στο παρασύνθημα: «Η κουκουβάγια κλαίει τη νύχτα».
Και τώρα, ας περάσουμε πράγματι στο ματς: η αρμάδα του coach Τρινκιέρι πήγε στην Τουρκία για ν’ αντιμετωπίσει την, κατά τεκμήριο, δυνατότερη αντίπαλο στον όμιλό της. Αμφότεροι οι αντίπαλοι κουβαλούσαν από μία ήττα (ο ΠΑΟΚ τη «λογική» από την Λιετκαμπέλις, οι Τούρκοι την- παντελώς απροσδόκητη- από την Μπόσνα) και όποιος επικρατούσε θα έπαιρνε μίνι προβάδισμα για την πρωτιά.
Οι Θεσσαλονικείς παρουσίασαν μία σειρά από εξόφθαλμες αμυντικές αδυναμίες για μεγάλα διαστήματα στο παιχνίδι, ενώ η έλλειψη συγκέντρωσης και το ανεξήγητο κατέβασμα του διακόπτη (ο ΠΑΟΚ δέχτηκε, αν δεν κάνουμε σοβαρό λάθος, σερί 20-2 και 15-0 μέσα στο ίδιο 40λεπτο) χτύπησαν καμπανάκια με το μένος που κοπανάει την καμπάνα του χωριού παπαδοπαίδι με αυξημένη την αίσθηση του καθήκοντος.
Αποτέλεσμα των ανωτέρω ήταν οι φιλοξενούμενοι να κυνηγούν να «γυρίσουν» μεγάλες διαφορές και να παίζουν με το άγχος να επιτελεί ρόλο δεύτερου δέρματος στο πετσί τους.
Στ’ αρνητικά, προφανώς, και η απόδοση του Μοτιεγιούνας που είναι, για την ώρα, εκτός κλίματος (αλήθεια, εκείνη η ψυχή ο Ομορούγι τι να κάνει;), ο Χάτζινς, που ενώ ξεκίνησε συμπαθητικά τη σεζόν χάνει ολοένα και περισσότερο την εμπιστοσύνη του προπονητή του, και ο Μπαζίνας που, το παιδί, δείχνει να επωμίζεται πολύ νωρίς περισσότερα απ’ όσα θα έπρεπε. Αν μέσα σ’ όλ’ αυτά συνυπολογίσουμε πως ο Καλάθης, αυτός ο ασύλληπτος παικταράς, φαίνεται να μην είναι στο 100% λόγω του ζητήματος που έχει στη φτέρνα, καταλαβαίνει εύκολα κανείς πως η αποστολή του Δικέφαλου δεν ήταν ακριβώς Mission: Impossible, αλλά δεν την έλεγες και την πιο… Πόσιμπολ απ’ όλες.
Ναι, αλλά ξέρετε κάτι: ο ΠΑΟΚ έχει τον καλύτερο παίκτη του Eurocup- ου μην και το καλύτερο τριάρι σύσσωμης της Ευρώπης. Ο Τζέντι Όσμαν γι’ άλλο ένα ματς έκανε σωρεία από πράγματα και θαύματα στο παρκέ και μας άφησε μαλ…λον όλους με το στόμα ανοιχτό.
Ο Ταϊρί με τον Φόστερ μπορεί να «χτυπάνε» γιατί παίζουν στην ίδια θέση, όμως και οι δύο είναι χάρμα ιδέσθαι, ενώ στη ρακέτα ο Αλεξάντερ δεν έχει και πολλά πεντάρια στη διοργάνωση που να μπορούν να τον κοιτάξουν στα μάτια.
Κάπως έτσι οι Ασπρόμαυροι πήγαν το ματς στο σουτ κι έπεσαν μαχόμενοι. Ναι, η «στείρα» αλήθεια λέει πως η ομάδα του Τρινκιέρι έχει ξεκινήσει με 3-2 και αυτό σημαίνει ότι α) κατά πάσα πιθανότητα δεν θα πάρει αήττητη το Eurocup όπως είχε πιστέψει μεγάλη μερίδα του κόσμου μετά τη νίκη επί του Παναθηναϊκού στο Super Cup και β) θα πρέπει να «ματώσει» για να βγει πρώτη στον όμιλο και να ’χει πλεονέκτημα έδρας στις επόμενες (best-of-three, θυμίζουμε) φάσεις.
Στον κόσμο επικρατεί ένας εξαιρετικά πρώιμος «αναβρασμός»- και είναι λογικό: όταν μέσα σε ένα διήμερο, στην αυγή της χρονιάς, στριμώχνεις στα σχοινιά τους αιώνιους, ο πήχυς αυτομάτως εκτοξεύεται σε σημείο που ούτε ο Ντουμπλάντις μπορεί να περάσει. Γι’ αυτό και οι δύσκολες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη σε προβληματίζουν.
Από την άλλη, μια πιο ψύχραιμη τοποθέτηση ίσως και να είναι αυτή: στην GBL είσαι αήττητος και στο Eurocup για να ηττηθείς έπρεπε στη μία αναμάτρηση η Λιετκαμπέλις να σουτάρει σα να έχει 12 Στεφ Κάρι στο ρόστερ της, στη δε δεύτερη ο δαίμονας Μάλακαϊ Φλιν να κάνει τρέλες.
Ο ΠΑΟΚ, είναι πασιφανές, ακόμη παλεύει με τους πόνους μιας επίπονης γέννας: θέλει να φέρει στον μπασκετικό κόσμο μία νέα ζωή, μία νέα εκδοχή του εαυτού του, που θα εντυπωσιάσει τους πάντες και θα του χαρίσει τρόπαια όχι στο απώτερο μέλλον, αλλά στο εγγύς παρελθόν. Μόνο που…
Μόνο που...: Βέρνερ Φον Μπράουν. Τα εντατικά προγράμματα δεν είναι ο ασφαλέστερος δρόμος για την επιτυχία.
Το Eurocup εγκυμονεί κινδύνους.
Το ίδιο, όμως, και ο φετινός ΠΑΟΚ.
Τι θα λέγατε να περιμένουμε τον Μάιο για ν’ ακούσουμε το πρώτο κλάμα;
Μπορεί να είναι λύπης;
Φυσικά.
Αλλά, να: κάτι μας λέει ότι θα είναι χαράς.
