ΑΕΚ, ΖΑΟΝ και Ολυμπιακός απέκτησαν προβάδισμα πρόκρισης με τις νίκες τους. Η αλήθεια είναι, όμως, πως τα παιχνίδια τους ήταν τελείως διαφορετικά, με άλλη δυναμική το καθένα και προφανώς με άλλης φύσης αντιπάλους.
Προφανώς ο Ολυμπιακός είχε το πιο δύσκολο έργο από τις τρεις ομάδες μας το απόγευμα της Τρίτης. Ακόμα και έτσι, όμως, η εικόνα των ερυθρολεύκων για τουλάχιστον δύο σετ σίγουρα δεν έμοιαζε ιδανική. Αρκετά λάθη, αδυναμία στην επίθεση και νευρικότητα ήταν τα βασικότερα ζητήματα. Ουσιαστικά κάτι σαν συνέχεια όσον έδειξε ο Ολυμπιακός και στη Σαντορίνη αλλά και κόντρα στη Θέτιδα.
Είναι λογικό και αναμενόμενο μια ομάδα που έχει αλλάξει σε πολύ μεγάλο βαθμό το καλοκαίρι να χρειάζεται και χρόνο και υπομονή. Στην περίπτωση του Ολυμπιακού, όμως, φαίνεται να υπάρχει και μια πίεση που ξεπερνάει το φυσιολογικό και δημιουργεί άγχος και αυτό αποτυπώνεται στον αγωνιστικό χώρο. Η Μπάνιστερ σε γενικές γραμμές είναι καλή αλλά αυτή που ξεχωρίζει ως τώρα είναι με διαφορά η Τερζόγλου. Σίγουρα τα 4 μπλοκ της Κριβοσίσκα ξεχωρίζουν στη στατιστική αλλά η ουσία είναι πως η Τερζόγλου συνολικά έχει δείξει ότι πατάει γερά στα πόδια της. Δείχνει ακόμα πιο ώριμη και σταθερή, διαβάζει σωστά τις φάσεις και όσον αφορά το μπλοκ αλλά και την επίθεση και γενικότερα είναι μέσα σε όλες τις φάσεις επηρεάζοντας τες και όλα αυτά μιλώντας για μία κεντρική, όπου θεωρητικά ο ρόλος της είναι πιο περιορισμένος.
Δεδομένου ότι το σύστημα πρόκρισης έχει αλλάξει και πλέον μετράει η νίκη και όχι το σκορ ο Ολυμπιακός έχει, έστω και μικρό, πλεονέκτημα. Αλλά η αλήθεια είναι πως τρεις φορές ως τώρα κατάφερε να ανακάμψει σε παιχνίδια που δεν έπαιξε καλά οπότε η λογική λέει ότι αυτό δε θα συμβαίνει κάθε μέρα. Η ομάδα του Κοβάσεβιτς καλείται να περιορίσει στο ελάχιστο τα κενά της διαστήματα και κυρίως να γίνει πιο πληθωρική στην επίθεση αν θέλει να μη μπλέξει σε περιπέτειες στη Λισαβώνα.
Στα παιχνίδια της ΑΕΚ και του ΖΑΟΝ τα πράγματα ήταν πιο ξεκάθαρα. Τόσο η Φόρντε όσο και η Ραμποντνίσκι ήταν ομάδες που αν έπαιζαν στην ελληνική λίγκα ίσως να πάλευαν ακόμα και για την οκτάδα. Τόσο ο Ταμπουρατζής όσο και ο Καλμαζίδης είχαν την άνεση να κάνουν ευρύ ροτέισον, να επιτρέψουν σε πολλές αθλήτριες να πάρουν ευρωπαϊκή εμπειρία και κυρίως χωρίς να κινδυνεύουν να χάσουν το παραμικρό. Επειδή ωστόσο τίποτα δεν είναι δεδομένο στον αθλητισμό αλλά πρέπει να κατακτηθεί τόσο η ΑΕΚ όσο και ο ΖΑΟΝ πήραν αυτό που ήθελαν γιατί έπαιξαν με βάση το πλάνο των προπονητών τους και χωρίς να υποτιμήσουν τον αντίπαλο.
Η ιστορία μπορεί να τελειώσει για την ΑΕΚ από την Τετάρτη κιόλας, χωρίς μακρινά ταξίδια και ταλαιπωρίες, καθώς ως γνωστόν η Φόρντε επέλεξε να μην παίξει στην έδρα της και να γίνουν τα δύο παιχνίδια στην Αθήνα μέσα σε δύο μέρες. Ουσιαστικά η Ένωση μπορεί να κάνει και πάλι ροτέισον, να κερδίσει αυτοπεποίθηση και να βρει ρυθμό σε μια σεζόν που ξεκίνησε πολύ πιεστικά εντός των συνόρων. Ο ΖΑΟΝ θα χρειαστεί να ταξιδέψει, με τη σειρά του, αλλά ουδόλως πειράζει κανέναν στην ομάδα της Κηφισιάς. Το κέρδος ήταν σαφές με την ομάδα να παίζει ωραίο βόλεϊ, να αξιοποιεί όλες σχεδόν τις αθλήτριες και κυρίως να συστήνεται ξανά στην Ευρώπη εκεί όπου θέλει να καθιερωθεί τα επόμενα χρόνια.
