Όσα είπε ο Γιαννακόπουλος:
«Όταν σου πετάνε μία μικρή πέτρα, παίρνεις μία μεγάλη και την πετάς πίσω. Δράση-αντίδραση. Ποτέ δεν φταίει η αντίδραση. Έχει διαφορά να χρησιμοποιείς την αλήθεια και τα ψέματα. Το έχω πει χιλιάδες φορές. Προσπάθησα να το αντιμετωπίσω με χιούμορ, ας παίξουμε μονό και ας στείλουμε τα χρήματα σε ορφανοτροφείο. Όχι. Παρήγαγα κασκόλ μισά-μισά Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός που έλεγαν “Πες όχι στην βία” από πίσω. Τους τηλεφώνησα, ρώτησα θα θέλατε να έρθω στο γήπεδο, να φέρω μερικά και να κάτσουμε μαζί; Συγγνώμη αλλά η ομάδα μας, οι οπαδοί, ο οργανισμός δεν είναι έτοιμος να υποστηρίξει κάτι τέτοιο. Ήταν στα νέα πριν λίγες εβδομάδες. Τους έστελνα σαμπάνιες σε κάθε γιορτή, Χριστούγεννα, όταν γεννήθηκαν τα παιδιά τους. Άκουσα ότι έβγαζαν έξω τα φυτά μου γιατί πίστευαν πως είχα βάλει μικρόφωνα.
Δεν υπάρχει επιθυμία από την άλλη πλευρά. Είπα πολλές φορές πως είμαι έτοιμος να κάτσω στο τραπέζι. Και όταν έκατσα μία φορά, μου επιτέθηκε ο ένας από τους δύο, στο Υπουργείο πριν λίγα χρόνια. Το νούμερο ένα πράγμα είναι η αγάπη. Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις για τα παιδιά σου είναι να τα αγαπάς. Να μεγαλώσουν με αγάπη. Παίρνεις αγάπη. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ασπίδα στην ζωή. Αυτό σε κάνει να μην έχεις κόμπλεξ, να προχωράς στη ζωή. Να βοηθάς τον διπλανό σου. Άνθρωποι που δεν μεγάλωσαν με αγάπη, αλλά με δικηγόρους, με οικογενειακές κόντρες. Πλησιάζει η ώρα που ο ένας θα πάει τον άλλον στα δικαστήρια. Υπάρχουν φήμες, γιατί είναι πρώτο το όνομά σου και όχι το δικό σου;
Δεν μπορώ να πω ότι τους λυπάμαι, αλλά τους συμπονώ. Η ψυχολογία λέει πως πρέπει να φορέσεις τα παπούτσια του άλλου ανθρώπου και να μπεις στην θέση. Προσπάθησα να καταλάβω γιατί έχουν το σύνδρομο της Στοκχόλμης μαζί μου».
