Ο Χάρης Σκουτελάκος έχει δει τα πάντα στο Ελληνικό βόλεϊ. Από τα αναπτυξιακά τμήματα, τις πρώτες ομάδες, τα μαύρα οικονομικά χρόνια αλλά και την αναγέννηση της δεκαετίας που διανύουμε. Αποτελεί έναν ακούραστο εργάτη του αθλήματος, τόσο συλλογικά αλλά και Εθνικά.
Αφού είναι βοηθός του Αποστόλη Οικονόμου στην Εθνική και παράλληλα του Γιουνούς Οτσάλ στον Πανιώνιο, με τον οποίο συνεργάζεται από το 2022 ενώ τα προηγούμενα δύο χρόνια ήταν μαζί στην Τουρκία. Παλαιότερα έχει προπονήσει την ΑΕΚ και την ομάδα της Ν. Σμύρνης. Ο βοηθός προπονητής μιλά στο SDNA για όσα έχουν πετύχει οι διεθνείς, διηγείται αυτά που έχει ζήσει στους πάγκους και αναλύει το νέο ρόστερ των «κυανέρυθρων».
Αναλυτικά όσα δήλωσε
Από πότε άρχισες να ασχολείσαι με το βόλεϊ και πως αποφάσισες να το ακολουθήσεις επαγγελματικά;
«Το 2010 αποφοίτησα από την γυμναστική ακαδημία, όπου πήρα και την ειδικότητα. Την ίδια χρονιά ξεκίνησα στα τμήματα υποδομής του Παναθηναϊκού, σε κορασίδες και παγκορασίδες. Εκεί έμεινα μέχρι και τον Φλεβάρη του 2012 όταν πήγα φαντάρος».
Ο στρατός είναι κάτι που μπορεί να διακόψει την επαγγελματική άνοδο;
«Ήμουν στο ναυτικό αλλά λόγω τριτεκνίας υπηρέτησα εννέα μήνες γεγονός που με βοήθησε έτσι ώστε να μην χαθεί η επόμενη αγωνιστική χρονιά».
Ως τότε αγωνιζόσουν σε κάποια ομάδα παράλληλα με την προπονητική;
«Ναι, την χρονιά που απολύθηκα αγωνιζόμουν στους Νέους Βύρωνος ως κεντρικός. Και την επόμενη ανέλαβα ως προπονητής το ανδρικό της Πετρούπολης».
Πως ήταν η μετάβαση από παίκτης σε προπονητής;
«Απ’ όταν φοιτούσα στο πανεπιστήμιο ήξερα πως θέλω να γίνω προπονητής. Σίγουρα σε αυτό έπαιξε ρόλο και το γεγονός πως προέρχομαι από δύο γονείς βολλευμπολίστες. Η μητέρα μου συνέχισε και με την προπονητική, και οι εξαιρετικοί καθηγητές μου στην σχολή, ο Νίκος Μπεργελές και η Καρολίνα Μπαρζούκα».
«Έτσι, τελειώνοντας την σχολή, προτεραιότητα μου αμέσως έγινε η προπονητική. Ενώ παράλληλα για κάποια χρόνια ακόμα, όσο το επέτρεπε η δουλειά, συνέχιζα κι ως παίκτης αλλά σε ερασιτεχνικό επίπεδο».
Θυμάσαι το πρώτο επίσημο παιχνίδι που διηύθυνες;
«Ναι, αλλά δεν είμαι σίγουρος για τον αντίπαλο, νομίζω ήταν στον Άγιο Στέφανο ή στον Διόνυσο, κάπου βόρεια πάντως. Εγώ με τον Παναθηναϊκό αλλά πάνε πολλά χρόνια. Ακόμα όμως έχω κάποιες εικόνες στο μυαλό μου από το παιχνίδι αυτό και πάντα τις θυμάμαι με νοσταλγία».
Μετά τον στρατό βιοποριζόσουν μόνο από το βόλεϊ ή έκανες και άλλες δουλειές παράλληλα;
«Πάντα αυτό ήταν το κύριο επάγγελμά μου. Καταλαβαίνω πως η δουλειά μας έχει δυσκολίες και απαιτεί θυσίες, ειδικά τα πρώτα χρόνια αλλά θεωρώ πως μόνο αν αφοσιωθείς αποκλειστικά σε κάτι θα μπορέσεις να λάβεις και το μέγιστο».
Τις πρώτες σεζόν ως προπονητής τι δυσκολίες αντιμετώπισες;
«Μιλάμε για σχεδόν 17 χρόνια πριν, άλλες εποχές. Σίγουρα στα πρώτα χρόνια έπρεπε να τρέχεις σαν τρελός, από γήπεδο σε γήπεδο, ακόμα κι σε ανοιχτά. Θυμάμαι προπονήσεις στο ανοιχτό της Τσόχας, όταν ο Τάφος ή το προπονητήριο στο Πειραματικό δεν ήταν διαθέσιμα».
«Αλλά κι τα επόμενα χρόνια, είτε ήμουν σε ανδρικό είτε σε γυναικείο τμήμα, παράλληλα είχα και τμήματα υποδομών, οπότε μονίμως ήμουν σε ένα γήπεδο. Δεν τα βλέπω όμως σαν δυσκολίες καθώς έκανα αυτό που με γέμιζε. Όταν είσαι και πιο μικρός οι αντοχές είναι διαφορετικές».
Σε βοήθησε μήπως η κακή περίοδος του 2014-2018, που δεν υπήρχαν χρήματα και το επίπεδο έπεσε;
«Έχω προλάβει και τις δυο εποχές. Όταν ξεκίνησα υπήρχαν πολύ δυνατές ομάδες. Ο Παναθηναϊκός είχε πολύ καλή ομάδα το 2010, μετά άρχισαν τα προβλήματα στον ΑΟ. Θυμάμαι την ΑΕΚ με πολύ δυνατή ομάδα, τον Ολυμπιακό στην εποχή που είχε την γενιά που θα έπαιρνε τα συνεχόμενα πρωταθλήματα αργότερα».
«Αντίστοιχα στο ανδρικό υπήρχε ο Σταθοκοστώπουλος στον Παναθηναϊκό, μαζί με τον Ολυμπιακό και τον Ηρακλή που είχαν εξαιρετικά ρόστερ. Τεράστια ονόματα έχουν περάσει εκείνα τα χρόνια από το ελληνικό πρωτάθλημα. Ύστερα έγινε η μετάβαση, ήρθε η κρίση και εκεί ξεκίνησαν τα οικονομικά προβλήματα. Αλλά πάντα υπάρχει πεδίο για να βρεις τον χώρο και την θέση σου στο άθλημα. Χρειάζεται και τύχη πολλές φορές».
Άρα ξεκινάς στον Παναθηναϊκό, μετά Πετρούπολη, έρχεται η ΑΕΚ και πως συνεχίζεις μετά;
«Στην ΑΕΚ πήγα το 2014 και έμεινα τρία χρόνια σε πρώτη φάση. Όλη αυτή την τριετία ήμουν στις υποδομές σαν προπονητής ενώ ανέλαβα και την ευθύνη των ακαδημιών γενικότερα το 2016. Είχα την τύχη να συνεργαστώ με ανθρώπους που έτρεχαν τα τμήματα ως έφοροι και οι οποίοι είχαν πολύ όρεξη και μεράκι για να βοηθήσουν».
«Αποτέλεσμα ήταν να έρθουν αρκετές επιτυχίες. Παράλληλα την σεζόν 2016-2017 ήμουν και δεύτερος προπονητής στις γυναίκες. Δυστυχώς εκείνη την χρονιά υπήρχαν αρκετά οικονομικά προβλήματα και η ομάδα έπεσε στην Pre League. Έτσι την επόμενη χρονιά πάω στον ΑΟ Θήρας».
Πως εξηγείς την άνοδο αυτής τη ομάδας, που παραλίγο να πάρει πρωτάθλημα και πλέον κοντράρει τους μεγάλους στα ίσα;
«Οι άνθρωποι που τρέχουν την ομάδα ασχολούνται έμπρακτα με τον σύλλογο, προσφέροντας παράλληλα σταθερότητα. Γενικότερα και η Σαντορίνη σα νησί έχει μεγάλη ανάπτυξη τις τελευταίες δεκαετίες, γεγονός που σίγουρα βοηθάει».
«Ήρθαν και οι επιτυχίες των τελικών σε πρωταθλήματα και final 4 κυπέλλων που βοήθησαν την ομάδα να καθιερωθεί και τον κόσμο του νησιού να αγαπήσει το άθλημα. Για αυτό πλέον αποτελεί μια σταθερή δύναμη. Υπήρχαν εποχές που οι ομάδες των νησιών, Θήρα και Πανναξιακός πρωταγωνιστούσαν, σίγουρα ελλείψει ομάδων όπως ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ τότε. Αλλά η δυνατή παρουσία συλλόγων της επαρχίας είναι απαραίτητη για το πρωτάθλημα».
Την περίοδο του Covid με τα Lockdown πως την βίωσες;
«Ήταν δύσκολη για όλους μας, πόσο μάλλον για όσους από εμάς δουλεύουν στο κομμάτι των σπορ που έχουν να κάνουν με επαφή, ταξίδια, επικοινωνία. Πράγματα τα οποία επηρέαζε άμεσα ο covid. Η πρώτη καραντίνα ίσως αντιμετωπίστηκε από όλους μας λίγο πιο χαλαρά. Αφού ήταν μικρή και κοντά στο καλοκαίρι όπου γυρίσαμε πάλι σε μια σχετική κανονικότητα».
«Η δεύτερη καραντίνα ήταν πιο σκληρή θεωρώ για τους περισσότερους. Ο εγκλεισμός όλους αυτούς τους μήνες άφησε κατάλοιπα, σωματικά, ψυχολογικά, οικονομικά. Εγώ τότε είχα κλείσει στον Πανιώνιο και το πρωτάθλημα δεν έγινε».
Το 2021 ανέλαβες τον επίσημα Πανιώνιο στις γυναίκες, μια ιστορική ομάδα, είχες άγχος;
«Όταν υπέγραψα ο σύλλογος περνούσε μια μεταβατική χρονιά. Στην ουσία ο στόχος ήταν να μείνουμε στην κατηγορία. Τότε η Pre League είχε άλλο σύστημα διεξαγωγής, με δύο ομίλους των έξι ομάδων. Πήγαμε καλά παρά το δύσκολο ξεκίνημα του πρώτου γύρου. Κάναμε ένα πολύ καλό δεύτερο γύρο αήττητοι και εξασφαλίσαμε άνετα την παραμονή».
«Χαίρομαι που ύστερα από αυτή την μεταβατική περίοδο, τέσσερα χρόνια μετά ξαναβρίσκω την ομάδα σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο. Στην Volleyleague, να πρωταγωνιστεί και πέρυσι να κερδίζει τους δύο από τους τρεις εγχώριους τίτλους και ειδικά το κύπελλο Ελλάδος όπου είχα την χαρά να το πανηγυρίσω όντας ήδη μέλος της».
Γιατί έφυγες το 2022 από τη Ν. Σμύρνη και επέστρεψες στην ΑΕΚ;
«Είχε κλείσει ο κύκλος μου και παράλληλα είχα πρόταση από την ΑΕΚ για βοηθός προπονητής. Ήταν μια προσωπική συνειδητή επιλογή για το πως θέλω να προχωρήσω στην καριέρα μου».
Αλλά από πρώτος πήγες δεύτερος
«Όταν ένας προπονητής θέλει να βελτιωθεί πρέπει να περάσει από διάφορες θέσεις, να αλλάζει περιβάλλοντα και να αναζητά το πιο ανταγωνιστικό επίπεδο. Να συνεργάζεται με ανθρώπους που θα του δώσουν το κάτι παραπάνω. Εκείνη την χρονιά η ΑΕΚ είχε φτιάξει ένα πολύ καλό ρόστερ, με εξαιρετικές αθλήτριες. Συνάμα ήξερα τον σύλλογο αφού ήμουν εκεί και πριν, ήταν ένα οικείο περιβάλλον. Ίσως ήταν και ένα προαίσθημα».
Είσαι σταθερό μέλος στην Εθνική γυναικών, έζησες από κοντά τα τελευταία τουρνουά, πότε έγινε η πρόταση να ενταχθείς;
«Όταν τελείωσε το πρωτάθλημα του 22-23, ανέλαβε την Εθνική ο Γιούνους. Έτσι λοιπόν τον ακολούθησα με μεγάλη χαρά».
Πόσα χρόνια μετράτε ως δίδυμο σε πάγκους; Πήγες μαζί του και στην Τουρκία.
«Αυτή θα είναι η πέμπτη μας χρονιά μαζί. Δύο χρόνια στην ΑΕΚ, δύο χρονιές στην Τουρκία και απο πέρυσι στον Πανιώνιο. Είναι ευτύχημα για εμένα αυτή η συνεργασία. Δέσαμε από την πρώτη στιγμή, τον θεωρώ εξαιρετικό προπονητή και άνθρωπο, είναι σαν αδελφός μου».
Ο Οτσάλ έχει αφήσει το σημάδι του στην Ελλάδα, με την ΑΕΚ και την Εθνική ποιο είναι το μυστικό του;
«Δεν νομίζω πως υπάρχουν μυστικά. Έχει δουλέψει για πολλά χρόνια δίπλα σε εξαιρετικούς προπονητές, γνωρίζει το άθλημα πολύ καλά και το αγαπάει πολύ».
Σε τι φάση είναι το Τουρκικό πρωτάθλημα αυτή την στιγμή;
«Μιλάμε για την κορυφαία λίγκα μαζί με την Ιταλική. Η VakifBank κατέκτησε το Champions League αλλά και η Τουρκία κατέκτησε το χρυσό στο EuroVolley. Γίνονται τεράστιες επενδύσεις σε ό,τι έχει να κάνει με το άθλημα σε όλους τους τομείς και αυτό φέρνει αποτελέσματα. Για αυτό βλέπουμε κορυφαία ονόματα, παίκτες και προπονητές να μετακομίζουν εκεί».
Την σεζόν που πήρατε το κύπελλο με την ΑΕΚ, πως ένιωσες όταν σήκωσες τον πρώτο σου τίτλο;
«Ήταν κάτι πολύ ξεχωριστό. Υπήρχε τρομερή χημεία σε εκείνη την ομάδα και παίζαμε εξαιρετικό βόλει. Το κύπελλο ήταν το αποτέλεσμα και για εμένα ο πρώτος μου τίτλος. Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνες τις στιγμές».
Τι ξεχωριστό είχε η τότε ΑΕΚ και γιατί στα επόμενα χρόνια δεν βγήκαν τα πλάνα που φτιάχτηκαν;
«Είναι πολλά πράγματα που χρειάζονται για να κάνουν μια χρονιά επιτυχημένη. Αγωνιστικά μιλώντας η σταθερότητα και η διάρκεια είναι πολύ σημαντικοί παράγοντες. Η χημεία της ομάδας επίσης. Δεν μπορώ να κρίνω τα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν, σίγουρα όμως οι συνεχόμενες αλλαγές προπονητών δεν βοηθούν τους συλλόγους».
«Χρειάζεται χρόνος και εμπιστοσύνη σε ένα συγκεκριμένο πλάνο που στο τέλος θα μπορεί να αξιολογηθεί ως επιτυχημένο ή μη».
Στον Παναθηναϊκό όμως δεν βγήκε σε μεγάλο βαθμό με τόσα πρωταθλήματα;
«Συμβαίνει, το ζητούμενο όμως θα πρέπει να είναι η σταθερότητα. Πέρα από τους τίτλους το ζητούμενο είναι να βλέπουμε και ωραίο βόλει και αυτό είναι κάτι το οποίο δεν επιτυγχάνεται με τις συνεχόμενες αλλαγές. Χρειάζεται να δημιουργηθεί μια ταυτότητα. Αλλιώς οι προπονητές θα είμαστε απλά διαχειριστές και αυτό είναι λάθος. Και ο Παναθηναϊκός που ανέφερες πλέον την έχει αποκτήσει αυτή την σταθερότητα με τον Κιαπίνι, πράγμα που έλειπε τα προηγούμενα χρόνια».
Πως είδες την περασμένη σεζόν στην Volley League; Με ανταγωνισμό στο φουλ, τον Παναθηναϊκό αήττητο ως τον Φλεβάρη, τον Πανιώνιο με τρομερό ρόστερ και το ΖΑΟΝ στους τελικούς;
«Ο Πανιώνιος έκανε μια πάρα πολύ καλή χρονιά, οι δύο τίτλοι τα λένε όλα. Παρόλα αυτά η σταθερότητα που έδειξε ο Παναθηναϊκός σε όλη την διάρκεια της σεζόν τον έφερε δίκαια στη θέση του πρωταθλητή στο τέλος. Ο ΖΑΟΝ επίσης αν και νεοφώτιστος κατάφερε να βρεθεί στους τελικούς, παρά τα όποια σκαμπανεβάσματα κατά την διάρκεια της χρονιάς».
Η πορεία του ΖΑΟΝ που νομίζεις ότι οφείλεται;
«Το πρωτάθλημα όσο... γραφικό και αν ακούγεται είναι ένας μαραθώνιος. Θα υπάρχουν τα πάνω και τα κάτω κατά την πορεία, αλλά στο τέλος αν μπορέσεις να είσαι υγιής και φορμαρισμένος θα κάνεις ζημιές. Το ότι βρέθηκε στους τελικούς ήταν τεράστιο κατόρθωμα για τον σύλλογο».
Όταν επέστρεψες μαζί με τον Οτσάλ αντικαταστήσατε τον Νέσιτς πριν τον δεύτερο ημιτελικό του Challenge Cup κόντρα στον Παναθηναϊκό, πόση πίεση υπήρχε;
«Ήταν πολύ δύσκολο παιχνίδι ειδικά όταν έχεις χάσει το πρώτο στο Μετς και ο αντίπαλος σου θέλει μόνο δυο σετ. Το ότι παίζαμε στο γήπεδό μας, μας έβαλε εξτρά πίεση. Είχαμε τρεις μέρες να προετοιμαστούμε. Κληθήκαμε να διαχειριστούμε και κάποια σοβαρά προβλήματα τραυματισμών με το καλημέρα. Αλλά αυτό είναι το άθλημα και το να δουλεύεις σε αυτό το επίπεδο».
Σε εντυπωσίασε η ατμόσφαιρά στο Βαρίκας;
«Η ατμόσφαιρα που υπάρχει στο Βαρίκας σε κάθε παιχνίδι του Πανιωνίου είναι μαγική. Πόσο μάλλον στα ντέρμπυ, δεν πέφτει καρφίτσα και ο κόσμος του Πανιωνίου είναι εκεί να τραγουδάει από το πρώτο, μέχρι το τελευταίο λεπτό. Πραγματικά ανυπομονώ για την επόμενη φορά που θα παίξουμε με τον κόσμο στο πλευρό μας».
Πάντως φέρνεις γούρι, αφού στην ΑΕΚ πήρες κύπελλο όπως και με τον Πανιώνιο.
«Μακάρι να συνεχίσει αυτό και να επεκταθεί και με το πρωτάθλημα.
Τι μπορεί να κάνει φέτος ο Πανιώνιος με τις μεταγραφές που έφερε;
«Όλες οι ομάδες στην Λίγκα έχουν ανεβάσει την ποιότητά τους. Ο Πανιώνιος έχει ένα γεμάτο και πάρα πολύ ποιοτικό ρόστερ. Τα αποτελέσματα θα έρθουν όμως μέσα από την σκληρή δουλεία. Δουλεύουμε ώστε να φτιάξουμε ένα σύνολο το οποίο θα παίζει όμορφο βόλει και θα κερδίζει».
Πόσο ανταγωνιστική θα είναι η νέα Volley League;
«Δεν θέλω να γίνω προφήτης, θέλω να μιλώ με δεδομένα και τώρα είναι μια περίοδος που όλες οι ομάδες χτίζονται. Κανείς δεν είναι έτοιμος. Ο Παναθηναϊκός είναι πρωταθλητής, κράτησε τον βασικό του κορμού και έχει τον ίδιο προπονητή. Οπότε ξεκινά με μια πολύ καλή βάση».
«Εμείς είχαμε αρκετές αλλαγές σε πρόσωπα. Όλες οι κοπέλες είναι παίκτριες που έχουν παίξει στο κορυφαίο επίπεδο, έχουν παραστάσεις, εμπειρία και πολλές διακρίσεις. Ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ, ο ΖΑΟΝ είναι όλοι τους πολύ ενισχυμένοι και θα δώσουν μάχη για τις πρώτες θέσεις. Όπως και οι πάντα σταθερές Θήρα και Θέτιδα».
Να έρθουμε πάλι στην Εθνική πως έζησες το Παγκόσμιο στην Ταϊλάνδη;
«Εμπειρία ζωής, είναι τιμή να βρίσκεσαι σε αυτές τις διοργανώσεις. Είσαι ανάμεσα στους καλύτερους του αθλήματος εκπροσωπώντας την χώρα σου. Είναι στιγμές και εμπειρίες που θα μείνουν για πάντα αποτυπωμένες στο μυαλό μας. Η χώρα επίσης μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις».
«Είδα μια διαφορετική κουλτούρα, παντού χαμόγελα, να σε ακολουθεί ο κόσμος πίσω από τα πούλμαν, μικρά παιδάκια με τους γονείς τους. Έβλεπες παντού μια αισιοδοξία. Μαθαίνεις να εκτιμάς περισσότερο κάποια πράγματα μετά. Σαν Εθνική την διοργάνωση την βιώσαμε στο μέγιστο και την χαρήκαμε».
Τι σχέση έχετε στο επιτελείο της ομάδας;
«Είμαστε αρκετά χρόνια με τα παιδιά. Μετά το καλοκαίρι του 23 τον Γιούνους τον διαδέχθηκε ο Αποστόλης ο Οικονόμου και είμαστε μαζί του τα τελευταία τρια χρόνια. Προκριματικά Ευρωπαϊκού, Golden League, Παγκόσμιο, European League, EuroVolley. Επιθυμεί να έχει ένα σταθερό και δεμένο staff, οπότε με κάποιες προσθήκες ανά τα χρόνια, αρκετοί παραμένουμε οι ίδιοι».
Στο φετινό EuroVolley ο τραυματισμός της Αγγελοπούλου μας σόκαρε, πως ήταν εκείνα τα λεπτά που έπεσε στο τάραλφεξ και έκλαιγε;
«Δυστυχώς η παρουσία μας στο τουρνουά και η ιστορική έκτη θέση, έκλεισε με αυτό το άσχημο γεγονός. Η Γωγώ ήταν τρομερή σε όλη την διάρκεια του EuroVolley, έδωσε λύσεις είτε ξεκινώντας είτε ερχόμενη από τον πάγκο, και είναι άδικο να τελειώνει έτσι. Καταφέραμε να βρεθούμε στα προημιτελικά και να παίξουμε απέναντι σε μια παγκόσμια δύναμη όπως είναι η Σερβία».
«Αλλά δυστυχώς, ο τραυματισμός της Φαίης σε προηγούμενο ματς και η άτυχη στιγμή με την Γωγώ δεν μας επέτρεψαν να κλείσουμε την διοργάνωση όπως θα θέλαμε. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, ειδικά κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, είναι πολύ δύσκολο να επανέλθεις».
«Το μυαλό σου είναι στον παίκτη, ειδικά για τις κοπέλες οι οποίες βρίσκονται στον αγωνιστικό χώρο και βλέπουν να συμβαίνει αυτό στην συμπαίκτριά τους με την οποία έχουν μοχθήσει μαζί. Παρόλα αυτά είμαι σίγουρος ότι η Γωγώ θα επανέλθει ακόμα πιο δυνατή και θα είναι όλα αυτά περαστικά».
Που μπορεί να φτάσει αυτή η ταλαντούχα φουρνιά της Εθνικής και που θες εσύ να φτάσεις με την ομάδα;
«Εύχομαι να φτάσει πολύ ψηλά. Οι ίδιες έθεσαν ψηλά τον πήχη με την έκτη θέση στην Ευρώπη αλλά και με την όλη τους παρουσία τα τελευταία χρόνια. Από το Παγκόσμιο πέρυσι αυτή η ομάδα έδειξε την δυναμική της και φέτος ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Πόσο μάλλον αν κοιτάξει κάποιος τις ηλικίες των κοριτσιών. Μιλάμε για μια από τις πιο νεανικές ομάδες του τουρνουά, με μέσο όρο ηλικίας τα 24,5 και με τις περισσότερες να παίζουν πρώτη φορά σε τέτοια διοργάνωση».
«Έχουμε καθιερωθεί και συμμετέχουμε στις μεγαλύτερες διοργανώσεις. Στο παγκόσμιο πέρυσι, το EuroVolley φέτος, στο παγκόσμιο της Αμερικής – Καναδά του χρόνου το καλοκαίρι. Αν δουλέψουμε πάνω τους μπορούμε να φτάσουμε πολύ ψηλά. Από όταν έγινε τηλεοπτικό, μπήκε το βόλει ξανά στα σπίτι και τα παιδιά ασχολούνται με το άθλημα, ο χώρος ανοίγει. Σίγουρα μπορούμε να φτιάξουμε και τις επόμενες γενιές αθλητών μέσα από τις Εθνικές επιτυχίες».
