MENU

«Μάθαμε πως το περασμένο Σαββατοκύριακο η Σάσα Σταμάτη (ναι, η τηλεπαρουσιάστρια που είχε διακόψει πρόσφατα την παράσταση του Χριστόφορου Ζαραλίκου γιατί δεν συμφωνούσε με το περιεχόμενο της σάτιράς του), πήγε στο «Ακροπόλ» για να παρακολουθήσει τον Κουρέα της Σεβίλλης σε σκηνοθεσία Σοφίας Σπυράτου με το πρωταγωνιστικό δίδυμο των Βασίλη Χαραλαμπόπουλου και Φάνη Μουρατίδη.

Λίγο αφότου η κ. Σταμάτη κάθισε μπροστά-μπροστά, μια ευγενής ταξιθέτρια της ψιθύρισε διακριτικά «ο κ. Χαραλαμπόπουλος μου είπε να σας πω ότι αν δεν φύγετε, ο ίδιος δεν θα παίξει απόψε». Διακριτικά έφυγε κι εκείνη. Και αυτά συμβαίνουν όταν παραβιάζεις αυτόκλητα την ελευθερία της έκφρασης και όλης της θεατρικής λειτουργίας, τελικά. (Μπράβο στον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο)» ανέφερε το δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών». 

Ντύθηκε, στολίστηκε και πήγε στο θέατρο ξανά. Μιλάμε για ΤΗΝ θεατρόφιλη. Μυαλό να έβαλε; Μπα! Συνοδευόταν και στο «Ακροπόλ» από ευτραφείς κυρίους; Άγνωστο. Αν δεν της γίνει μάθημα αυτό που έγινε, δικό της πρόβλημα. Θα κάθισε λογικά και πρώτη… μούρη για να φαίνεται. 

Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος ζητώντας από την παρουσιάστρια να αποχωρήσει για να αρχίσει η παράσταση έστειλε το πιο ισχυρό μήνυμα ενάντια στη λογοκρισία και τον τραμπουκισμό, ενάντια δηλαδή σε όσα έκανε η Σταμάτη στην παράσταση του Ζαραλίκου. Αυτά καλό είναι να γίνονται!

Εξαιρετικός τρόπος να πάρεις θέση και να υπερασπιστείς την ελευθερία του λόγου, της σάτιρας και της θεατρικής έκφρασης από τους διώκτες τους. Εκεί που υπάρχει ελεύθερος λόγος, δεν έχουν θέση φασιστοειδή.

Δε μπορούμε να ξέρουμε τι θα έκανε ο Χαραλαμπόπουλος  αν δεν έφευγε η Σταμάτη, αν σηκωνόταν έξαλλη και άρχιζε να φωνάζει ότι εντάξει σιγά τον κουρέα της Σεβίλλης τώρα, ο Τρύφωνας Σαμαράς είναι καλύτερος. Και σιγά ποιος ήταν αυτός ο Μπομαρσέ που το έγραψε, ο Βαγγέλης Μαρινάκης γράφει πολύ καλύτερα. 

Ξέρουμε όμως τι έκανε ο ηθοποιός. Δεν φοβήθηκε, δεν έσκυψε το κεφάλι, αντέδρασε. 

Μπράβο του λοιπόν, που δίνει μαθήματα αυτοσεβασμού, σεβασμού προς την τέχνη, συναδελφικής αλληλεγγύης.  Αυτά παθαίνεις όταν δεν ξέρεις να σέβεσαι και να φέρεσαι. Καμία ανοχή δεν πρέπει να υπάρχει σε αυτούς που με υφάκι απαιτούν λογοκρισία. Η τέχνη δεν χωρά τραμπουκισμούς, η ζωή δεν τους ανεχεται. 

Με τη στάση του ο ηθοποιός μας έδειξε  ότι μια τιμωρία μπορεί να αποδοθεί απλά και ησυχία, χωρίς βία, χωρίς φωνές, χωρίς έπαρση! Έδειξε ότι οι πράξεις μετρούν και όχι τα μεγάλα λόγια . Ήσυχα, αθόρυβα , πήρε θέση και στάση ζωής . Χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς μεγαλοστομίες, με μια απλή πράξη δήλωσε τη θέση του και στάθηκε απέναντι στον υπόκοσμο που λειτουργεί με φασισμό και τραμπουκισμό. 

Δεν την τιμώρησε. Όχι όχι… Ο άνθρωπος μάλλον όντως δεν μπορούσε να παίξει βλέποντάς την στο κοινό. Είναι η απέχθεια που βγαίνει ως συνέπεια της προηγούμενης πράξης της. 

Για κάθε τραμπούκο και τα «σκυλιά» του, θα υπάρχει ένας Χαραλαμπόπουλος που δεν θα φοβάται μήπως «φαγωθεί». Διότι όλοι θέλουμε να ελπίζουμε πως η πλειοψηφία της κοινωνίας παραμένει υγιής καταδικάζοντας την υποκουλτούρα. Οι τραμπούκοι απομονώνονται όταν η κοινωνία τους κλείνει την πόρτα. Η αλληλεγγύη πρέπει να είναι και έμπρακτη. Το ίδιο και το ήθος. Εντάξει τώρα αυτές οι λέξεις μπορεί και να είναι άγνωστες στην παρουσιάστρια.

Και για να συνδυάσω τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, χρειαζόμαστε περισσότερους Χαραλαμπόπουλους και καθόλου Παναγιωτόπουλους!

ΥΓ: Οι πρωινές εκπομπές έπαιξαν κανονικά αυτό που έγινε στο θέατρο «Ακροπόλ». Χωρίς, βέβαια, ποτέ εδώ και δύο εβδομάδες να έχουν αναφερθεί σε όσα έγιναν στην παράσταση του Ζαραλίκου… 

Θέλουμε κι άλλους Χαραλαμπόπουλους και καθόλου Παναγιωτόπουλους