MENU

Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΓΚΙΡΗΣ - LIVE SPORT

Eίναι από τις ώρες που το μυαλό έχει κολλήσει. Που το χέρι σου έχει μουδιάσει. Που προσπαθείς να συνέλθεις από όσα έχεις δει, αλλά μάταια. Δεν μπορείς. Που, όπου κι αν γυρίσεις, βλέπεις την ίδια εικόνα. Τον Ελ Κααμπί να σφαδάζει από τον πόνο έπειτα από τη μονομαχία του με τον Σιαμπάνη και να βγάζει μια ανατριχιαστική κραυγή που πρέπει να ακούστηκε σε όλο τον Βόλο, τους γιατρούς να τρέχουν πάνω στον Μαροκινό φορ, τον τερματοφύλακα της ομάδας της Μαγνησίας να μην μπορεί με τίποτα να σταματήσει τα κλάματα, παρότι πήγαν όλοι -συμπαίκτες και αντίπαλοι- να τον παρηγορήσουν, τον διαιτητή Τζήλο να κρατάει το κεφάλι του μόλις πήγε κοντά στον τραυματισμένο επιθετικό και τους παίκτες αποσβολωμένους στο γήπεδο. Μια εικόνα που θα αργήσει πάρα πολύ να ξεχαστεί από τη μνήμη μας. Ακόμα και όταν οι φίλοι του Ολυμπιακού καταχειροκροτούσαν τον Ελ Κααμπί, την ώρα που αποχωρούσε με το φορείο από το γήπεδο, την ίδια στιγμή ένα δάκρυ κυλούσε από τα μάτια όλων. Ένας κόμπος στο στομάχι ανεξάρτητα ποια ομάδα υποστηρίζει ο καθένας.

Το απόλυτο σοκ. Ο Ελ Κααμπί τρέχει να προλάβει την κάθετη πάσα και την έξοδο του Σιαμπάνη. Το καταφέρνει και ανατρέπεται. Πέναλτι. Αμέσως όμως η εσχάτη των ποινών περνάει σε δεύτερη μοίρα. Όπως και το γκολ από την άσπρη βούλα από τον Ζότα Σίλβα, όπως και η συνέχεια του αγώνα, όπως γενικά το αποτέλεσμα ενός παιχνιδιού. Σε αυτή τη φάση της ανατροπής του Μαροκινού «παγώνει» το αίμα. «Παγώνει» και ο χρόνος. Είναι οι στιγμές που κανείς δεν έχει το κουράγιο να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο, αν έπαιξε καλά ο Τσικίνιο ή ο Λάμπρου, αν έκανε σωστές αλλαγές ο Μεντιλίμπαρ, αν ήταν καλός ο Βόλος του Μπράτσου. Αλήθεια, αυτή τη στιγμή έχει καμία σημασία αν ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να κάνει το «3 στα 3» στο πρωτάθλημα; Αν δέχθηκε ένα γκολ από αυτά που δεν δέχονται ούτε ερασιτεχνικές ομάδες; Πιστεύετε ότι είχε διάθεση κάποιος παίκτης στο Πανθεσσαλικό να παίξει ακόμα ένα ημίχρονο μετά τον τραυματισμό του Ελ Κααμπί;

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Δεν είναι τα πέντε γκολ απέναντι στον Άρη. Δεν είναι τα δύο γκολ του Βάργκα και το παρολίγον χατ τρικ (καταραμένα λίγα εκατοστά). Δεν είναι αυτός ο μάγος που λέγεται Μάγερ, που έχει ένα άγγιγμα στην μπάλα που μοιάζει εξωπραγματικό. Δεν είναι το πατημένο γκάζι, μόλις τέσσερις μέρες πριν από το ματς Τσάμπιονς Λιγκ με τη ΛΑΣΚ. Είναι όλα μαζί και πολλά περισσότερα. Είναι κυρίως η εικόνα, η αίσθηση, η αύρα που σου βγάζει αυτή η ομάδα. Μια πρωταθλήτρια ομάδα που μπορεί πραγματικά να διαλύσει τον αντίπαλό της. Με την μπάλα της και με τα μαγικά της. Μια ΑΕΚ που μοιάζει βγαλμένη από τη δεκαετία του ‘90. Από εκείνη την ομάδα του Μπάγεβιτς που έπαιρνε και τίτλους, αλλά και μάγευε μ’ όσα έκανε στο γήπεδο.

Η ΑΕΚ έβαλε πέντε γκολ και θα μπορούσε να βάλει περισσότερα. Άλλωστε ένα της ακυρώθηκε για εκατοστά οφσάιντ και ένα πέναλτι που ήταν καθαρό, πάρθηκε πίσω επίσης για λίγα εκατοστά οφσάιντ. Η ΑΕΚ έβαλε πέντε γκολ, έχασε ευκαιρίες και κυρίως έπαιξε μπαλάρα ακόμα και όταν το ματς είχε μπει στις καθυστερήσεις.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΙΔΗΣ - SPORTDAY

Το πρώτο ντέρμπι της σεζόν είναι το αποψινό, το Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ, με τον «δικέφαλο του Βορρά», μάλιστα, να διαδραματίζει πιο πρωταγωνιστικό ρόλο εδώ και μερικά χρόνια απ’ ό,τι οι «πράσινοι», κάτι που προφανώς δεν είναι άσχετο με τους ιδιοκτήτες των δύο ομάδων, τον Ιβάν Σαββίδη και τον Γιάννη Αλαφούζο. Κι επειδή το ντέρμπι είναι... ντέρμπι, τώρα θα «ζυγιστούν» οι new entries. Μπορεί, ας πούμε, την περασμένη Κυριακή στο Περιστέρι ο Τάχα Άλι να βρήκε υπόσκoπο τον Δημήτρη Τσαμάκη στη δεξιά πλευρά της άμυνας του Ατρομήτου και να τον έκανε —κατά το δη λεγόμενον— «γιο-γιο», αλλά πόσο εύκολο είναι να το επαναλάβει στο παρθενικό του ντέρμπι στην Ελλάδα και με αντίπαλο τον Ντάνιελ Καλέμπρια; Ή ο Κίνγκς Κάνγκουα, που διακρίθηκε την περασμένη Δευτέρα στο «Λάμπρος Κατσώνης». Είναι διαφορετικό ν’ αντιμετωπίζεις τη μεσαία γραμμή του Λεβαδειακού κι άλλο να κοντράρεσαι με τους χαφ του ΠΑΟΚ, παρά τις απουσίες του στον άξονα (Τόμ Λουσέ, Γκρεγκ Τέιλορ κι ο μόνιμος Σουαλιό Μεϊτέ). Εκεί που η δεξαμενή του Αλέσιο Λίσι έχει Χρήστο Ζαφείρη, Μαντί Καμαρά, Μπατίστ Σανταμαριά, Κώστα Θυμιάνη, αλλά κι Ούγκνιεν Ούγκρεσιτς.

Αυτό που μάλλον ζηλεύει ο Ιταλός τεχνικός είναι οι σέντερ φορ του Παναθηναϊκού, τον Σίριλ Ντέσερς, τον Αντρέας Τετέι, τον Λιβάι Γκαρσία. Να μην βάλω στην «εξίσωση» και τον Έλμιν Ράστοντερ, που αν ανήκε στον ΠΑΟΚ σίγουρα θα είχε περισσότερο χρόνο συμμετοχής.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΦΩΣ

Τι να σχολιάσεις για ποδόσφαιρο και τι να πεις για τον αγώνα του Ολυμπιακού με τον Βόλο όταν έχεις δει στο έδαφος τον πάντα χαμογελαστό Αγιούμπ Ελ Κααμπί να ουρλιάζει από τους πόνους; Πώς να παίξουν οι συμπαίκτες του όταν έχουν δει το σπασμένο του πόδι; Δεν έχει ίσως καμία απολύτως σημασία το τι έγινε στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι του Πανθεσσαλικού Σταδίου. Ο Ελ Κααμπί μετά από μία σύγκρουση με τον Σιαμπάνη σφάδαζε, ούρλιαζε και όλοι γύρω του κρατούσαν τα πρόσωπά τους και ήταν σε σοκ. Ο Μαροκινός υπέστη κάταγμα κνήμης, σήμερα χειρουργείται από τον Χρήστο Θέο και ξεκινάει τον δικό του... Γολγοθά για να επανέλθει στα γήπεδα δυνατός και γερός. Τα όσα συνέβησαν στο ματς του Ολυμπιακού με τον Βόλο δύσκολα θα σβήσουν από το μυαλό των ανθρώπων της ομάδας και του κόσμου που βρισκόταν στις κερκίδες. Ο Ελ Κααμπί έχει χαρίσει στον Ολυμπιακό τις πιο δυνατές στιγμές των τελευταίων ετών. Έχει χαρίσει το πιο σημαντικό γκολ της Ιστορίας του κλαμπ. Είναι ένας θρύλος του Θρύλου και ένας άνθρωπος που για μία ζωή το όνομά του θα είναι γραμμένο με χρυσά γράμματα στην Ιστορία του κλαμπ. Ο Ελ Κααμπί έβαλε το σημαντικότερο γκολ για τον Ολυμπιακό το 2024 και τώρα καλείται να βάλει το σημαντικότερο για την καριέρα του.

Η ζωή του ποδοσφαιριστή έχει και τις σκληρές στιγμές και ο έμπειρος γκολτζής έρχεται αντιμέτωπος με μία από αυτές. Έχει μπροστά του μία πολύ δύσκολη περίοδο που πρέπει να φανεί πιο δυνατός από ποτέ για να ξεπεράσει αυτόν τον σοκαριστικό τραυματισμό και να επιστρέψει στα γήπεδα για να κάνει αυτό που ήξερε καλύτερα από τον καθένα. Είναι δεδομένο ότι στο πλευρό του έχει όλο τον κόσμο του Ολυμπιακού και φυσικά όλο τον Οργανισμό. Από τον τραυματισμό του και μετά δεν υπάρχει παιχνίδι στον Βόλο. Οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού δεν βγήκαν στην ουσία... ποτέ από τα αποδυτήρια, κάτι που το παραδέχτηκε ο Μεντιλίμπαρ στις δηλώσεις του. Φαινόταν, άλλωστε, ξεκάθαρα και στον αγωνιστικό χώρο και επιβεβαιώθηκε και από το λάθος του Ρέτσου που ήταν ο ορισμός του θολωμένου μυαλού.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ - REAL NEWS

Στο μπάσκετ δεν είναι είδηση η εξαγωγή Ελλήνων παικτών και προπονητών. Ή στο πόλο και στο βόλεϊ. Πλέον και το ποδόσφαιρο συγκαταλέγεται στα αθλήματα που η Ευρώπη παρακολουθεί επισταμένα. Και καλύτερη απόδειξη είναι αυτό το καλοκαίρι που είδαμε τον Τζολάκη και τον Μουζακίτη να πηγαίνουν στην Πρέμιερ Λιγκ και τον Κωνσταντέλια στην Μπουντεσλίγκα. Δεν υπάρχει καλύτερη διαφήμιση για τις ομάδες μας. Αυτό σημαίνει ότι σιγά-σιγά έχουμε αποκτήσει τον σεβασμό της ποδοσφαιρικής Ευρώπης και πλέον έχουν ανοίξει οι πόρτες για δεκάδες Ελληνόπουλα να χτίσουν μια μεγάλη καριέρα στο εξωτερικό. Μακάρι κάποια στιγμή να έρθει η ώρα που να μη θέλουν να φύγουν από τη χώρα μας, αλλά μέχρι να συμβεί αυτό είναι μονόδρομος για τα αυθεντικά ταλέντα να δοκιμάζουν την τύχη τους στα προηγμένα πρωταθλήματα.

Στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου έχουμε δύο παιδιά στη Χαλ, τον Κωστούλα και τον Τζίμα στην Μπράιτον, τον Τζόλη στην Άρσεναλ, τον Τσιμίκα στη Λίβερπουλ. Δεν είναι μικρό πράγμα. Και αν αυτά τα παιδιά καταφέρουν να διακριθούν, αυτό σημαίνει ότι η λίστα θα μεγαλώσει. Όχι μόνο στην Αγγλία, αλλά και στη Γερμανία που ο «Ντέλιας» αγαπήθηκε με το καλημέρα στην Ντόρτμουντ και προκάλεσε συγκίνηση για τον σοβαρό τραυματισμό του. Ο Καρέτσας βγάζει μάτια στην ίδια ομάδα, ο Κουλιεράκης στη Ρόμα είναι έτοιμος για μια μεγάλη καριέρα, ο Παυλίδης τα... σπάει στην Μπενφίκα, ο Δουβίκας έχει τρελάνει τους Ιταλούς στην Κόμο του Φάμπρεγκας. Ο καθένας μας θέλει να βλέπει αυτά τα παιδιά στα ελληνικά γήπεδα, όμως δεν χωρούν στο ποδόσφαιρό μας όπως είναι σήμερα. Θα δούμε στο μέλλον. Προς το παρόν οι ομάδες μας καλά θα κάνουν να επενδύσουν ακόμα περισσότερο στις ακαδημίες τους και να τα δώσουν όλα για να αναδειχθούν και άλλοι παίκτες. Το ταλέντο υπάρχει. Χρειάζονται δουλειά και εμπιστοσύνη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωινός Τύπος (6/9): «Πώς να παίξεις όταν έχεις δει το σπασμένο πόδι του Ελ Κααμπί - ΑΕΚ βγαλμένη από το ‘90»