Η ανάρτησή του έρχεται εν μέσω μπαράζ αποχωρήσεων από το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» με τελευταία – και πιο ηχηρή έξοδο – αυτή του Θανάση Αυγερινού. Όσοι απομακρύνονται εξαπολύουν παρόμοιες κατηγορίες κατά της Μ. Καρυστιανού για απουσία διαφάνειας, σύγχυση για τη γραμμή του κόμματος, έλλειψη συλλογικών διαδικασιών και έναν σκιώδη – κλειστό – κύκλο συνεργατών.
Ολόκληρη η ανάρτηση του Δ. Σαββίδη
Κυρία Καρυστιανού, με το χέρι στην καρδιά. Είναι αυτά τα δύο πρόσωπα ο ίδιος άνθρωπος;
Δεν ξέρω αν είστε η ίδια με τον άνθρωπο που πίστεψα όταν έκανα δεκάδες βίντεο υποστήριξης. Όταν διοργάνωσα την πρώτη συγκέντρωση Ελλήνων στο Άμστερνταμ. Όταν εκλαιγα τις ημέρες των συλλαλητηρίων. Όταν οδηγούσα άυπνος μέχρι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Βέλγιο, μόνο και μόνο για να παραστώ στην ομιλία σας για το κράτος δικαίου, και επέστρεφα ξανά στην Ολλανδία οδηγώντας εκατοντάδες χιλιόμετρα.
Δεν ξέρω αν είστε η ίδια που πίστεψα όταν μιλούσε για δικαιοσύνη. Ύστερα από κάποιες έντονες προσωπικές στιγμές αυτό το καλοκαίρι, δίπλα σε κοντινούς συγγενείς, είδα ξεκάθαρα πως κάποιοι άνθρωποι δεν με αγάπησαν ποτέ πραγματικά. Διαπίστωσα μετά από χρόνια πως η αγάπη που πίστευα ότι έβλεπα στα μάτια τους ήταν, στην πραγματικότητα, η αντανάκλαση της δικής μου αγάπης.
Έτσι, πλέον γκρέμισα κάθε προσδοκία που είχα από οποιονδήποτε άνθρωπο. Πόσο μάλλον για άγνωστους. Και αποφάσισα να κρίνω μόνο τις πράξεις του καθενός. Γιατί εκεί βρίσκεται η αλήθεια. Και όχι στα δικά μας συναισθήματα και προσδοκίες..
Κοιτάζω, λοιπόν, τον τελευταίο καιρό τις πράξεις σας. Χωρίς το δικό μου προκατειλημμένο συναίσθημα. Χωρίς τη δική μου ανάγκη να είστε η ελπίδα. Όσο πιο ψυχρά γίνεται. Και όσα βλέπω δεν μου αρέσουν καθόλου, κυρία Καρυστιανού.
Ελάχιστα με ενδιαφέρει αν κάποιοι πέσουν να με φάνε. Χρόνια τώρα οι φανατισμένοι του εκάστοτε κοπαδιού με αποκαλούν πότε αριστερό και πότε δεξιό. Ουδέποτε με ένοιαξε, γιατί ουδέποτε χρωστούσα σε κανέναν.
Κανείς δεν με βοήθησε όταν εργαζόμουν με 3 ευρώ την ώρα. Κανείς δεν με βοήθησε οταν ένας άχρηστος μάνατζερ ξεφτυλιζε την προσωπικότητα μας πατώντας πάνω στην ανάγκη μας για εργασία. Κανείς δεν σήκωσε τη βαλίτσα μαζί μου όταν έφυγα για την ξενιτιά. Δεν χρωστάω σε κανέναν ώστε να μετράω τα λόγια μου μήπως και τον θίξω.
Πονάω τη χώρα μου. Πονάω κάθε άξιο άνθρωπο που του κόβουν τα φτερά ανεπάγγελτοι άνθρωποι που ζουν μόνο για την εξουσία και το χρήμα. Κυρία Καρυστιανού, σας πίστεψα. Όμως πλέον δεν ξέρω αν σας πίστεψα επειδή είχα ανάγκη να πιστέψω ή επειδή ήσασταν πράγματι η ελπίδα.
Θα σας αναφέρω τις πράξεις που έχουν κλονίσει την εμπιστοσύνη μου. Χωρίς φόβο. Χωρίς πάθος. Με μοναδικό σκοπό την αποκατάσταση της αλήθειας. Αρχικά δηλώνατε πως σκοπός σας ήταν η δικαιοσύνη και όχι η πολιτική.
Στη συνέχεια σας είδαμε να απομακρύνεστε από τον Σύλλογο Συγγενών των Τεμπών. Να αφήνετε αιχμές ακόμη και για αυτούς. Και, είτε θεμιτά είτε αθέμιτα, να δημιουργείται στη συνείδηση του κόσμου η εικόνα μιας διάσπασης ανάμεσα στους ανθρώπους που έβγαλαν την κοινωνία στους δρόμους.
Πλέον σας ακούμε πολύ λιγότερο να μιλάτε για τα Τέμπη. Για τα βίντεο που διαγράφηκαν. Για το μπάζωμα. Για τις νέες εξελίξεις που οδηγούν στο εδώλιο εμπλεκόμενους εκείνης της νύχτας και για τα ψέματα που αποκαλύπτονται μέσα από τις πρόσφατες καταθέσεις.
Στη συνέχεια δηλώνατε πως το κίνημα θα είναι δημοκρατικό. Πως η βάση θα επιλέγει την ηγεσία. Πως κανείς που έχει ασχοληθεί με την πολιτική δεν θα έχει θέση.
Και τι βλέπουμε σήμερα; Το κίνημα φέρει το όνομά σας. Δεν υπήρξε καμία δημοκρατική διαδικασία. Καμία εκλογή από τη βάση. Εσείς και ο στενός σας κύκλος αποφασίζετε ποιοι συμμετέχουν.
Άνθρωποι όπως ο κύριος Κοκοτσάκης μίλησαν δημόσια για την ανάγκη δημοκρατικών διαδικασιών και τους κατηγορήσατε για σκοπιμότητες. Ένας άνθρωπος που αγωνίστηκε ώστε να βγει η αλήθεια για τα Τέμπη στο φως, φέρνοντας στην έρευνα μαζί του διεθνείς επιστήμονες, όπως ο καθηγητής Καρόσο, άνθρωπος που με την ομάδα του απέδειξε πως υπήρξαν θύματα που επέζησαν της σύγκρουσης και κάηκαν στη συνέχεια, χαρακτηρίστηκε από εσάς άνθρωπος με σκοπιμότητες;
Δίπλα σας παρέμεινε όλο αυτό το διάστημα η κυρία Γρατσία, πρώην πολιτευόμενη. Ο κύριος Γαλανος. Πρωην πολιτευόμενος που έχει περάσει από πόσα κόμματα μέχρι σήμερα.
Την ίδια στιγμή, δεκάδες νέοι, καθαροί και άξιοι άνθρωποι που δήλωσαν ενδιαφέρον να συμμετάσχουν δεν έχουν λάβει ούτε μία απάντηση.
Και ενώ η χώρα καίγεται. Και ενώ το ένα σκάνδαλο διαδέχεται το άλλο. Και ενώ οι εξελίξεις σε Τέμπη και υποκλοπές είναι συνεχείς, σας βλέπουμε να δηλώνετε πως δεν γνωρίζατε για εταιρεία της οποίας κατείχατε το 50% και η οποία προχωρούσε σε αγορές ακινήτων από πλειστηριασμούς.
Προσωπικά, ποτέ μου δεν στάθηκα στην αγορά ενός ερειπίου αξίας 30.000 ευρώ. Στάθηκα όμως στη δήλωση ενός ανθρώπου που επιδιώκει να ασχοληθεί με τα κοινά και ισχυρίζεται πως αγνοούσε τις νομικές ενέργειες μιας εταιρείας της οποίας κατείχε το 50%.
Σας βλέπουμε επίσης να αποδίδετε σκοπιμότητες σε κάθε μέλος που αποχωρεί. Να δηλώνετε έκπληκτη για τις αποχωρήσεις, τη στιγμή που αρκετοί από εμάς που είμαστε κοντά στο κίνημα γνωρίζουμε ήδη ημέρες ή και εβδομάδες νωρίτερα πως αυτές είναι θέμα χρόνου.
Γιατί, κυρία Καρυστιανού λέτε ψέματα πως σας προκαλεί έκπληξη η κάθε αποχώρηση; Την ίδια στιγμή σας βλέπουμε να επισκέπτεστε τη Λάρισα και να φωτογραφίζεστε χαμογελώντας. Τη Λάρισα!
Όπως σας έγραψα, έναν άνθρωπο που ζητά την εμπιστοσύνη του λαού για να ασχοληθεί με τα κοινά θα ανεχθώ να τον δω να χαμογελά όταν ούτε ένα παιδί δεν θα πεινάει και όταν ούτε ένας νέος δεν θα αναγκάζεται να μεταναστεύει για να ζήσει. Μέχρι τότε απαιτώ ταπεινότητα. Το κεφάλι χαμηλά και το βλέμμα στραμμένο στα προβλήματα της κοινωνίας.
Την ώρα που η Ελλάδα καίγεται, σας βλέπουμε να πραγματοποιείτε περιοδείες με ένα πλατύ χαμόγελο. Γύρω σας κυρίως μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι. Πλάι σας πρόσωπα με κομματικό παρελθόν.
Πού είναι τα νέα, καθαρά πρόσωπα κυρία Καρυστιανού; Πού είναι όλοι εκείνοι που μπορούν πραγματικά να αλλάξουν την Ελλάδα με νέες αντιλήψεις; Πού είναι οι δημοκρατικά επιλεγμένοι εκπρόσωποι από τη βάση;
Κυρία Καρυστιανού, μια κοινωνία που πνίγεται πίστεψε πως το χέρι που απλώνατε ήταν για να τη βοηθήσει. Λυπάμαι, αλλά με όσα βλέπω αρχίζω να φοβάμαι πως δεν ήταν το χέρι που έτεινε βοήθεια σε μια κοινωνία που βουλιάζει, αλλά το χέρι κάποιου που βρίσκεται ήδη ασφαλής μέσα σε μια βάρκα.
Κάντε μας να αλλάξουμε γνώμη κυρία Καρυστιανού. Όλους εμάς που έχουμε καεί απο το χυλό και φυσαμε πλέον και το γιαούρτι. Όλους εμας που δεν μας ελέγχει κανένα κόμμα και αναζητούμε μια πραγματική ελπίδα.
Ξεκαθαρίστε, πρώτα απ’ όλα, τις θέσεις σας. Παρουσιάστε δημόσια τα πέντε ή δέκα πρώτα νομοσχέδια που θα φέρνατε προς ψήφιση αν αναλαμβάνατε τη διακυβέρνηση. Τοποθετηθείτε ξεκάθαρα για τα σημαντικότερα ζητήματα: τα προνόμια των βουλευτών, την ασυλία των πολιτικών, τη διάκριση των εξουσιών, τα δάνεια και τα χρέη κομμάτων και πολιτικών προσώπων, καθώς και τις σχέσεις κράτους και Εκκλησίας.
Αφού το κάνετε αυτό, ανοίξτε πραγματικά το κίνημα στην κοινωνία και δώστε τη δυνατότητα σε κάθε καθαρό και άξιο άνθρωπο να συμμετάσχει. Στη συνέχεια εφαρμόστε πραγματικές δημοκρατικές διαδικασίες, ώστε η βάση να επιλέγει τους υποψηφίους και όχι ένας στενός κύκλος ή διορισμένα πρόσωπα.
Και τέλος, μιλήστε στον λαό με απόλυτη ειλικρίνεια. Πάρτε τον μαζί σας στην οργάνωση αυτής της προσπάθειας. Μην είστε ένα «μαύρο κουτί», όπου κανείς δεν γνωρίζει τι συμβαίνει στο εσωτερικό, ενώ δημόσια δηλώνετε έκπληκτη για κάθε αποχώρηση και πανέτοιμη για εκλογές, όταν όσοι βρίσκονται κοντά γνωρίζουν ότι η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.
Κυρία Καρυστιανού, δεν χαρίζομαι πλέον ούτε στους πιο κοντινούς μου συγγενείς. Δεν κάνω εκπτώσεις στις αξίες μου. Η χώρα καίγεται, πνίγεται και πεθαίνει. Δεν χωρούν ούτε συγγένειες, ούτε φιλίες, ούτε προσωπικές συμπάθειες. Μέχρι σήμερα με όσα βλέπω πιστευα πως είστε απλώς άπειρη και δεν διαθέτετε γνώσεις και ικανότητες. Εύχομαι μόνο να μην έρθει η μέρα που θα πιστέψω πως δεν υπήρχε και η πραγματική πρόθεση να αλλάξει ουσιαστικά κάτι…
