Όταν δημιουργείται ένα καινούργιο πρότζεκτ εκείνοι που οφείλουν να το υποστηρίξουν γνωρίζουν πως η αρχή είναι δύσκολη. Κάτι σαν το ήμισυ του παντός όπως έλεγαν και οι αρχαίοι.
Ειδικά για τον ΠΑΟΚ η φετινή «αναδόμηση» του ρόστερ έμοιαζε με επανεκκίνηση. Κάτι που μόνο απλό δεν είναι για μία ομάδα η οποία εδώ και χρόνια έχει μάθει να διαθέτει σταθερές στο γήπεδο, δυνατές προσωπικότητες που τον κουβάλησαν όποτε χρειάστηκε.
Για τον «νέο ΠΑΟΚ» ο μήνας του μέλιτος διήρκησε… 42 δευτερόλεπτα. Όσα χρειάστηκε η Λέφσκι για να εκμεταλλευθεί το πρώτο λάθος της άμυνας και να σκοράρει. Όταν δε ήρθε το (επίσης εύκολο) 2-0, φαντάζομαι ότι πολλοί θα ήταν εκείνοι που άρχισαν να ψάχνουν με απόγνωση στο γήπεδο παίκτες που έβαλαν σφραγίδα στον ΠΑΟΚ των προηγούμενων χρόνων. Αλλά «δεν»…
Πριν από λίγες μέρες ο Ραζβάν Λουτσέσκου είχε κάνει μια δήλωση την οποία οι περισσότεροι πέρασαν «αέρα», στη λογική ότι ο Ρουμάνος μας έχει συνηθίσει σε «λεκτικές υπερβολές». Είχε πει ότι τα ματς που έρχονται είναι για τον ΠΑΟΚ «Ζωής ή θανάτου».
Στην σκέψη των πολλών κυριάρχησε η άποψη «Έλα μωρέ. Ζωής ή θανάτου για τον ΠΑΟΚ παιχνίδια με τη Λέφσκι και η Βελέζ στη συνέχεια;» Τότε δεν μπορούσαν να υποθέσουν ότι η Βελέζ θα έχανε το πρώτο ματς στην έδρα της από την… Χαμρούν Σπάρτανς της Μάλτας. Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι ο ΠΑΟΚ θα κινδύνευε ΑΜΕΣΑ να αποκλειστεί από τη Λέφσκι. Είναι σα να πνίγεται όχι στη θάλασσα αλλά σε μια κουταλιά νερό!
Η εικόνα του Δικεφάλου στη Σόφια, προφανώς μας έδωσε την απάντηση για τη «λεκτική υπερβολή» του Λουτσέσκου. Δεν υπήρχε υπερβολή αλλά γνώση. Ο προπονητής είναι ο πρώτος που βλέπει. Και καταλαβαίνει πόσο δύσκολο είναι για ένα νέο γκρουπ με περισσότερες από 10 προσθήκες, αρκετές εκ των οποίων στη βασική 11αδα, να γίνει γρήγορα, άμεσα «ομάδα» υψηλών απαιτήσεων.
Η Ευρώπη όμως αφαιρεί την πολυτέλεια του «γρήγορα». Δεν ενδιαφέρεται γι αυτό. Είναι δικό σου θέμα πότε και πως θα αποκτήσεις χημεία. Το κυριότερο; Είναι δικό σου θέμα πως θα διαχειριστείς τα δύσκολα μέχρι να βρεις τη χημεία σου.
Όποιος κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του κάνει μέγα λάθος. Ο ΠΑΟΚ έχει μπροστά του μεγάλη ανηφοριά. Την είχε, δεδομένα, και πριν το ξεκίνημα της σεζόν καθώς χρειάζεται ΧΡΟΝΟΣ και ΥΠΟΜΟΝΗ για να γίνει ένα νέο γκρουπ καλή ομάδα. Χρόνος και υπομονή που στην Ελλάδα σπάνια δίνονται για πολύ πιο απλά πράγματα από το ποδόσφαιρο.
Ο Λουτσέσκου τα ξέρει όλα αυτά, τα έχει… σπουδάσει εδώ πέρα. Γι αυτό μιλούσε για παιχνίδια «Ζωής ή θανάτου». Γνωρίζει τι σημαίνει να αποκλειστεί ο ΠΑΟΚ από τη Λέφσκι. Πόσο πίσω θα τον φέρει σε σχέση με την περσινή εξαιρετική παρουσία στην Ευρώπη. Το κυριότερο όμως πόσο πίσω θα τον φέρει στη συνείδηση του κόσμου και πόσο θα δυσκολέψει την προσπάθεια για να γίνει γρήγορα το νέο γκρουπ αυτό που ορίζει το βάρος της φανέλας.
Για μένα πολύ ανησυχητικό, πέρα από την εύκολη ήττα, ήταν η έλλειψη προσωπικότητας στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ. Σα να μην έτρεχε αίμα στις φλέβες τους όταν βρέθηκαν να χάνουν στο… 42ο δευτερόλεπτο 1-0 και στο 19’ 2-0. Είχαν μπροστά τους έναν… αιώνα ματς και δεν δημιούργησαν παρά μισή ευκαιρία.
Δεν είναι πρωτοφανές για μια ομάδα να χάνει 2-0 στο 20λεπτο. Πρωτοφανές για τον ΠΑΟΚ είναι να μην αντιδράει σε ολόκληρο το υπόλοιπο παιχνίδι απέναντι στη Λέφσκι, όχι σε κάποια υπερομάδα!
Το μόνο, λοιπόν, που «πέτυχε» ο Δικέφαλος είναι να κάνει τη ζωή του πολύ δύσκολη με το «καλησπέρα». Μια έτσι κι αλλιώς απαιτητική σε χρόνο, κόπο και πνεύμα διαδικασία συγκρότησης «καινούργιας ομάδας» θα φέρει στην πλάτη τεράστιο βάρος αν αποκλειστεί από τον πρώτο γύρο, Ιούλιο μήνα. Και ένα βάρος αμφισβήτησης που είναι ό,τι χειρότερο για την ψυχολογία κάθε ομάδας. Γι αυτό η ρεβάνς είναι από κάθε άποψη «must win» για τον ΠΑΟΚ…
Από την άλλη πλευρά ο συμπολίτης Αρης βίωσε εντελώς αντίθετα συναισθήματα. Και είχε εντελώς διαφορετική συμπεριφορά στο παιχνίδι με τη Γκόμελ. Κι αυτός βρέθηκε νωρίς πίσω στο σκορ, αλλά μετά πήρε παραμάζωμα την αντίπαλό του στο «Κλ. Βικελίδης».
Ο Άρης έβγαλε ποιότητα, αποφασιστικότητα και δεν σταμάτησε να πιέζει μέχρι να… πέσει η νύχτα. Και μην αρχίσει κάποιος τα «Ποια Γκόμελ;» γιατί θα θυμίσω ότι ο Αρης έχοντας αποκλειστεί από κάποια Κόλος Κοβαλίβκα ένα προηγούμενο καλοκαίρι δεν μπορεί ποτέ να μπει σε «τρυπάκι» αλαζονείας. Χρειάζεται μόνο δουλειά και ταπεινότητα για τη συνέχεια.
Ο Μπούργος παρουσίασε την ομάδα του έτοιμη πνευματικά και το πρώτο εμπόδιο έφυγε με συνοπτικές διαδικασίες και ωραίο ποδόσφαιρο. Έρχεται η Μακάμπι Τελ Αβίβ, σαφώς καλύτερη ομάδα. Όμως μέχρι να φτάσουν εκείνα τα ματς, ο Αρης θα είναι ακόμη πιο έτοιμος, ακόμη πιο δεμένος. Και με Ζερβίνιο και Μανού Γκαρσία στη μηχανή του!
