Οι συνθήκες ωρίμασαν, η κλήρωση ήταν… λουκούμι και ο Παναθηναϊκός μετά από 8 χρόνια έχει την ευκαιρία να θυμηθεί και να θυμίσει το ποιος είναι. Αρκεί να την εκμεταλλευτεί!
Ήταν η ομάδα που έπαιξε έναν επιπλέον γύρο στο θεσμό, συγκριτικά με τους υπόλοιπους «μεγάλους». Όχι παίξε γέλασε κι αγώνα διαδικαστικό. Χρειάστηκε να αποκλείσει τον Ατρόμητο. Έπαιξε μετά με τον Βόλο διπλές αναμετρήσεις, ενώ θα μπορούσε να έχει μια αντίπαλο χαμηλότερης κατηγορίας.
Κανείς δεν μπορεί να δείξει με το δάχτυλο τον Παναθηναϊκό ως τυχερό λοιπόν. Αυτό που έγινε στην κλήρωση των προημιτελικών και των ημιτελικών, ήταν απλά δικαιοσύνη. Ήταν τύχη σε επίπεδο κλήρωσης. Όπου όλοι μπορούν να κληρωθούν με όλους.
Ας μείνουμε στην ουσία όμως… Για τον Παναθηναϊκό το να αγωνιστεί στους «8» με την Αναγέννηση Καρδίτσας και μετά να περιμένει τον νικητή του Άρης-Λαμία, είναι μια σειρά που αν του έλεγαν διάλεξε, αυτή ακριβώς θα επέλεγε! Μετά από αρκετά χρόνια, οι Πράσινοι δείχνουν να έχουν την ομάδα που μπορεί να προχωρήσει μέχρι τέλους στο θεσμό. Ο δρόμος που τους προέκυψε απ’ την κλήρωση, είναι ευθεία και ανοιχτός!
Όχι όμως απλός. Όχι για να εφησυχάζει το Τριφύλλι. Επειδή πρώτα απ’ όλα έχει ξεχάσει να διεκδικεί τίτλους, αλλά συγχρόνως δεν πρέπει να νομίζει πως επειδή αποδίδει καλό ποδόσφαιρο έγινε ξαφνικά κανονικός Παναθηναϊκός!
Ίσα-ίσα που πλέον το πρέπει γίνεται τεράστιο. Μην τρελαθούμε, έτσι πρέπει να είναι κιόλας. Παίζεις με την μοναδική ομάδα της Super League 2 και μετά στη χειρότερη θα αντιμετωπίσεις όχι αντίπαλο απ’ το γκρουπ των λεγόμενων Big4. Θα αγωνιστείς με τον Άρη (αν περάσει τη Λαμία) που έχει πάνω από μισό αιώνα να δει τρόπαιο!
Οκτώ χρόνια μετά, να η ευκαιρία! Η τεράστια ευκαιρία. Που έχει χρέος ο Παναθηναϊκός προς τον ίδιο του τον εαυτό πρώτα απ’ όλα, προς το μέγεθός του και τον κόσμο του, να μην την αφήσει να πάει χαμένη. Όλος ο οργανισμός, επιβάλλεται να στοχεύσει τον τελικό και το τρόπαιο φυσικά. Γιατί ένας τίτλος θα είναι το επιστέγασμα μιας πιθανής επιστροφής που προσπαθεί να «χτίσει» το Τριφύλλι.
Η ομάδα να δουλέψει σκληρά. Για να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο. Να μειώσει τα λάθη της. Να κατορθώσει να αυξήσει το ποσοστό του καλού ποδοσφαίρου που αποδίδει, με τα στοιχεία της πίεσης, της κυκλοφορίας και της κατοχής που την χαρακτηρίζουν.
Η μπάλα, όμως, είναι και στα πόδια της διοίκησης. Η όρεξη πρέπει να ανοίξει πρώτα απ’ όλα εκεί. Γιατί η κλήρωση… λουκούμι, ήρθε λίγες μέρες πριν μπει ο Γενάρης. Πριν ανοίξει η χειμερινή μεταγραφική περίοδος δηλαδή. Με όσα αυτό συνεπάγεται για τον Παναθηναϊκό που δεδομένα θέλει περισσότερη ποιότητα, περισσότερες λύσεις, ενώ κυρίως ψάχνει ηγετικά χαρακτηριστικά. Παίκτες προσωπικότητες που θα τον οδηγήσουν εκ του ασφαλούς…
Επιπρόσθετα, δεν υπάρχει η παραμικρή χρονική πίεση. Σαφώς το ιδεατό θα ήταν να γίνουν οι όποιες μεταγραφές, την πρώτη εβδομάδα του Γενάρη. Δε θα συμβεί αυτό. Την Αναγέννηση ο Παναθηναϊκός θα την περάσει και με την τωρινή του μορφή. Οπότε ακόμη και τέλη Γενάρη, μπορεί να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που θα παρουσιαστούν. Για την ισχυρότερη δυνατή ενίσχυση.
Απ’ τη στιγμή που μιλάμε για Ιανουάριο, θα ήταν ουτοπικό να περιμένει κανείς 5-6 μεταγραφές. Λίγες θα γίνουν προφανώς. Αυτές οι λίγες όμως, να είναι καλές. Οκ, ο αριστερός μπακ θα είναι μια προσθήκη στο ρόστερ. Για τον χαφ οι απαιτήσεις είναι περισσότερες, τη στιγμή που περιμένεις και τον Κουρμπέλη. Δε σταματά εκεί η ανάγκη. Η άμεση ανάγκη. Ειδικά με την ευκαιρία που παρουσιάζεται στο κύπελλο.
Εκεί που δείχνει να «πονά» ο Παναθηναϊκός περισσότερο απ’ όλα αυτή τη στιγμή, είναι το γκολ. Πώς λύνεται αυτό το πρόβλημα; Είτε με κάποιο εξτρέμ που θα έχει το στοιχείο αυτό, είτε με ένα φορ επιπέδου. Στα «φτερά» χρειάζεται ενίσχυση, αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν λύσεις. Με τις οποίες μπορείς να πορευτείς μέχρι τέλος της σεζόν.
Στο «9» το πρόβλημα είναι σημαντικό. Φορ του Παναθηναϊκού είναι ο Μακέντα και ο Ιωαννίδης. Δε φαίνεται να μπορεί να βασιστεί το Τριφύλλι σε κανέναν απ’ τους δύο. Για να είναι οδηγός στην προσπάθεια αυτή. Για να γίνει ο παίκτης που θα «δέσει» στον τρόπο που αγωνίζονται οι Πράσινοι, όχι απλά ως συμπληρωματικός αλλά ως σημείο αναφοράς.
Ο Καρλίτος βάζει τα γκολ. Όμως δεν είναι φορ. Δεν είναι «9». Είναι… 9,5. Περιφερειακός επιθετικός, πίσω απ’ τον επιθετικό, κάτι τέτοιο. Κάτι ενδιάμεσο. Έχει ποιότητα και βάζει γκολ, αλλά για την κορυφή της επίθεσης χρειάζεται ποδοσφαιριστής που θα αποτελέσει την βασική αναφορά του Παναθηναϊκού. Σε κάθε του προσπάθεια.
Χρόνος υπάρχει. Ανάγκη υπάρχει. Ευκαιρία λόγω κυπέλλου, υπάρχει και με το παραπάνω. Πρέπει να μην την αφήσει να περάσει ο Παναθηναϊκός. Επιβάλλεται να γίνουν οι κινήσεις που πρέπει, προκειμένου οι πολλές πιθανότητες για τελικό, να γίνουν ακόμη περισσότερες.
Η ίδια διοικητική κατάσταση άλλωστε, βίωσε τη μόνη της επιτυχία αγωνιστικά λόγω ακριβώς όσων αναφέρουμε. Τι είχε ο Παναθηναϊκός το 2014; Καλές κληρώσεις (Εργοτέλη, Ολυμπιακό Βόλου, ημιτελικός με ΟΦΗ) και κυρίως έναν φορ που μόνος του μπήκε στο ΟΑΚΑ, έβαζε το κύπελλο στην πλάτη κι έφυγε! Πετυχαίνοντας χατ τρικ. Ο Μάρκους Μπεργκ για όσους ξεχνιούνται, στο 4-1 επί του ΠΑΟΚ.
Σε αυτή την ομάδα που έχει φτιάξει ο Γιοβάνοβιτς, αν μπει ένας τύπου Μπεργκ φορ, θα αλλάξουν τα δεδομένα. Το κύπελλο φαίνεται στον ορίζοντα. Μια απόφαση είναι. Ευκαιρίες υπάρχουν. Είναι θέμα διάθεσης πλέον…
