Αναμέτρηση με ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας. Η οποία δεν ανήκει καν στο γκρουπ των καλύτερων του ομίλου της. Τα παιδιά της Καβάλας είχαν ψυχή, πάθος, έπαιζαν απέναντι στον Παναθηναϊκό και το έβλεπες πόσο θέλουν να «δειχτούν». Μπράβο τους για την προσπάθεια και τον ψυχισμό που είχαν.
Ο Παναθηναϊκός νίκησε, γιατί προφανώς η διαφορά είναι μεγάλη. Πέτυχε το στόχο του να πάει απ’ ευθείας στους «8». Ακόμη και τώρα όμως, είχε αυτή την ξενέρωτη, άνευρη διάθεση, μια νοοτροπία λάθος. Στα όρια της ασέβειας απέναντι σε αυτούς που πήγαν γήπεδο.
Γιατί το βασικό του αγώνα, ήταν εκεί. Πρωτίστως να παρθεί το αποτέλεσμα, που ήταν το εύκολα. Αμέσως μετά, να ικανοποιηθεί ο κόσμος. Μακεδόνες Παναθηναϊκοί, παιδάκια που έσπευσαν στο ξενοδοχείο την παραμονή να δουν τους παίκτες, μεγάλος αριθμός φιλάθλων του Τριφυλλιού Τετάρτη νωρίς το απόγευμα στην εξέδρα.
Συγγνώμη αλλά δεν έχει κανείς το δικαίωμα να έχει αντιμετώπιση αγγαρείας σε ένα ματς που ως στόχος όπως έχουν έρθει τα πράγματα, ήταν πιο σημαντικό συγκριτικά απ’ αυτό που ακολουθεί κόντρα στον ΠΑΟΚ. Στην τελική, τόσο δύσκολο ήταν μια νίκη με δύο ή παραπάνω γκολ απέναντι στην Καβάλα που έπαιζε για να φανούν οι παίκτες της; Ουσιαστικό στόχο δεν είχε.
Αντιλαμβανόμαστε πως ήταν πειραματική η σύνθεση και προέκυψαν τα θέματα με τους φορ. Μη γελιόμαστε μεταξύ μας όμως. Δικαιολογίες σε ματς με αντίπαλο χαμηλότερης κατηγορίας, χωρίς στόχο και με μια πόλη/περιοχή να σε έχει «αγκαλιάσει»; Έπρεπε να έχει γεννηθεί η ανάγκη στον καθένα, για να δείξει πράγματα.
Το ίδιο ακριβώς ματς αν το βλέπαμε στις Σέρρες, ή στη Λάρισα (ομάδες Super League που είναι στο τέλος της βαθμολογίας) θα μας ενοχλούσε. Κόντρα στην Καβάλα, είναι ακόμη πιο ενοχλητικό.
Λες και ήταν… ψηλομύτικη η διάθεση όσων πάτησαν στο χορτάρι. Αυτό το δικαίωμα δεν θα το είχαν παίκτες που είχαν κατακτήσει τίτλους με τον Παναθηναϊκό. Είχαν «χορτάσει» τον κόσμο επιτυχίες. Τώρα, ποιος και γιατί μπορεί να αγωνίζεται με αυτή τη νοοτροπία; Κανείς είναι η απάντηση.
Παιδιά που δεν έχουν χρόνο, δεν έχουν πάρει ευκαιρίες, λες και δεν ένιωθαν την ανάγκη να «απαντήσουν» πως αξίζουν περισσότερα λεπτά. Αγωνίστηκαν σα να λένε στον προπονητή «τι μας ταλαιπωρείς, άσε μας στη βόλεψή μας».
Το αν χάθηκε η δυνατότητα για πιο βατό δρόμο μέχρι τον τελικό, δεν το βάζουμε καν στην κουβέντα. Δεν απαιτείται κανένα κίνητρο επιπλέον, όταν οφείλει ο καθένας να πάρει την ευκαιρία που του δίνεται και να πει «ευχαριστώ» με την απόδοσή του.
Απ’ όσους αγωνίστηκαν, υπήρξε έστω κι ένας που να έβαλε τον Μπενίτεθ σε σκέψεις για το αν πρέπει να τον χρησιμοποιήσει στην Τούμπα ή σε κάποιο ευκολότερο ματς; Όχι βέβαια. Άρα το ματς και η νοοτροπία, απέτυχαν. Μην κοιτάτε το αποτέλεσμα.
Το ανεπίτρεπτο για τους Πράσινους, είναι αυτή ακριβώς η νοοτροπία που έχει… ποτίσει τον οργανισμό. Παίκτες που έτσι κι αλλιώς δεν είναι στο ποιοτικό επίπεδο που θα άρμοζε στον Παναθηναϊκό, εμφανίζουν μια αλαζονεία ανεπίτρεπτη, μια βαρεμάρα, μια μίζερη αντιμετώπιση των αγώνων. Μετά δεν μπορεί κανείς να περιμένει αλλαγή δεδομένων, με τα περισσότερα από αυτά τα πρόσωπα.
Κάθε ματς που περνά, αντί να μπαίνουν σκέψεις για κάποια παιδιά, πιστοποιείται με ακόμη με μεγαλύτερη σιγουριά, το πόσες πολλές αλλαγές χρειάζονται για να φτάσει το έμψυχο δυναμικό του Παναθηναϊκού στο σημείο που πρέπει. Αν αυτό δε συμβεί, τότε απλά θα έχει καταδικαστεί μια ακόμη προσπάθεια, πριν καν αρχίσει καλά-καλά.
Υ.Γ. Αυτό που έκανε ο Παναθηναϊκός με Τετέι και Παντελίδη, πρέπει να το κάνει με το σύνολο των παικτών που αξίζουν απ’ την ελληνική αγορά. Δεν χρειάζεται να τους προσθέσει στο ρόστερ του, ας τους αφήσει στις ομάδες τους για τώρα. Όμως μην τους χάσει.
Υ.Γ.1: Τα προβλήματα με τα σέντερ φορ, είναι ακόμη μια υπενθύμιση πως αν κάτι πάει στραβά, ακολουθούν όλα τα υπόλοιπα. Αυτό που συμβαίνει με τους τραυματισμούς, είναι πραγματικά ανεξήγητο.
