Όταν ένα 24ωρο πριν έχεις ζήσει ένα Κροατία-Βραζιλία και ένα Αργεντινή-Ολλανδία, δύο είναι τα δεδομένα με τα οποία κάθεσαι απέναντι στην τηλεόραση: Πρώτον, τι παραπάνω μπορείς να περιμένεις και, δεύτερον, ποτέ, μα ΠΟΤΕ μην πιστέψεις ότι τελείωσε! Μην κάνεις καν το λάθος να το σκεφτείς… Φαβορί-αουτσάιντερ, πρόκριση-αποκλεισμός, δυνατός-αδύναμος, όλα είναι σχετικά σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο. Μερικές φορές ακόμα και οι φανέλες… Λίγο να άργησες να συντονιστείς και θα έβλεπες το «7» στο γήπεδο να φοράει πράσινα και κόκκινα – ορίστε, έβαλε ο Φερνάντο Σάντος τον Κριστιάνο Ρονάλντο βασικό.
Αμ, δε! Το σκηνικό ήταν ίδιο. Ο Κριστιάνο στον πάγκο, οι φωτογράφοι στο κατόπι του, αλλά αυτή τη φορά δεν είχε σόου από την Πορτογαλία στο γήπεδο και τα λουριά έσφιξαν περισσότερο απ’ όσο θα φαντάζονταν. Οι τυπικά φιλοξενούμενοι μπήκαν σαν φαβορί στον αγωνιστικό χώρο, έχασαν την πρώτη ευκαιρία στο τέταρτο λεπτό, αλλά θα έπρεπε να το ξέρουν εξ αρχής: Απέναντι σε μια τόσο καλή άμυνα σαν του Μαρόκου (σ.σ. έστω κι αν έλειπαν δύο βασικά της κομμάτια) και απέναντι στον Μπόνο, χρειαζόταν κάτι παραπάνω από κατοχή και επανάκτηση μπάλας στα δέκα δευτερόλεπτα.
Ειδικά, όταν το Μαρόκο ήταν ανά πάσα στιγμή να απειλήσει με γρήγορη αντεπίθεση ή να απειλήσει από στημένη φάση με τον Γιουσέφ Ελ Νεσιρί να παίρνει όλες τις κεφαλιές μέσα στην περιοχή. Το έκανε στο έκτο λεπτό, το έκανε στο 26ο λεπτό, αστόχησε σε αμφότερες τις περιπτώσεις και δεν εκτέθηκε ο Ντιόγκο Κόστα που είχε λάθος τοποθέτηση. Την τρίτη φορά, όμως, δεν αστόχησε. Ο Πορτογάλος γκολκίπερ θύμισε λίγο Ρικάρντο σε Χαριστέα, και ο επιθετικός της Σεβίλλης έβαλε μπροστά στο σκορ το Μαρόκο στη συμπλήρωση των 45 λεπτών αγώνα.
Μέχρι να πάνε οι δύο ομάδες στα αποδυτήρια, σε εκείνον τον κάποτε ταλαίπωρο χρόνο των καθυστερήσεων, η Πορτογαλία πρόλαβε να ζητήσει ένα πέναλτι, να έχει ένα δοκάρι σε μια εκπληκτική έμπνευση του Μπρούνο Φερνάντεζ, να γλιτώσει το 2-0 σε αντεπίθεση του Μαρόκου και να δει τον Κριστιάνο Ρονάλντο να ξεφυσάει στον πάγκο!
O σταρ και οι αντιστάρ!
Αυτό ήταν και το… τελευταίο ξεφύσημα του Πορτογάλου σταρ στον πάγκο αφού πέντε λεπτά μετά την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, ο Φερνάντο Σάντος αποφάσισε ότι είχε δει αρκετά. Βασικά, δεν είχε δει τίποτα διαφορετικό από την ομάδα του, είχε δει το Μαρόκο να φτάνει μια ανάσα από το 2-0, αλλά τον Ντιόγκο Κόστα να σώζει την Πορτογαλία και στο 50’ είχε έρθει η στιγμή. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο πέρασε στον αγωνιστικό χώρο (στα ψιλά γράμματα, πέρασε και ο Κανσέλο) και, πλέον, εξελίσσονταν δύο ματς ταυτόχρονα. Πορτογαλία-Μαρόκο και Κριστιάνο εναντίον haters.
Τι άλλαξε επί της ουσίας; Ελάχιστα πράγματα. Ο Μπρούνο Φερνάντες παρέμεινε ο πιο επικίνδυνος παίκτης της Πορτογαλία, εκείνος έχασε τις σπουδαιότερες ευκαιρίες μαζί με μία του Ροντρίγκο Ράμος, όμως η ομάδα του Φερνάντο Σάντος δεν έβρισκε εκείνο το έψαχνε. Το Μαρόκο αμύνθηκε μαζικά, περίμενε τη στιγμή του στην αντεπίθεση, αλλά δε θα το ρίσκαρε κιόλας. Ο σχηματικός του Αλί Ρεγκραγί άλλαξε, οι κεντρικοί αμυντικοί έγιναν τρεις και οι Αφρικανοί κάθε δευτερόλεπτο που περνούσε ήταν πιο κοντά στην ιστορική πρόκριση. Και θα επέμεναν για να την πάρουν, έστω κι αν μπορεί στον ημιτελικό να μην έχουν άμυνα, μετά τον τραυματισμό και του Σαΐς.
Όσο ο χρόνος περνούσε, τόσο γινόταν πιο ξεκάθαρο: Θα έπρεπε να υπάρξει μια σπουδαία ατομική ενέργεια ή κάποιο μοιραίο λάθος για να νικηθεί το Μαρόκο και ο Μπόνο. Ο γκολκίπερ της Σεβίλλης είπε «όχι» στο εκπληκτικό σουτ του Ζοάο Φέλιξ στο 84ο λεπτό και η Πορτογαλία έμοιαζε να ξεμένει από λύσεις, εμπνεύσεις, και πίστη. Και δεν την βρήκε ούτε στη μοναδική φάση που έγινε αισθητή η παρουσία του Κριστιάνο Ρονάλντο, στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων. Ο Πορτογάλος εκτέλεσε στην κίνηση, αλλά ο Μπόνο και πάλι είχε απάντηση. Το Μαρόκο κατάφερε να κρατήσει, παρότι σπατάλησε την καθαρή ευκαιρία για το 2-0, ήταν τυχερό στην κεφαλιά του Πέπε στο 97' και στο τέλος πανηγύρισε την ιστορική επιτυχία!
Μαρόκο: (Αλί Ρεγκραγί)/(4-3-3): Μπόνο, Χακίμι, Ελ Γιαμίκ, Σαΐς (57’ Ντάρι), Αλάχ, Ουναχί, Άμραμπατ, Αμαλάχ (65’ Σεντίρα), Ζιγές (81’ Αμπουχλάλ), Εν-Νεσιρί (65’ Μπενούν), Μπουφάλ (81’ Ζαμπράν).
Πορτογαλία (Φερνάντο Σάντος)/(4-3-3): Κόστα, Νταλότ (80’ Όρτα), Πέπε, Ντίας, Γκερέιρο (50’ Κανσέλο), Οτάβιο (69’ Βιτίνια), Νέβες (50’ Ρονάλντο), Μπερνάρντο Σίλβα, Φερνάντες, Ράμος (69’ Λεάο), Φέλιξ.
Διαιτητής: Φακούντο Τέγιο
Βοηθοί: Εζέκιελ Μπραϊλόφσκι, Γκάμπριελ Τσάντε
Τέταρτος: Ιβάν Μπάρτον
VAR: Μάουρο Βιλιάνο
AVAR: Ρικάρντο Ντε Μπούργκος
Λεφτά στην Τράπεζα: Ως Μπόνο τον γνωρίσαμε, ως Μπόνο θα τον κρατήσουμε και θα πούμε και ένα τραγούδι! Στην πραγματικότητα, ο Γιασίν Μπουνού ήταν εκείνος που ακόμα μια φορά έκανε τη διαφορά σε ένα ματς του Μαρόκου. Το γκολ προφανώς και έγειρε την πλάστιγγα για τους Αφρικανούς, αλλά σε ένα μουντιάλ που τείνουν οι πρωταγωνιστές να είναι οι τερματοφύλακες, ο Μπουνού είναι σίγουρα ένας από εκείνους που ανέβασαν στο κατακόρυφο τις μετοχές τους.
Γίνε Πρόεδρος: Είπαμε για τον Bono, αλλά μια beautiful day ξημέρωσε σήμερα, και αύριο, και μεθαύριο και κάθε μέρα μέχρι τουλάχιστον τον ημιτελικό για τον Γιουσέφ Εν Νεσιρί. Στη Σεβίλλη κι εκείνος και ίσως ο πρόεδρος της Σεβίλλης να είναι ο πιο ευτυχισμένος μη Μαροκινός πολίτης του κόσμου, με την πρόκριση της αφρικανικής ομάδας. Ο 25χρονος επιθετικός φάνηκε ότι φλέρταρε με το γκολ από το ξεκίνημα του ματς και εντέλει πέτυχε το νικητήριο και λίγο έλειψε να πετύχει και δεύτερο γκολ με το ξεκίνημα της επανάληψης.
Lockdown: Στο τέλος της ημέρας, θα πεις ότι έσωσε περισσότερα από εκείνα που «έφαγε». Μόνο που η θέση του και το τελικό αποτέλεσμα, καθιστούν τον Ντιόγκο Κόστα υπεύθυνο για τον αποκλεισμό της Πορτογαλίας. Δεν έμοιαζε σε κανένα σημείο του αγώνα να έχει αυτοπεποίθηση και σιγουριά, έκανε λάθη και πριν δεχτεί το γκολ, ενώ η έξοδός του στην κεφαλιά του Εν Νεσιρί είναι ξεκάθαρα άστοχη και δίνει το δικαίωμα στο Μαρόκο να ανοίξει το σκορ.
Τελετές «Το Κοράκι»: Ήταν καλή η διαιτησία του Αργεντινού στο ματς, έστω κι αν στο φινάλε του αγώνα έμοιαζε να προσέχει περισσότερο μην ξεγελαστεί από τους Πορτογάλους και δώσει κάποιο φάουλ που δεν ήταν, παρά να δώσει εκείνα που όντως ήταν. Το VAR τον δικαίωσε σε όλες τις φάσεις που ζήτησαν πέναλτι οι παίκτες του Φερνάντο Σάντος, ενώ ήταν σωστός και στον πειθαρχικό έλεγχο του αγώνα.
Πόση αλήθεια αντέχεις; Εκ των υστέρων μπορείς να κάνεις εικασίες και να βγάλεις όποιο συμπέρασμα θέλεις, αλλά ποτέ δε θα αποδειχθεί αν είναι σωστό ή όχι. Υποτίμησε η Πορτογαλία το Μαρόκο; Είχε θέση ο Κριστιάνο Ρονάλντο στο αρχικό σχήμα; Ασχολήθηκε περισσότερο με τον Ρονάλντο η Πορτογαλία παρά με το ματς; Όλα τα παραπάνω μπορούν να αποδειχθούν αληθή, μαζί με μια ακόμα σημείωση για τη διαχείριση όλης της κρίσης από τον Φερνάντο Σάντος. Σκληρή ίσως, αλλά αληθινή: Αν δεν βάζεις έναν παίκτη αλλαγή στο ημίχρονο, αλλά αποφασίζεις ότι θα τον βάλεις στο παιχνίδι πέντε λεπτά πιο μετά, μάλλον σκέφτεσαι το δικό σου εγωισμό και όχι κάποιο πλάνο. Γιατί πλάνο που να θέλει να μην κάνεις την αλλαγή στο 46’, αλλά στο 50’ δύσκολα υπάρχει…
